Η άλωση της Μπαρτσελόνα

Στο ποδοσφαιρικό Βυζάντιο δεν αρκεί να είσαι πορφυρογένητος για να αναδειχτείς αυτοκράτορας. Τα αργύρια όλου του κόσμου δεν είναι αρκετά για να δωροδοκήσουν τους σφετεριστές, οι ίντριγκες ξεθυμαίνουν στην πρώτη κίνηση και οι προφητείες μετατρέπονται σε διακαείς πόθους.

Στο ποδοσφαιρικό Βυζάντιο οι αυτοκράτορες αναδεικνύονται στα πεδία των μαχών της σημαντικότερης διασυλλογικής διοργάνωσης. Παλαιότερα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, εκεί όπου σμίλεψαν τον μύθο τους η Ρεάλ, η Μίλαν, η Λίβερπουλ, η Μπάγερν, ο Αγιαξ. Και τώρα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οι ασπίδες των στρατιωτών αναδεικνύουν τον πρώτο, τον καλύτερο, τον κορυφαίο και όχι τα μεγάλα συμβόλαια, η συντροφιά με πανέμορφα μοντέλα και η τρέλα των προέδρων που κάνουν επίδειξη πλούτου και δύναμης δαπανώντας ποσά ίσα με το ΑΕΠ φτωχών χωρών της Αφρικής για να κάνουν το κέφι τους.

Μέσω αυτής της διαδικασίας αναδείχτηκε αυτοκράτορας του ποδοσφαίρου πριν από 13 χρόνια ο Λιονέλ Μέσι. Η Μπαρτσελόνα, ένας σύλλογος που αρέσκεται να διαφημίζεται πως είναι κάτι παραπάνω από μία ομάδα, λαοφιλής, συμπαθής γιατί πολεμά το κατεστημένο της κεντρικής εξουσίας, με πλούσια ιστορία και έναν ποδοσφαιρικό ναό που θεωρείται η Βασιλική του Αγίου Πέτρου του αθλήματος, έστησε πάνω του ένα απίστευτης ομορφιάς οικοδόμημα που θαύμαζε και ζήλευε όλος ο κόσμος.

Οι λόγοι που εξέλιπαν
Στη διάρκεια αυτής της χρυσής περιόδου κατακτήθηκαν 29 τίτλοι, εκ των οποίων οι δέκα διεθνείς. Η διάρκεια της κυριαρχίας της  Μπαρτσελόνα έχοντας ως βασικό πρωταγωνιστή έναν παίκτη, δεν έχει προηγούμενο στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς σε τέσσερις λόγους.

Πρώτον, ο Μέσι αναδείχτηκε από την ακαδημία του συλλόγου, τη Μασία και προωθήθηκε από τα 16 του χρόνια στην πρώτη ομάδα. Είχε λοιπόν πολλά χρόνια μπροστά του για να αποδώσει ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου.

Δεύτερον, η συγκυρία αποδείχτηκε ιδανική. Η ανάδειξη του αυτοκράτορα συνέπεσε με την παρουσία κορυφαίων στρατηγών. Τσάβι, Ινιέστα, Πουγιόλ, Ντάνι Αλβες.

Τρίτον, η Μπαρτσελόνα είναι τόσο μεγάλος σύλλογος ώστε διαθέτει τη δύναμη να κρατήσει κοντά της το πολυτιμότερο πετράδι του στέμματος. Αν ο Μέσι έπαιζε σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα, πλην Ρεάλ Μαδρίτης, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μπάγερν, θα είχε αλλάξει φανέλα προ καιρού.

Τέταρτον, ο Μέσι στάθηκε τυχερός στην καριέρα του γιατί δεν αντιμετώπισε σοβαρούς τραυματισμούς που θα υποθήκευαν το ταλέντο και το μέλλον του. Ακολούθησε επίσης λιτή ζωή, χωρίς υπερβολές και ακρότητες. Στην ηλικία του ο Φαν Μπάστεν είχε κρεμάσει τα παπούτσια του ήδη πέντε χρόνια και ο Μαραντόνα ξόρκιζε τα φαντάσματα της ακολασίας.

