Πτήση στην ελευθερία {LF}για τους γύπες της Αίγινας

Ως «μια δύσκολη ιστορία με happy end» περιγράφεται η τελευταία πράξη της επιχείρησης απεγκλωβισμού που στήθηκε για τους συνολικά 38 γύπες της Αίγινας, από τον Σύλλογο Προστασίας και Περίθαλψης Αγριας Ζωής ΑΝΙΜΑ, ο οποίος ανέλαβε και την υλοποίηση του σχεδίου διαχείρισης των αρπακτικών μετά την παρακμή και το κλείσιμο του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Αγριων Ζώων (ΕΚΠΑΖ) όπου ζούσαν, στην περιοχή Μετόχι. Η ιστορία έχει τις ρίζες της στο τέλος του 2017, όταν το υπουργείο Περιβάλλοντος αφαίρεσε την άδεια του ΕΚΠΑΖ να περιθάλπει άγρια ζώα. «Ημασταν από τα ιδρυτικά μέλη του ΕΚΠΑΖ. Αποχωρήσαμε το 2004 και φτιάξαμε τον ΑΝΙΜΑ. Τότε άρχισε η παρακμή του χώρου γιατί δεν υπήρχαν άνθρωποι να το αναπτύξουν, να βρουν χρήματα, να το κρατήσουν σε ένα επίπεδο, να είναι καθαρό, να είναι επιστημονικά στελεχωμένο.  Εγιναν πολλές καταγγελίες μέχρι που αποφάσισε το υπουργείο να το κλείσει», αναφέρει στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος του ΑΝΙΜΑ Μαρία Γανωτή, που ξετυλίγει το κουβάρι αυτής της ιστορίας:

«Οταν φτάσαμε εμείς εκεί, είχε καμιά 200αριά ζώα σε άθλια κατάσταση. Σε πάρα πολύ βρώμικους χώρους, χωρίς ιατρική περίθαλψη, άλλα ζώα είχαν μείνει ανάπηρα ακριβώς γιατί δεν είχαν δεχθεί ιατρική περίθαλψη. Οσον αφορά τους γύπες, θα μπορούσαν να έχουν απελευθερωθεί πολύ καιρό πριν, παρ’ όλ’ αυτά ήταν μέσα σε έναν κλωβό 38 ζώα το ένα πάνω στο άλλο. Οταν κρατάς ένα τέτοιο ζώο πολύ καιρό μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας του, ιδρυματοποιείται. Γι’ αυτό, όταν είναι σε θέση να πετάξει τέλεια για να ξαναβρεί την τροφή του, πρέπει να το απελευθερώσεις. Εμείς αναλάβαμε να βοηθήσουμε στην απελευθέρωσή τους και τη μεταφορά τους σε καλύτερα μέρη επειδή έχουμε την τεχνογνωσία, μπορούμε και διαχειριζόμαστε μεγάλα ζώα, ξέρουμε περιοχές, ξέρουμε ανθρώπους».

Σχέδιο. Σύμφωνα με το σχέδιο που συνδιαμόρφωσαν το υπουργείο Περιβάλλοντος, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία για τους γύπες, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονταν στο ΕΚΠΑΖ για περισσότερο από 10 χρόνια, όπως μαρτυρούσαν τα δαχτυλίδια που τους είχαν κάποτε τοποθετηθεί, οι 25 αφέθηκαν ελεύθεροι σε επιλεγμένα σημεία στην Ελλάδα, σε Κρήτη, Δαδιά Εβρου, Μεσολόγγι και Νάξο. Η επανένταξή τους στο φυσικό περιβάλλον στέφθηκε με επιτυχία. Μάλιστα, κάποιοι θεάθηκαν σε ειδική ταΐστρα στη Βουλγαρία, ενώ ένας γύπας της Νάξου ήδη φέτος φωλιάζει στο νησί. Η μετακίνηση κράτησε μήνες και η διαδικασία από επιστημονικής πλευράς διεκπεραιώθηκε από ανθρώπους του ΑΝΙΜΑ με αιμοληψίες, προσδιορισμό DNA, εξέταση από κτηνίατρο και τοποθέτηση δαχτυλιδιών. Από τα υπόλοιπα ζώα, κάποιοι πελεκάνοι πήγαν στην Κερκίνη, τα φλαμίγκο σε κέντρο περίθαλψης στην Πάρο και λίγο πριν ξεσπάσει η πανδημία είχαν απομείνει στο ΕΚΠΑΖ 14 γύπες με παλιά κατάγματα χωρίς τη δυνατότητα επανένταξης. Ολο αυτό το διάστημα και ενώ ο ΑΝΙΜΑ έστελνε τροφές ώστε να μπορούν να υποστηριχθούν τα πουλιά μέχρι να φύγουν, δύο γύπες πέθαναν από άγνωστα αίτια.

Στην αγωνιώδη προσπάθεια εξεύρεσης μέρους που να εξασφαλίζει υψηλή ευζωία, οι άνθρωποι του ΑΝΙΜΑ έμαθαν για το Bioparc de Doué-la-Fontaine στη Γαλλία, ένα παλιό λατομείο διαμορφωμένο σε χώρο διαβίωσης και αναπαραγωγής μη απελευθερώσιμων γυπών. Σε συνεργασία με το υπουργείο Περιβάλλοντος, τις συνεννοήσεις με τους Γάλλους ανέλαβαν οι επιστήμονες του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου και στις αρχές Μαρτίου, όταν οι τελευταίοι 12 γύπες βρέθηκαν στον νέο τους χώρο, η ανακούφιση και η χαρά για τη δεκαμελή ομάδα του ΑΝΙΜΑ ήταν μεγάλες. Και ακόμα μεγαλύτερες όταν έμαθαν ότι δύο από αυτούς ήδη ζευγάρωσαν και έφτιαξαν φωλιά. Τους τίτλους τέλους αυτής της ιστορίας υπογράφει η πρόεδρος του ΑΝΙΜΑ με το δικό της επιμύθιο: «Χρειάζεται η πολιτεία να αναγνωρίσει τον ρόλο που παίζουν τα κέντρα περίθαλψης στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και από τη μια μεριά να τα ελέγχει με αυστηρότητα, από την άλλη όμως να τα υποστηρίζει οικονομικά για να μπορούν να υπάρχουν».