Η αισθητική της βουλεύτριας

Το γούστο είναι ζήτημα προσωπικής αισθητικής, άρα όλοι έχουμε δικαίωμα στην αισθητική κρίση. Και η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ Ραλλία Χρηστίδου, η οποία ως γνωστόν έγινε δημόσιο πρόσωπο λόγω της αισθητικής πρότασής της στην περιοχή της εγχώριας μαζικής κουλτούρας, μέσω ενός παλαιού δημοφιλούς ριάλιτι. Δικαιούται, λοιπόν, η βουλεύτρια να κρίνει ακαλαίσθητες τις διαστρώσεις που διευκολύνουν την πρόσβαση στον Ιερό Βράχο.

Αλλά δεν έχει τύχη όταν μετατρέπει τις αισθητικές κρίσεις της σε πολιτική. Οταν, π.χ., ισχυρίζεται ότι «η όψη του χώρου έπρεπε να παραμείνει όσο γίνεται πιο ανέπαφη, πιο ατόφια», κάνει μερικά υπερβατικά άλματα. Προϋποθέτει ότι πριν από τις νέες διαστρώσεις δεν υπήρχαν άλλες παλαιότερες, που είχαν φθαρεί από τον χρόνο κι από τα βήματα εκατομμυρίων επισκεπτών, ότι το μνημείο δηλαδή ήταν όπως στην αρχαιότητα αλλά αλλοιώθηκε σήμερα, που φτιάχτηκε ένας διάδρομος. Επίσης για την Ακρόπολη και γενικώς για τις παρεμβάσεις στους αρχαιολογικούς χώρους απαιτείται διαβούλευση και στοιχειώδης κοινωνική συναίνεση. Οτι για τη συναρμολόγηση θραυσμένων κιόνων δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται π.χ. ελάσματα από τιτάνιο αλλά ξερωγώ αμμοχάλικο.

Διότι αν είναι έτσι ας καταργήσουμε τους ειδικούς (αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες, το ΚΑΣ) και τις αναστηλώσεις ας τις αναλάβουν συνεταιρικά η βουλεύτρια Ραλλία Χρηστίδου, ειδική περί αισθητικής, και ο Δημήτρης Κουτσούμπας, που στο κόμμα του ξέρουν από αμμοχάλικο.