Γιατί η διερεύνηση εξαρτάται αποκλειστικά από τη Νέα Δημοκρατία

Φάκελος Παππά, υπόθεση Καλογρίτσα, ΣΥΡΙΖΑ Channel. Ιδού τρεις τίτλοι για το ίδιο σοβαρό νομικοπολιτικό θέμα. Που έχει ήδη μετατραπεί σε υπόθεση διερεύνησης ποινικής ευθύνης υπουργού, κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος.

Οπως είναι γνωστό το άρθρο 86 αναθεωρήθηκε και αφαιρέθηκε η αποσβεστική προθεσμία της Βουλής («παραγραφή») να αποφασίζει τη διερεύνηση των ποινικών ευθυνών μελών της κυβέρνησης. Τέλος πια οι δύο σύνοδοι ως προθεσμία «παραγραφής».

Οι διατάξεις όμως περί παραγραφής στο ποινικό δίκαιο νοούνται ως διατάξεις του ουσιαστικού του μέρους και όχι του δικονομικού. Αρα και αυτή η αποσβεστική προθεσμία της Βουλής, αν και δεν είναι αυθεντική διάταξη παραγραφής, παρακολουθεί τη γενική αρχή του ποινικού δικαίου, πως αν πρόκειται για έγκλημα – υπουργού εν προκειμένω – εφαρμόζεται η επιεικέστερη διάταξη. Αρα, αν δεν παραταθεί η τρέχουσα δεύτερη σύνοδος της Βουλής και αν δεν γίνουν θερινά τμήματα, τότε η «παραγραφή» επέρχεται την πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου 2021, σε επτά μήνες δηλαδή.

Ο… «ΜΠΡΟΣΤΙΝΟΣ». Στον φάκελο Παππά, οι εισαγγελικές Αρχές διαβίβασαν στη Βουλή δικογραφία, στην οποία ο πρώην υπουργός φέρεται να ελέγχεται για μία σειρά αδικημάτων που διέπραξε κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Πριν αναφερθούμε σε αυτά, καλό είναι να υπενθυμίσουμε πως η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, σθεναρά αγωνιζόμενη υποτίθεται κατά της διαπλοκής επιχειρηματιών, ΜΜΕ και κομμάτων του «παλαιού πολιτικού συστήματος» (ο όρος αυτός χάθηκε στη διαδρομή) άσκησε νομοθετική πρωτοβουλία διαφάνειας, αμεροληψίας και εντιμότητας στο πεδίο των ΜΜΕ. Και ενώ υποστήριζαν αυτά και άλλα παρόμοια στη Βουλή και στον ευρύτερο δημόσιο διάλογο, ταυτοχρόνως αλλοίωναν τον σχετικό διαγωνισμό προκειμένου να αποκτήσει το κόμμα τους, ο ΣΥΡΙΖΑ, κανάλι. Επέλεξαν ένα παρένθετο πρόσωπο, έναν «μπροστινό» επιχειρηματία, του υποσχέθηκαν πως τα χρήματα θα τα έβρισκαν οι ίδιοι, αφού αποδεδειγμένα ο ίδιος δεν τα είχε, και οργάνωσαν την παραβίαση του νόμου τους, φυσικά επ’ ωφελεία τους. Επιλεγείς επιχειρηματίας ο Χ. Καλογρίτσας (ΧΚ). Κατά τη μαρτυρία του τα μισά από τα απαιτούμενα 50 εκατομμύρια ευρώ θα τα έβαζε μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία που δραστηριοποιείται μόνο στο εξωτερικό, διότι στην Ελλάδα απαγορεύεται να ασκεί την οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα. Ως προς τα υπόλοιπα περίπου 25 εκατομμύρια ο επιχειρηματίας έλαβε κυβερνητική «υποσχετική». Η πρώτη, λοιπόν, συναλλαγή αφορούσε τον πρώην υπουργό που εντόπισε την πρόθυμη επιχείρηση και έστειλε σε αυτήν τον επιχειρηματία ΧΚ. Οι μεταξύ τους συνεννοήσεις είναι καταγεγραμμένες σε e-mails που υπάρχουν στη δικογραφία.