Ο κύκλος όμως έκλεισε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και για τον ίδιο λόγο που άνοιξε: τον Λιονέλ Μέσι.

Πολιτική απόφαση
Η Μπαρτσελόνα θεώρησε πως ο Αργεντινός θα μπορούσε, ως μοναδικός πεσσός, να στηρίξει τον τρούλο των φιλοδοξιών της καταστρατηγώντας κάθε έννοια ποδοσφαιρικής ορθότητας. Ουσιαστικά επρόκειτο για μία πολιτική απόφαση αφού κανείς από την ηγεσία του συλλόγου δεν τολμούσε να λάβει την απόφαση να κλείσει τον κύκλο Μέσι και να ξεκινήσει έναν νέο, με φρέσκο αίμα και ιδέες.

Το καμάρι της Καταλωνίας εγκλωβίστηκε στις Συμπληγάδες της λαοφιλίας και του ταλέντου του μικρόσωμου Αργεντινού και της σημαντικής επίδρασης που είχε στις εμπορικές συμφωνίες του συλλόγου.

Τη χρονιά που μπήκαν οι βάσεις της σημαντικότερης ομάδας του 21ου αιώνα, το 2008, η ιδέα του τότε προπονητή Πεπ Γκουαρντιόλα και της ηγεσίας του συλλόγου ήταν πως πρέπει να υπάρχει σύνδεση της Μασία με την πρώτη ομάδα.

Το συγκεκριμένο concept άρχισε να αποδίδει, όπως είχε συμβεί παλαιότερα με τον Αγιαξ των δεκαετιών του 1970 και του 1990. Στις περιόδους του θερίσματος ποτέ κανείς δεν σκέφτεται ότι την επόμενη χρονιά η σοδειά ίσως να μην είναι το ίδιο πλούσια.

Ο Τύπος και ο κόσμος που άρχισε να ταυτίζεται με το νέο φαινόμενο, τον Μέσι, αλλά και το πρωτότυπο παιχνίδι που απέδιδε η Μπάρτσα με τις ατελείωτες πάσες, αναζήτησε τις πηγές της επιτυχίας.

Το όνειρο των πιτσιρικάδων
Ηταν η εποχή που κάθε μεγάλο αθλητικό περιοδικό και κάθε εφημερίδα έγραφε για τη «Φάρμα», τη Μασία, τους τρόπους που λειτουργεί, που οι νεαροί βλέπουν το Καμπ Νου και ονειρεύονται, τους ειδικά εκπαιδευμένους προπονητές. Ηταν ένα déjà vu των ίδιων ιστοριών που είχαν γραφτεί παλαιότερο για την Toemkost, την περίφημη ακαδημία του Αγιαξ, την οποία ουσιαστικά έχει αντιγράψει η Μπαρτσελόνα.

Ιστορίες εύπεπτες που λατρεύουν να βλέπουν στις εφημερίδες του οι διευθυντές και αγαπούν να διαβάζουν οι φίλαθλοι.

Η Μπάρτσα έδινε απλόχερα αυτό που ζητούσε ο κόσμος. Ετσι, τον Νοέμβριο του 2012 στο παιχνίδι με την Αλαβές η ομάδα αγωνίστηκε για μερικά λεπτά με 11 παίκτες που προέρχονταν από τη Μασία. Δωρεάν διαφήμιση που έκανε κάθε πιτσιρικά που θαύμαζε τον Μέσι, τον Τσάβι και τον Ινιέστα, να ονειρεύεται πως κάποια στιγμή θα μετακομίσει στη «Φάρμα».

Πάντοτε μετά την κορυφή έρχεται ο κατήφορος. Η άφιξη του Νεϊμάρ το 2013 με μια διάτρητη συμφωνία που οδήγησε τον πρώην πρόεδρο του συλλόγου και εμπνευστή της, Σάντρο Ροσέλ στη φυλακή και μετά από έναν χρόνο του Λουίς Σουάρες ήταν σαφή μηνύματα της αλλαγής πολιτικής που αποφάσισε η Μπαρτσελόνα. Ο δρόμος της Μασία προς το Καμπ Νου έγινε στενός και δύσβατος για να καταλήξει κάποια στιγμή να κλείσει.