Συμφέροντα

Οι αντίπαλοι του ελληνοτουρκικού διαλόγου δεν έχουν καμιά αμφιβολία: η συμμετοχή της Αγκυρας στις διερευνητικές συνομιλίες έχει ως αποκλειστικό στόχο την παραπλάνηση της ΕΕ και των ΗΠΑ ώστε να μην αποφασίσουν κυρώσεις εναντίον της. Εκείνοι όμως που προσβλέπουν πραγματικά στη βελτίωση των σχέσεων με τη γειτονική χώρα, ώστε πολύτιμοι πόροι που σπαταλώνται σήμερα για την άμυνα να διοχετευθούν αύριο στην ανάπτυξη, θα ήθελαν να ξέρουν αν οι πρόσφατες κινήσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στην Ελλάδα είναι ειλικρινείς ή αποσκοπούν μόνο στο να κερδηθεί λίγος χρόνος.

Στο εσωτερικό, ο τούρκος πρόεδρος εξακολουθεί να λειτουργεί με ακραίο αυταρχισμό: συλλαμβάνονται διαδηλωτές, φυλακίζονται δημοσιογράφοι, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση απαγόρευσης του φιλοκουρδικού κόμματος HDP. Στο εξωτερικό, όμως, ο Ερντογάν θέλει τελευταία να εμφανιστεί ως ειρηνοποιός. Παρενέβη πυροσβεστικά στη Λιβύη, επιδιώκει βελτίωση των σχέσεων με την Αίγυπτο, ενώνει τις δυνάμεις του με τη Μόσχα και την Ντόχα για να δοθεί μια πολιτική λύση στον δεκαετή πόλεμο της Συρίας και ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τον ερχόμενο μήνα ειρηνευτικές συνομιλίες ανάμεσα στους Ταλιμπάν, την αφγανική κυβέρνηση και αμερικανούς αξιωματούχους.

Oι κινήσεις αυτές ήδη αποδίδουν καρπούς. Χθεσινή αποκαλυπτική ανάλυση του πρακτορείου Ρόιτερς αναφέρει ότι, ύστερα από πρωτοβουλία της Ανγκελα Μέρκελ και πιέσεις του Τζο Μπάιντεν, οι κυρώσεις δεν βρίσκονται πλέον στο τραπέζι της συνόδου κορυφής της ερχόμενης εβδομάδας και ότι οι τόνοι της έκθεσης για τις σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία θα είναι ουδέτεροι. Οι «σκληροί» θα διαρρήξουν και πάλι τα ιμάτιά τους για την υποκρισία των ξένων πρωτευουσών. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτές οι πρωτεύουσες υπέρ των ελληνικών συμφερόντων εργάζονται. Και η διεθνής απομόνωση της Τουρκίας δεν περιλαμβανόταν ποτέ σε αυτά τα συμφέροντα.

Το μεγάλο αγκάθι στην ελληνοτουρκική προσέγγιση φαίνεται ότι δεν θα είναι ούτε η υφαλοκρηπίδα/χωρικά ύδατα/εναέριος χώρος ούτε η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών/«γκρίζες ζώνες». Το θέμα στο οποίο εξακολουθεί να υπάρχει χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι το Κυπριακό. Με δεδομένο όμως ότι η ελληνοκυπριακή ηγεσία φέρει βαριές ευθύνες για το αδιέξοδο, και ότι αυτό το γνωρίζουν τόσο η Ευρώπη όσο και η ελληνική κυβέρνηση, η ελπίδα είναι ότι σε αυτή την περίπτωση το δόγμα «Η Κύπρος αποφασίζει, η Ελλάδα ακολουθεί» δεν θα εφαρμοστεί.

Και τα ανθρώπινα δικαιώματα; Πώς μιλάς με έναν ηγέτη που δεν σέβεται τη δικαιοσύνη, την πολιτική διαφωνία, την ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης; Οπως μιλάς, και συντονίζεις την πολιτική σου, με τον ηγέτη μιας χώρας όπου εξαφανίζoνται δέκα άνθρωποι κάθε εβδομάδα ή με τον ηγέτη μιας χώρας που προτιμά να δώσει τα περισσευούμενα εμβόλιά της στους συμμάχους της παρά στον ίδιο της τον πληθυσμό. Είναι η ρεαλ-πολιτίκ ανόητε!

Ο Παύλος Αποστολίδης κάνει εξαιρετική δουλειά, κι ας του βάζουν διάφοροι τρικλοποδιές. Μακάρι να τον αφήσουν να συνεχίσει.