Λαύριο και ΑΕΚ

Αν μια ομάδα αξίζει τη συμπάθειά μας τούτη τη σεζόν, αναμφίβολα είναι το Λαύριο και μια μπασκετική έκδοση που εκπλήσσει ευχάριστα. Το Σαββατόβραδο πρόσφερε ακόμη μία παράσταση και νίκησε για τρίτη (!) φορά αυτή την περίοδο και μέσα σε 100 ημέρες την ΑΕΚ. Καθόλου τυχαίο για όσους έχουν μάτια και βλέπουν. Κάτι αναπάντεχο για εκείνους που εθελοτυφλούν.

Αρχικά, να ειπωθεί ότι το Λαύριο μοιάζει με ένα φαινόμενο στον τρόπο που διαλέγει παίκτες. Δηλαδή, είναι ξεχωριστή η επιτυχία του κόουτς Σερέλη. Πριν από μια τριετία, Ιανουάριος του ’18 ήταν όταν είχε βρει ξανά εντυπωσιακούς αμερικανούς άσους και ηττήθηκε με 120-118 στο ΟΑΚΑ από τον Παναθηναϊκό στη δεύτερη παράταση! Τώρα, όταν βρίσκει ισχυρό αντίπαλο, μοιάζει το Λαύριο με οδοστρωτήρα. Είναι ευχάριστο να υπάρχει ομάδα που ισοδυναμεί με αλατοπίπερο σε ένα πρωτάθλημα που συνήθως κατακτά ο Παναθηναϊκός. Να φλερτάρει με την πρώτη θέση και να ετοιμάζεται, το πιθανότερο, να βρεθεί στη δεύτερη. Φυσικά, το τι θα συμβεί στη συνέχεια και το πώς θα εμφανιστεί στα play offs ουδείς το γνωρίζει. Αλλά το Λαύριο όχι μόνο έχει κάνει εντυπωσιακές νίκες, αλλά έχει… αναστήσει καριέρες παικτών όπως συμβαίνει με τον Βασίλη Μουράτο, που επιτέλους δικαιώνει όσους πίστεψαν στο ταλέντο που έδειχνε στην εφηβεία του.

Οσο για την ΑΕΚ στο μπάσκετ, δεν είναι κακό που έχασε τρεις κολλητές φορές από τον ίδιο αντίπαλο. Μπορεί να συμβεί. Αυτό που δυσκολεύεται κάποιος να δεχθεί σχετίζεται με την αναζήτηση δικαιολογιών όταν ταυτόχρονα λέγεται πως δεν ψάχνει κανείς για τέτοιες. Στο πρωτάθλημα και στη Λαυρεωτική, είχαμε την πρώτη ήττα. Στο Κύπελλο, ξανά εκτός έδρας, η ΑΕΚ έριξε όλο το φταίξιμο στη διαιτησία και σήκωσε απίστευτα τους τόνους για τον αποκλεισμό. Προχθές το βράδυ, λίγο οι τραυματισμοί, κάτι η Ευρώπη που επέτρεψε μόνο δύο κανονικές προπονήσεις μέσα στον Μάρτιο, να τι έφταιξε για την αποτυχία που προέκυψε λίγες μετά τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό.

«Οταν ξεκίνησα το 2006 το ταξίδι μου στην Ευρώπη, είχα πείνα και επιθυμία όχι μόνο να βγάλω την οικογένειά μου από τη φτώχεια, αλλά να δείξω ότι είμαι καλός μπασκετμπολίστας και να μεγαλώσω τα πάντα μέσα μου. Γνωρίζω καλά τη μεγάλη πείνα και φιλοδοξία των νέων παικτών του Λαυρίου. Ηταν μία μεγάλη ευχαρίστηση που αντιμετώπισα αυτές τις αξίες της νέας γενιάς. Η προσπάθειά τους είναι ξεχωριστή για τους φιλάθλους της ομάδας τους, αλλά θα πρέπει να αποζημιωθούν κατάλληλα όταν έρθει η ώρα. Βγάζω το καπέλο στα νέα παιδιά του Λαυρίου». Αυτές ήταν οι ατάκες του Κιθ Λάνγκφορντ, ενός μπαρουτοκαπνισμένου στα παρκέ παίκτη. Εβαλε τα γυαλιά σε πολλούς. Αναγνώρισε με ήθος, το ταλένο των αντιπάλων του, αλλά και την προσπάθειά τους. Δεν έψαξε άλλοθι. Διοικητική ηγεσία της ΑΕΚ και προπονητικό σταφ ας δουν την πραγματικότητα. Και όταν έρθει η ώρα και τα καυτά ματς των play offs, ας προσφέρουν στους οπαδούς της Βασίλισσας, που σαν χθες πανηγύρισε το Κύπελλο Ευρώπης, την ομάδα που ονειρεύονται.