Πολιτική υπερδύναμη οι (ακρο)δεξιοί λαϊκιστές στην ΕΕ

Τι κοινό έχουν ο Βίκτορ Ορμπαν, ο Ματέους Μοραβιέτσκι και ο Ματέο Σαλβίνι; Πρώτα από όλα, τις εθνικιστικές, ξενοφοβικές, ακραία συντηρητικές έως σκοταδιστικές και ενίοτε ακροδεξιές ιδέες και θέσεις τους, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονται. Και αυτό είναι κάτι που κάθε άλλο παρά λίγο και αμελητέο μπορεί να χαρακτηριστεί – ειδικά εάν συνδυαστεί με την υπερβολική δόση λαϊκισμού που τους διακρίνει.

Επειδή, όμως, οι ιδέες στην εποχή μας «μετριούνται» πρωτίστως με τις πολιτικές και εκλογικές επιδόσεις, οι τρεις αποφάσισαν να επιχειρήσουν το επόμενο βήμα: Να βρεθούν κάτω από την ίδια πολιτική στέγη. Ετσι ώστε η πρωτιά που εδώ και καιρό έχουν «καπαρώσει» και η μεγάλη επιρροή που διαθέτουν τα κόμματα των οποίων ηγούνται σε εθνικό επίπεδο να αποκτήσουν πανευρωπαϊκή διάσταση – φυσικά, με τη συνδρομή και άλλων όμορων σχηματισμών και προσώπων.

Αυτός είναι ο λόγος που ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας απηύθυνε στον πολωνό ομόλογό του καθώς και στον ηγέτη της Λίγκας του Βορρά πρόσκληση προκειμένου να συναντηθούν σήμερα στη Βουδαπέστη. Για να διαπιστώσουν, πολύ απλά, εάν μπορούν να τα βρουν και να καθορίσουν τα επόμενα βήματά τους, τα οποία, υπό προϋποθέσεις, μπορούν να επιφέρουν ριζική αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στη σύνθεση της Ευρωβουλής, ειδικά στον χώρο της παραδοσιακής Δεξιάς.

Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι η συνάντηση αυτή έρχεται στον απόηχο του «διαζυγίου» ανάμεσα στο ουγγρικό Fidesz και στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), η πλειοψηφία του οποίου πρακτικά «απέβαλε» τον Ορμπαν μετά τις αλλεπάλληλες συγκρούσεις και την άρνηση του τελευταίου να κάνει πίσω. Οπως εξήγησε ο Σαλβίνι μιλώντας στην ουγγρική εφημερίδα «Magyar Nemzet», στόχος είναι η δημιουργία μιας «διαφορετικής και πραγματικής» Ευρώπης, με «νέο ρόλο και νέα σημασία».

Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι ο επικεφαλής της Λίγκας απέφυγε να εξηγήσει πώς συμβαδίζουν αυτοί οι στόχοι με τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση του ευρωπαϊστή και πρώην διοικητή της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι. Φαίνεται, ωστόσο, ότι καθώς έχει αναγάγει τις «κωλοτούμπες» σε ειδικότητά του, ουδεμία αναστολή έχει όταν πρόκειται να εξυπηρετήσει τις φιλοδοξίες του – τις οποίες αποκάλυψε απερίφραστα με την παρακάτω δήλωσή του προς τους δημοσιογράφους: «Εάν έχω μια επιθυμία, αυτή είναι να ενωθούν οι δύο πολιτικές ομάδες που σήμερα είναι χωρισμένες, διαμορφώνοντας μια ενιαία ομάδα η οποία θα φέρει στο επίκεντρο τις αρχικές αξίες της Ευρώπης».

Οπως είναι προφανές, η αναφορά του αφορούσε την ομάδα της Ταυτότητας και της Δημοκρατίας, μέλος της οποίας είναι η Λίγκα, καθώς και τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές, στις τάξεις των οποίων ανήκει το κυβερνών Κόμμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης (PiS) της Πολωνίας. Αθροιστικά, οι δυο τους ελέγχουν τα 139 από τα 705 μέλη της Ευρωβουλής, ενώ μαζί με τους 12 του Fidesz φτάνουν τα 151. Ετσι, εάν ενωθούν, θα είναι η αδιαμφισβήτητη δεύτερη δύναμη πίσω από το ΕΛΚ, οι αντιπρόσωποι του οποίου έχουν μειωθεί σε 175.

Δεν αποκλείεται μάλιστα – το ακριβώς αντίθετο – να αποτελέσουν «μαγνήτη» και να πυροδοτήσουν πολιτικές ανακατατάξεις και σε άλλες χώρες της ΕΕ (ήδη αρκετοί «φλερτάρουν» μαζί τους, ενώ κάποιοι διαφώνησαν με την αποπομπή Ορμπαν από το ΕΛΚ). Εφόσον δε αυτό συμβεί, τότε δεν αποτελεί σενάριο πολιτικής φαντασίας να δούμε τη νέα ομάδα να γίνεται η πρώτη δύναμη πριν από τις επόμενες ευρωεκλογές του 2024.

Προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ, βεβαίως, είναι αρχικά να συμφωνήσουν οι τρεις και, στη συνέχεια, να πείσουν τους νυν εταίρους τους να συμπράξουν στο νέο εγχείρημα. Κι αυτό είναι κάτι άλλο παρά δεδομένο – ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς με φιλοδοξίες και ισχύ όπως της Μαρίν Λεπέν, η οποία το επόμενο διάστημα θα βρεθεί αντικειμενικά στο προσκήνιο, ενόψει της αναμέτρησής της με τον Εμανουέλ Μακρόν στις εκλογές της άνοιξης του 2022.

Μέχρι να συμβούν όλα αυτά, οι τρεις θα έχουν και άλλους… πονοκεφάλους να αντιμετωπίσουν. Ο Μοραβιέτσκι, για παράδειγμα, είδε χθες την Κομισιόν να παραπέμπει την Πολωνία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για υπονόμευση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και των δικαστών. Ο Ορμπαν, από την άλλη, εκτός από τις κατηγορίες των Βρυξελλών για παραβίαση των αρχών και συνθηκών της ΕΕ, καλείται να απαντήσει και στα δεκάδες ανεξάρτητα ΜΜΕ που τον κάλεσαν δημοσίως να τους δώσει πρόσβαση στα δεδομένα του συστήματος υγείας, υπονοώντας ευθέως ότι αποκρύπτεται η πραγματικότητα. Οσο για τον Σαλβίνι, ασφαλώς ανησυχεί για την υποχώρησή του στις δημοσκοπήσεις και την άνοδο της Τζόρτζια Μελόνι.