Συγκίνηση

Οπως ενημέρωσε τους συναδέλφους του στο κοινοβούλιο – ενώ τσακωνόταν με τον Χρυσοχοΐδη – ο Γιάνης Βαρουφάκης μετά από μία από τις «παρουσίες» του «στα μέσα αποβλάκωσης (σ.σ. ο φωστήρας εδώ εννοεί τα ΜΜΕ) όπου βγήκα και μίλησα για τα μνημόνια, ένας Αντώνης Σαμαράς με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι ποτέ δεν είχε συγκινηθεί περισσότερο απ’ όσα είπα». Τείνω να τον πιστέψω επειδή δεν έχω ξεχάσει την αντιμνημονιακή εποχή του Σαμαρά. Τότε που ενεργούσε ως πολιτευτής Καλαμάτας κι όχι σαν αρχηγός της αστικής παράταξης.
Παγίδα
«Τι Μπογδάνος, τι ρουφιάνος» ήταν η περίληψη της απάντησης του Θανάση Παφίλη ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΚΚΕ στις κατηγορίες του γαλάζιου βουλευτή κατά του Περισσού. Δράττομαι της ευκαιρίας να επισημάνω ότι όταν καταφεύγεις σε τέτοια «επιχειρήματα», απλά πέφτεις στην παγίδα των πολακικών προσωπικοτήτων – οι οποίες όλοι αναγνωρίζουμε ότι δεν περιορίζονται στο συριζαϊκό πολιτικό οικοσύστημα.
Σκέψη
Κι όμως, υπάρχει ένας Ελληνας που πανηγύρισε το γενικό λοκντάουν – αυτό που οι υπόλοιποι, πολιτικοί και πολίτες, απεύχονταν: ο Γιώργος Κύρτσος. Μόνο εκείνος από τους πολιτικούς εξηγούσε ότι ήταν αναπόφευκτο, οπότε «καιρός να αποκτήσει το επιτελικό κράτος επιτελική σκέψη» τιτίβισε. Σαν να λέμε ό,τι έχασε ο ελληνισμός σε κύρτσεια επιτελική σκέψη το κέρδισε το ευρωκοινοβούλιο. Ευτυχώς για τα κρατικά ταμεία και την ψυχολογία της κοινής γνώμης.
Βαλεντίνος
Τελικά τα ανθοπωλεία θα είναι ανοιχτά ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου. Οφείλω να αναγνωρίσω στον Μπάμπη Παπαδημητρίου ότι ήταν από τους πρώτους που υπερασπίστηκε δημόσια την εν λόγω εξαίρεση στο καθολικό λοκντάουν. Παρότι κάποιοι τον ειρωνεύθηκαν ως νεοφιλελεύθερο που υποδύεται τον ρομαντικό, εγώ στοιχηματίζω πως μάλλον γνωρίζει τη ρήση ενός βρετανού γνωστού επιχειρηματία: ο έρωτας είναι ένας ωκεανός αισθημάτων που περιβάλλεται από έξοδα.














