Ποιους αφορούν οι νέες συγχωνεύσεις

Η ανασύνταξη και ο παραγωγικός μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας, προϋποθέτουν αναμφίβολα ένα νέο κύκλο επιχειρηματικών συγχωνεύσεων. Αλλά αυτή η εξέλιξη αφορά κυρίως τις μικρομεσαίες και τις μεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες θα πρέπει σαφώς να αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερη ισχύ στον αναπτυσσόμενο  ανταγωνισμό και θα πρέπει να επενδύσουν επίσης στη νέα τεχνολογία και τις ψηφιακές εφαρμογές. Δεν αφορούν οι συγχωνεύσεις γενικώς και αορίστως όλους τους κλάδους, ούτε αφορούν υποχρεωτικά σε επιχειρήσεις που διαθέτουν ήδη συγκρότηση, εξωστρέφεια και μερίδιο αγοράς. Για τις μικρές και τις μεσαίες επιχειρήσεις, όμως, οι συγχωνεύσεις είναι θέμα επιβίωσης. Και για την ελληνική οικονομία παράλληλα, η συγκέντρωση των κατακερματισμένων δυνάμεων των οικογενειακών επιχειρήσεων, αποτελεί βασικό εργαλείο για τη δημιουργία ενός καινούργιου, σύγχρονου παραγωγικού μοντέλου.

Ο πρώτος λόγος, είναι ότι στο σημερινό ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπου όλα τα προϊόντα και οι υπηρεσίες είναι δίχως πατρίδα και διακινούνται χωρίς καμία εντελώς προστασία, η επιβίωση είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την προσφερόμενη τιμή, την επαρκή προώθηση και την ποιότητα. Σε αυτή λοιπόν τη διεθνώς επιταχυνόμενη κούρσα, είναι πολύ εύκολο να κονιορτοποιηθείς εάν δεν διαθέτεις μία στοιχειώδη δύναμη σε μέγεθος, τεχνογνωσία και καλή οργάνωση. Εάν δεν μπορείς να βγεις από τα σύνορα, να συνδεθείς με τις διεθνείς αλυσίδες τροφοδοσίας. Τα ελληνικά κρασιά είναι ένα παράδειγμα καλών προϊόντων, που παραμένουν ωστόσο εκτός των μεγάλων αγορών του εξωτερικού, εξαιτίας του κατακερματισμού των δυνάμεων. Χωρίς σημαντικές εξαγωγές, όμως, στους περισσότερους κλάδους, είναι πολύ δύσκολο να ευελπιστείς στην ανάπτυξη της οικονομίας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Αυτό είναι το πρόβλημα.

Ο δεύτερος λόγος, είναι ότι οι επιχειρήσεις που θα υπερβούν τα μικρά ή τα μεσαία τους όρια, θα γίνουν περισσότερο ελκυστικές για επενδύσεις, σε μία εποχή κατακλυσμιαίας ρευστότητας. Κυρίως δε, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους φρέσκους τομείς αιχμής. Υπό αυτή την έννοια, η συγκέντρωση μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων για την προσέλκυση σημαντικότερων επενδύσεων, δημιουργεί και μία επιπλέον ευκαιρία για την Ελλάδα. Να αλλάξει η οικονομία κατεύθυνση. Να προσανατολιστεί σε υπηρεσίες υψηλότερης διεθνούς ζήτησης, όπως συνέβη πριν από δύο δεκαετίες με το Ισραήλ και την Ιρλανδία. Αυτή είναι η πρόκληση. Το νέο παραγωγικό μοντέλο προϋποθέτει και ποιοτικές αλλαγές εκτός απ’ τις οικονομίες κλίμακας.

Ο τρίτος λόγος, είναι ότι οι συγχωνεύσεις των μικρομεσαίων μονάδων θα διευκολύνουν τη διεύρυνση του κύκλου των εργασιών τους, καθώς θα αποκτήσουν πολύ ευκολότερη πρόσβαση στις τράπεζες. Οι περισσότερες τέτοιου τύπου επιχειρήσεις (και είναι συνολικά κοντά στις 600 χιλιάδες), δεν μπορούν σήμερα να χρηματοδοτηθούν από το τραπεζικό μας σύστημα, διότι δεν διαθέτουν αξιόπιστα λογιστικά στοιχεία, ούτε στέρεη δομή λειτουργίας. Κατά πολλούς, η συντήρηση της μικρής οικογενειακής επιχείρησης, που είναι συνήθως των πέντε έως δέκα ατόμων, είναι μία συνειδητή επιλογή για τη φοροδιαφυγή, που δηλητηριάζει διαχρονικά την ελληνική οικονομία. Είναι συνεπώς μία πολιτική εξυγίανσης και ο δικαιότερος τρόπος αύξησης της φορολογικής βάσης, η χορήγηση ισχυρών κινήτρων από το κράτος, για να ανέβουν κλίμακα οι μικρές και οι μεσαίες επιχειρήσεις. Είναι αναπόφευκτο κομμάτι της αναδιάρθρωσης της οικονομίας. Διαφορετικά θα κλείσουν οριστικά, πάρα πολλές τέτοιου μεγέθους επιχειρήσεις, μετά την πανδημία.