«Τρελοκομείο» η επόμενη ημέρα των εκλογών στο Ισραήλ

Η ισραηλινή Αριστερά δεν ελπίζει σε πολλά στις εκλογές της ερχόμενης Τρίτης – τις τέταρτες σε διάρκεια δύο ετών. Είναι χαρακτηριστικό, όσον αφορά ειδικά στους Εργατικούς, ότι το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα του 34% (στις εκλογές του 1992), που καθόρισε τις τύχες του Ισραήλ επί τρεις σχεδόν δεκαετίες, βλέπει σήμερα το ποσοστό του να φτάνει μετά βίας στο 5%.

Η προσπάθεια δε της επικεφαλής του, της 54χρονης πρώην δημοσιογράφου και ακτιβίστριας για τα δικαιώματα των γυναικών Μεράβ Μικαέλι, να του δώσει πάλι πνοή, μοιάζει να πέφτει για την ώρα στο κενό. «Η ισραηλινή Αριστερά εξακολουθεί να υποφέρει από το μίσος που έσπειρε ο Νετανιάχου και οδήγησε στη δολοφονία του Ράμπιν», δήλωσε η ίδια, με εμφανή πικρία, μιλώντας στην εφημερίδα «Del Pais».

Κι όμως, το σκηνικό στην κοινωνία θα μπορούσε να θεωρηθεί ιδιαιτέρως ευνοϊκό για τους Εργατικούς και συνολικά για την Αριστερά. Για του λόγου το αληθές, περισσότεροι από 20.000, σύμφωνα με τα ισραηλινά ΜΜΕ και την αστυνομία, ήταν οι διαδηλωτές που «πολιόρκησαν» την κατοικία του Μπενιαμίν Νετανιάχου το περασμένο Σάββατο, απαιτώντας την παραίτησή του, καθώς βαρύνεται με κατηγορίες που αφορούν σκάνδαλα διαφθοράς, διασπάθιση δημόσιου χρήματος και παράβαση καθήκοντος – τις οποίες ο ίδιος αρνείται. Ηταν δε η μεγαλύτερη από όλες τις δημόσιες εκδηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί εδώ και μήνες εναντίον του και, όπως όλα δείχνουν, η τελευταία «πράξη» πριν από τις αυριανές βουλευτικές εκλογές, που είναι οι τέταρτες σε διάστημα δύο ετών.

Παρ’ όλα αυτά, παρά την οργή μεγάλου τμήματος της ισραηλινής κοινωνίας σε βάρος του επί 15 χρόνια πρωθυπουργού – τα 12 από τα οποία συνεχόμενα, από το 2009 μέχρι σήμερα – οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν πως το Λικούντ θα αναδειχθεί για μια ακόμη φορά ισχυρότερη δύναμη, συγκεντρώνοντας κάπου 30 από τους 120 βουλευτές της Κνεσέτ. Ο ίδιος ο Νετανιάχου, ο οποίος έχει αποδειχθεί πολιτικά «εφτάψυχος», δίνει μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή προκειμένου να στρέψει την προσοχή στα μέτωπα που θεωρεί ότι τον ευνοούν και μπορούν να διευρύνουν την έκταση της νίκης του: Τους εμβολιασμούς και την ομαλοποίηση των σχέσεων του Ισραήλ με μια σειρά αραβικές χώρες, όπως τα ΗΑΕ – χωρίς, μάλιστα, να έχει αναιρέσει έστω και στο ελάχιστο τη σκληρή και επιθετική του πολιτική έναντι των Παλαιστινίων, αλλά και των αράβων πολιτών του Ισραήλ. «Χαμογελάτε ξανά; Εχετε εμβολιαστεί; Είστε ευτυχισμένοι; Είμαστε οι πρώτοι σε όλο τον κόσμο που ξεπεράσαμε μαζί τον κορωνοϊό», είπε χαρακτηριστικά ο Νετανιάχου σε προεκλογική εκδήλωση.

Τι θα βρει, όμως, απέναντί του ο Νετανιάχου μόλις κλείσουν οι κάλπες; Ο Μπένι Γκαντζ, ο ηγέτης του συνασπισμού Μπλε και Λευκό ο οποίος τον αμφισβήτησε στις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις, αυτή τη φορά περνά σε δεύτερο πλάνο, καθώς απέτυχε να κατοχυρωθεί ως εναλλακτική λύση. Σε αυτή τη θέση αναμένεται να βρεθεί ο Γιαΐρ Λαπίντ, επίσης πρώην δημοσιογράφος και ηγέτης του εμφανιζόμενου ως κεντρώου κόμματος Γες Ατίντ, ο οποίος αν και δηλώνει αδιάλλακτος σε ζητήματα ασφαλείας, εμφανίζεται (σχετικά) πιο διαλλακτικός στο Παλαιστινιακό, ενώ απευθύνεται και στα μεσαία και χαμηλότερα στρώματα της ισραηλινής κοινωνίας, δεσμευόμενος ότι θα μειώσει το κόστος ζωής.

Καθοριστικό ρόλο αναμένεται να παίξουν και δύο δεξιά κόμματα των οποίων ηγούνται ισάριθμοι πρώην εταίροι του Νετανιάχου – η Νέα Ελπίδα του Γκίντοεν Σάαρ και το Yamina του Νάφταλι Μπένετ. «Ολα μπορούν να συμβούν. Η ημέρα πριν από τις εκλογές είναι εντελώς διαφορετική από την επόμενη. Η επόμενη θα είναι ένα τρελοκομείο», δήλωσε στον «Guardian» ο Αβίβ Μπουσίνσκι, πρώην σύμβουλος του Νετανιάχου, αποτυπώνοντας το κλίμα που επικρατεί λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες.