Θεσμικά

Παλιά έλεγαν για τον Ευ. Βενιζέλο πως «κάθε φορά που υπάρχει ένα πρόβλημα, ο Βαγγέλης εκφωνεί έναν λόγο!».

Ηταν ανώδυνο και χαριτωμένο.

Πολύ φοβούμαι ότι η σημερινή κυβέρνηση κάνει κάτι άλλο. Κάθε φορά που υπάρχει ένα πρόβλημα εξαγγέλλει μια «θεσμική παρέμβαση».

Μάλλον δεν είναι χαριτωμένο. Και σπανίως ενδιαφέρει το ακροατήριο.

Για έναν απλό λόγο. Στα πολιτικά προβλήματα υπάρχουν πολιτικές λύσεις. Διαφορετικά δεν θα ψηφίζαμε πολιτικούς. Θα εκλέγαμε δικηγόρους.

Με τούτα και με κείνα, η κυβέρνηση χρειάστηκε δεκαεννέα μήνες για να αντιμετωπίσει με «θεσμική παρέμβαση» το πρόβλημα της Εισαγγελίας Διαφθοράς, επτά μήνες για να έλθει η δικογραφία Καλογρίτσα στη Βουλή, δεκαοκτώ μήνες για να θυμηθεί ότι έχει καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο…

Την ίδια στιγμή που ο Ρουβίκωνας εξακολουθεί να δρα ανενόχλητος, το κύκλωμα Ρασπούτιν να σουλατσάρει στη δικαιοσύνη, οι κοινωνικοί ταραξίες να συλλαμβάνονται και να αφήνονται ελεύθεροι από τα δικαστήρια, ο δημοσιογραφικός υπόκοσμος να κρεμάει την πολιτική (και τους πολιτικούς…) στα μανταλάκια.

Είναι μια ιδιότυπη αντίληψη της πολιτικής αντιπαράθεσης. Οπου οι μεν θα καταγγέλλουν χουντικούς, ακροδεξιούς, παιδεραστές, Λουδοβίκους, συνωμότες, απατεώνες, σωματέμπορους ανηλίκων και ναρκέμπορους. Κι οι δε θα απαντούν με «θεσμικές παρεμβάσεις».

Πλάκα έχει αλλά δεν ξέρω αν συμφέρει.

Να μιλήσουμε όμως και για τις «θεσμικές παρεμβάσεις». Ακούω ότι η κυβέρνηση διέκοψε τον διαγωνισμό για την τοποθέτηση καλλιτεχνικού διευθυντή στο Εθνικό (που θεωρείται «θεσμική παρέμβαση» της προηγούμενης κυβέρνησης) ώστε να βάλει τον Λιγνάδη.

Η αλήθεια είναι ότι (για κάποιο ευνόητο λόγο) ποτέ στη μακρόχρονη ιστορία του Εθνικού Θεάτρου δεν έχει επιλεγεί διευθυντής με διαγωνισμό. Και ότι ποτέ δεν δημιουργήθηκε πρόβλημα.

Ο διαγωνισμός ήταν μια παπάτζα της προηγούμενης κυβέρνησης.

Αφενός ορισμένες παράξενες προβλέψεις της προκήρυξης δημιουργούσαν υπόνοιες πως κάποιον έψαχναν να βολέψουν.

Αφετέρου η προκήρυξη υπογράφτηκε από την υπουργό στις 21 Μαΐου, τέσσερις μέρες πριν από τις ευρωεκλογές. Και δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 29 Μαΐου 2019, τρεις μέρες μετά τις ευρωεκλογές και αφού είχε ήδη ανακοινωθεί η προσφυγή στις κάλπες.

Δηλαδή μάζευαν τα χαρτιά τους να φύγουν από τα υπουργεία αλλά εκείνο που τους ένοιαζε είναι να βρουν διευθυντή για το Εθνικό που να μιλάει ρωσικά!

Συμπέρασμα; Οι «θεσμικές παρεμβάσεις» όχι μόνο μπορεί να αποδειχτούν άχρηστες αλλά δεν είναι απαραιτήτως και αθώες.

Η άλλη λύση φυσικά είναι να κόψει η κυβέρνηση τις πολλές θεσμικές παρεμβάσεις και να κυβερνήσει.

Εκτός δηλαδή από το ευχέλαιο, να πάρει και καμία γάτα.