Η διαχείριση και το ματς επιβίωσης

Αρχισαν να πέφτουν οι τόνοι της έντασης στον Παναθηναϊκό και είναι αλήθεια πως αυτή τη φορά η αντίδραση που υπήρξε και διοικητικά, αλλά και επικοινωνιακά, ήταν η ενδεδειγμένη. Οι Πράσινοι άφησαν να περάσει η μπόρα, είδαν, άκουσαν, ζύγισαν και προχώρησαν. Γνωρίζοντας πως έχουν μπροστά τους ένα αγωνιστικό βουνό και πως η ομάδα πρέπει να πάει σε αυτό με τη μεγαλύτερη δυνατή ηρεμία. Χωρίς κραυγές, χωρίς βιαστικές κινήσεις, χωρίς περαιτέρω λάδι στη φωτιά.

Υπάρχει η αίσθηση πως ο Μπόλονι μένει μέχρι να… φύγει, αλλά ακόμα κι έτσι να είναι, όσο μένει οφείλουν όλοι να σεβαστούν τον ρόλο που έχει. Είναι ο προπονητής του Παναθηναϊκού, εκείνος που με τα καλά του και στραβά του τον επανέφερε σε μια τροχιά διεκδίκησης της Ευρώπης. Αρα κάτι θα του πιστωθεί στο φινάλε της σεζόν, ακόμα κι αν εντέλει δεν καταφέρει τον στόχο του. Το ντέρμπι που έρχεται με τον ΠΑΟΚ είναι ίσως το κρισιμότερο της σεζόν. Για τον απλούστατο λόγο πως αν ο Παναθηναϊκός είχε περιθώριο γκέλας ακόμα και μέχρι το ματς με τον ΠΑΣ, πλέον δεν έχει το παραμικρό.

Ο λόγος είναι απλός. Και εμφανίζεται στη βαθμολογία. Αν ο Παναθηναϊκός χάσει από τον ΠΑΟΚ, θα πάει αυτόματα στο -8 από την τέταρτη θέση, πιθανόν στο -9 από ΑΕΚ και Αρη και αν ο Αστέρας πάρει αποτέλεσμα την τελευταία αγωνιστική οι Πράσινοι θα μπουν στα πλέι οφ ως έκτοι. Θυμίζω πως μέχρι και πριν από τρεις εβδομάδες συζητούσαμε για το ενδεχόμενο ο Παναθηναϊκός να μπει στη συγκεκριμένη διαδικασία ως δεύτερος. Και τώρα κινδυνεύει να τα χάσει όλα πριν καλά – καλά ξεκινήσουν τα πλέι οφ.

Αρα το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν είναι απλά τελικός, είναι ματς επιβίωσης ουσιαστικά. Και εδώ είναι που και οι παίκτες θα πρέπει να βγάλουν τον εγωισμό που τους είδαμε να βγάζουν και σε άλλα ντέρμπι. Να παίξουν για την… πάρτη τους, όπως συνηθίζουμε να λέμε, από τη στιγμή που δεν θέλουν να παίξουν για τον προπονητή τους. Διότι αν ο Παναθηναϊκός μείνει εκτός Ευρώπης, εκείνοι είναι οι πρώτοι που θα τα ακούσουν και κανένας άλλος.