AΔΟΞΟ ΤΕΛΟΣ. Τα γεγονότα είναι από δω και πέρα γνωστά. Εγινε πολιτικός θόρυβος, η χρηματοδότρια εταιρεία αποχώρησε και όπως έχουν δηλώσει δύο επιχειρηματίες (κ.κ. Μαρινάκης και Κοντομηνάς) ο ΧΚ τούς πλησίασε για να τους ζητήσει χρηματοδότηση και συνεργασία. Οργανωτής και αυτών των συναντήσεων φέρεται και πάλι πως ήταν ο πρώην υπουργός. Ούτε, όμως, και εκείνες οι προσπάθειες καρποφόρησαν, διατάξεις που ρύθμιζαν θέματα του διαγωνισμού κρίθηκαν ως αντισυνταγματικές από το ΣτΕ και ο σχετικός διαγωνισμός έλαβε άδοξο τέλος. Ο επιχειρηματίας ΧΚ, όπως και όλοι υπόλοιποι που συμμετείχαν, πήρε πίσω την εγγυητική επιστολή καλής συμμετοχής των 3 εκατομμυρίων και πάλι ο υπουργός Επικρατείας φέρεται να του εισηγήθηκε να εκδώσουν την εφημερίδα «Documento». Πράγματι έτσι έγινε, αλλά μετ’ ου πολύ ο ΧΚ αποχώρησε από την εφημερίδα και άφησε κατά κυριολεξία χωρίς καμία διατύπωση τις μετοχές της επιχείρησης και των υποδομών της στον μετέπειτα και σημερινό της εκδότη, χωρίς να λάβει ούτε ένα ευρώ.

Εν συντομία οι βασικές πτυχές της υπόθεσης Παππά – Καλογρίτσα είναι όσες εδώ ήδη αναφέρθηκαν. Η ποινική τους αξιολόγηση, ωστόσο, είναι αυτή που ενδιαφέρει τη Βουλή στην παρούσα θεσμική φάση. Υπάρχουν δηλαδή στοιχεία για διάπραξη αδικημάτων και, αν ναι, ποια είναι αυτά; Η ποινική αξιολόγηση που θα γίνει επιγραμματικά εδώ θα είναι de lege lata, σύμφωνα δηλαδή με το ισχύον δίκαιο και όχι με τη διασταλτική του ερμηνεία, ειδικά ως προς το καίριο νομικοπολιτικό ζήτημα της παραβίασης του δικαίου περί ονομαστικοποίησης των μετοχών τηλεοπτικών ΜΜΕ.

Η ΔΩΡΟΛΗΨΙΑ. Ο πρώην υπουργός φέρεται να διέπραξε το κακούργημα της δωροληψίας πολιτικών αξιωματούχων και αυτό διότι δολίως ενήργησε υπέρ των συμφερόντων που εκπροσωπούσε. Και ταυτοχρόνως φέρεται να παρακώλυε τον συναγωνισμό (ανταγωνισμό), καθώς και να παρέβη τα καθήκοντά του ως υπουργού. Παράλληλα, φέρεται να είναι ηθικός αυτουργός σε ψευδείς βεβαιώσεις και σε παραβιάσεις υπηρεσιακού απορρήτου. Τέλος, υπό αξιολόγηση είναι τόσο η ηθική του αυτουργία στην εκ μέρους τού ΧΚ ανάληψη της εγγυητικής εντολής καλής συμμετοχής, όσο και στη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, αφενός κατά την κίνηση της εγγυητικής επιστολής και αφετέρου στην περίπτωση της έκδοσης της εφημερίδας «Documento».

Ολα τα ανωτέρω αδικήματα προφανώς είναι ερευνητέο εάν και κατά πόσο διεπράχθησαν. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας φέρεται πως μάλλον διεπράχθησαν. Αλλά η έρευνα της υπόθεσης βρίσκεται στα πολύ αρχικά στάδια της προδικασίας. Ο μόνος τρόπος να διερευνηθούν περαιτέρω προφανώς και είναι η λήψη σχετικής απόφασης της Βουλής, το πόρισμα της «προανακριτικής», το πόρισμα της κυρίως ανάκρισης που θα διεξαχθεί στο πλαίσιο του δικαστικού συμβουλίου και, τέλος, η διεξαγωγή της σχετικής δίκης στο Ειδικό Δικαστήριο. Συνεπώς, εν προκειμένω, ο λόγος ανήκει αποκλειστικά στη Νέα Δημοκρατία.