Δικαίωμα

Δεν ξέρω αν το σίριαλ Κουφοντίνα θα έχει αίσιο τέλος, ούτε τι τέλος θα έχει. Αλλά υποψιάζομαι ότι θα είχε λυθεί εδώ και καιρό αν διάφοροι παρατρεχάμενοι επιδίωκαν να το λύσουν αντί να πουλάνε μούρη ή ζορμπαλίκι.
Το πράγμα ήταν απλό.
Ενας κρατούμενος επικαλείται ένα δικαίωμα που θεωρεί ότι του στερούν. Δεν χρειάζεται να κάνει απεργία πείνας ή δίψας. Αρκεί να προσφύγει στη Δικαιοσύνη.
Εξ όσων γνωρίζω είναι η μόνη αρμόδια να κρίνει. Τα δικαιώματα δεν ασκούνται διά της αυτοδικίας.
Κάποια στιγμή οι συνήγοροι του Κουφοντίνα πήραν τον δρόμο της αφού προηγουμένως ζητούσαν… πολιτική παρέμβαση επειδή το θέμα είναι «πολιτικό».
Η κυβέρνηση ορθώς κώφευσε. Η Δικαιοσύνη έκρινε. Δις. Κι αποφάσισε ότι δεν υπάρχει θέμα.
Αμέσως μετά η πλευρά Κουφοντίνα προσέφυγε στο ΣτΕ όπου το αίτημα προσωρινής διαταγής απορρίφθηκε.
Αλλά οι «εκδηλώσεις συμπαράστασης στο δικαίωμα» (που δεν φαίνεται να υπάρχει) συνεχίζονται διότι η βλακεία δεν πάει στα βουνά. Επιβεβαιώνουν απλώς όσα γράφαμε: το ζήτημα δεν είναι το δικαίωμα του Κουφοντίνα αλλά ο Κουφοντίνας ο ίδιος.
Περιμένουμε τώρα το ΣτΕ τον Απρίλιο. Κι ακούμε τους συνηγόρους (Κούρτοβικ, Σοφός) να ζητούν ξανά-μανά «πολιτική παρέμβαση».
Πρέπει να είναι οι μόνοι δικηγόροι παγκοσμίως που ζητούν από μια κυβέρνηση να παρέμβει στη Δικαιοσύνη. Συνήθως αγωνίζονται για το αντίθετο. Για τη διάκριση των εξουσιών.
Είναι αλήθεια πως στον δρόμο αυτόν προπορεύτηκε η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων, δηλαδή οι αρμόδιοι να εγγυηθούν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης από την κυβέρνηση!
Πάμε παρακάτω. Η Δικαιοσύνη επιλήφθηκε του επεισοδίου της Νέας Σμύρνης. Πολύ σωστά.
Θυμίζω πως στην περίπτωση Ινδαρέ η εισαγγελική έρευνα κατέληξε σε εντελώς διαφορετικό συμπέρασμα από τις πρώτες εντυπώσεις που είχαν καλλιεργήσει διάφοροι επιτήδειοι.
Οι υποτιθέμενοι «παθόντες» από τη βαναυσότητα της Αστυνομίας καλούνται αυτές τις μέρες να δικαστούν για μια σειρά από κατηγορίες. Θα κρίνει το δικαστήριο.
Κάποτε όμως πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε.
Είμαστε κράτος δικαίου; Τότε αρμόδια για όσα κάθε πολίτης καταγγέλλει είναι η Δικαιοσύνη.
Δεν είμαστε κράτος δικαίου; Τότε ρωτάμε τα πρωινάδικα, τους ακτιβιστές, τη γειτόνισσα που κοιτούσε από το μπαλκόνι και το Facebook – το οποίο κατά τα άλλα κατηγορούμε για λογοκρισία όταν κόβει αναρτήσεις που αφορούν τον Κουφοντίνα…
Φυσικά δεν μπορώ να μην κατανοήσω την αγανάκτηση τηλεοπτικών (και μη) δημοσιογράφων επειδή δημοσιοποιήθηκε το ονοματεπώνυμο του παθόντος στη Νέα Σμύρνη.
Απλώς να θυμίσω ότι είναι οι ίδιοι δημοσιογράφοι που κάνουν καθημερινά καριέρα με τον Λιγνάδη, τον Φιλιππίδη ή όποιον βουλευτή δεν φορούσε μάσκα.
Με όνομα και επίθετο, ασφαλώς.













