Κανόνες ανταγωνισμού

Ας συμφωνήσουμε ότι η επιτροπή των εμπειρογνωμόνων για την εξέλιξη της πανδημίας δεν έχει γνώση των θεμάτων του ανταγωνισμού. Τους ανθρώπους για άλλη δουλειά τους έχουμε. Η κυβέρνηση όμως οφείλει να έχει. Ο υπουργός Ανάπτυξης είναι ο αρμόδιος να διασφαλίζει τους ίσους όρους λειτουργίας της αγοράς. Να εξασφαλίζει ότι τηρούνται οι κανόνες του ανταγωνισμού. Οπως η επιτροπή των ειδικών είναι αρμόδια για την υγεία των πολιτών, αντίστοιχα ο υπουργός Ανάπτυξης είναι υπεύθυνος για την «υγεία της αγοράς». Αυτό δεν είναι κάτι αίολο και γενικόλογο. Είναι κάτι απολύτως σαφές και εντάσσεται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του. Μάλιστα η συγκεκριμένη αρμοδιότητα δεν διακόπτεται ακόμα και σε περιπτώσεις απρόβλεπτων και έκτακτων περιστάσεων, όπως η πανδημία. Ισως μάλιστα τότε να είναι πιο σημαντικό να εξασφαλιστούν οι ίσοι όροι λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Οταν ο αρμόδιος υπουργός επιφορτισμένος με την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς Αδωνις Γεωργιάδης, βγαίνει και λέει δημόσια ότι υπάρχει θέμα ανταγωνισμού από τη μη λειτουργία των κέντρων αισθητικής όταν την ίδια δουλειά κάνουν ανεμπόδιστα τα ιατρεία των δερματολόγων, το θέμα είναι σοβαρό. Θα πει κάποιος γιατί δεν το λέει απευθείας στην επιτροπή και το «καταγγέλλει» δημόσια. Δεν ξέρω εσείς αλλά εγώ καταλαβαίνω ότι όπως πολλά πράγματα στην Ελλάδα ξεκινούν ωραία και καταλήγουν να γίνουν «παρατράγουδα», έτσι και η εν λόγω επιτροπή δείχνει να έχει χάσει τα «αβγά και τα πασχάλια». Με αποτέλεσμα να φαίνεται σαν τα μέλη της να έχουν κλείσει τα αφτιά τους. Η υπόθεση είναι σοβαρή. Δεν ξέρω καν αν δικαιούνται να μην ακούν τον αρμόδιο υπουργό. Η έλλειψη συνεργασίας παροιμιώδης. Είναι σαν να είσαι άρρωστος και να παίρνεις ένα φάρμακο από έναν γιατρό συγκεκριμένης ειδικότητας και να αδιαφορεί για τις επιπτώσεις που θα προκαλέσει σε άλλα νοσήματα που «κουβαλούσες» από το παρελθόν, απλά γιατί είναι άλλης ιατρικής ειδικότητας.Προφανώς θέμα ανταγωνισμού υπάρχει και με το άνοιγμα των μικρών καταστημάτων του λιανεμπορίου και τη διατήρηση του «λουκέτου» στα μεγάλα καταστήματα. Διαφορετικού μεγέθους μεν επιχειρήσεις, αλλά που πωλούν ωστόσο τα ίδια προϊόντα. Φανταστείτε απλά να γινόταν το αντίθετο, τι θα ακολουθούσε. Να άνοιγαν τα μεγάλα καταστήματα και να έμεναν κλειστά τα μικρά. Κανονικός σεισμός. «Πάρτι λαϊκισμού», από παντού. Δεδομένων των συνθηκών όμως η κυβέρνηση σωστά αποφάσισε το άνοιγμα μόνο των «μικρών». Η επιτροπή επίσης σωστά γνωμοδότησε. Αλλά ένα θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού παραμένει. Θα σκέφτονταν κάποιος και εύλογα ότι όλη αυτή η συσσωρευμένη κατανάλωση θα διοχετευτεί στις επιχειρήσεις που θα ανοίξουν πρώτες. Αρα υπάρχει πρόβλημα. Σε μια κανονική χώρα που λειτουργεί στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς, αυτά τα θέματα λύνονται με εξαιρετικά απλό τρόπο.

Την αδυναμία ομαλής λειτουργίας της αγοράς λόγω της πανδημίας θα πρέπει να την ισοφαρίσει το κράτος. Οι «ευνοημένοι», δηλαδή οι μικρές επιχειρήσεις που θα ανοίξουν πρέπει να βγουν από τον κρατικό «αναπνευστήρα». Να δοκιμάσουν να λειτουργήσουν μόνες τους. Αντίστοιχα όσες συνεχίζουν να πλήττονται από το lockdown, αλλά χάνουν επιπλέον και αναδρομικό τζίρο από την επαναλειτουργία ανταγωνιστικών επιχειρήσεων, θα πρέπει να αποζημιωθούν από το κράτος. Ασχετο αν αυτοί είναι οι ισχυροί, οι μεγάλοι του εμπορίου. Αν θέλουμε μια ανταγωνιστική αγορά οι κανόνες θα πρέπει να είναι ίδιοι για όλους…