«Υπερμεταδότες» ανοησίας

Μπορεί σε αυτή τη φάση να μην έχουμε εμβόλια. Μπορεί η τεράστια και συγκινητική συμμετοχή των συμπολιτών μας άνω των 80 ετών, όπως και των ενοίκων των γηροκομείων να απορροφά γρήγορα τα λίγα διαθέσιμα. Ωστόσο, μπορεί κάποιος να απαντήσει με ασφάλεια πόσοι από τις υπόλοιπες κατηγορίες του πληθυσμού θα έσπευδαν να εμβολιαστούν αν είχαμε για κάθε πολίτη διαθέσιμη μια διπλή δόση εμβολίου; Η ιστορία του 50% των γιατρών, των νοσηλευτών και του υπόλοιπου προσωπικού των μονάδων υγείας που απέχουν του εμβολιασμού πέραν από τον αυτονόητο κίνδυνο στον οποίο θέτουν τους ασθενείς τους, αλλά και τον εαυτό και την οικογένειά τους, δείχνει και κάτι άλλο. Αν αυτοί, που για τους πολλούς είναι οι άνθρωποι «που ξέρουν από μέσα», δεν κάνουν το εμβόλιο, τότε πώς θα πειστούν οι υπόλοιποι; Αν το επεκτείνουμε και πέραν της προσωπικής τους άποψης. Την «τεκμηρίωση» της άρνησής τους, την κρατούν για τον εαυτό τους; Ή μετατρέπονται σε «υπερμεταδότες» κάθε ανοησίας; Αν συμβαίνει – που συμβαίνει – υπάρχει πρόβλημα.

Τη στιγμή που δεν τρέχει καμία καμπάνια ενημέρωσης των πολιτών. «Τρέχει» μια «αντικαμπάνια». Επικίνδυνη όσο ο ιός. Περισσότερο ανεξέλεγκτη, γιατί βασίζεται στη φλυαρία και την ακατάσχετη έλξη αντιεπιστημονικών θεωριών. Οι πλέον έγκυροι για τους πολλούς, υιοθετούν θεωρίες που θα συζητούνταν μόνο στα καφενεία, αν ήταν ανοιχτά. Αλλά μεταδίδονται πιο γρήγορα τώρα που είναι κλειστά, δημιουργώντας ανασφάλεια στους πολίτες.

Μπορεί τώρα να μην έχουμε διαθέσιμο επαρκή αριθμό εμβολίων και το πρόβλημα να φαίνεται μικρό. Αλλά φανταστείτε να είχαμε.

Εχει ενδιαφέρον τι γίνεται στο Ισραήλ που όπως διατείνεται εφαρμόζει το καλύτερο εμβολιαστικό πρόγραμμα του κόσμου. Τις τελευταίες μέρες έχει παρατηρηθεί μια επιβράδυνση στην ανοσοποίηση. Αποτέλεσμα, μετά από 43 ημέρες εμβολιασμών, να δοθεί μια νέα παράταση στο αυστηρό τρίτο lockdown. Το δε διεθνές αεροδρόμιο της χώρας Μπεν Γκουριόν παραμένει κλειστό για μια ακόμα εβδομάδα. Η εξέλιξη αποδίδεται στην απροθυμία των νεότερων ηλικιών να εμβολιαστούν. Υπάρχουν εμβόλια, αρκετά για όλους, αλλά το πρόγραμμα δείχνει να έχει κολλήσει. Αν δεν αλλάξει κάτι, δύσκολα θεωρείται ότι μπορεί να επιτευχθεί το σχέδιο για πλήρη ανοσοποίηση του πληθυσμού έως τον Απρίλιο, μέσω του εμβολιασμού 5 εκατ. Ισραηλινών.

Η Ελλάδα βρίσκεται τουλάχιστον δύο πίστες πίσω από το Ισραήλ, αλλά πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει μπορεί να φανούν διδακτικά, για εμάς αλλά και για άλλες χώρες που έπονται.

Δεν ξέρω ποιος δεν το σκέφτηκε. Ούτε τι το καθυστερεί. Αλλά ήδη θα έπρεπε να εφαρμόζουμε ένα πρόγραμμα ενημέρωσης και πειθούς του πληθυσμού για τα καλά του εμβολιασμού. Δεν αναφέρομαι σε απλές καταχωρήσεις στον Τύπο, αλλά για συνολική στρατηγική. Που θα ξεκινάει πρώτα από τους «υπερμεταδότες» της πληροφορίας, που στον υγειονομικό χώρο είναι οι γιατροί. Το πρόβλημα σωστής ενημέρωσης αυτής της καταξιωμένης ομάδας του πληθυσμού, έχει υποτιμηθεί. Δεν είναι υπόθεση μόνο του κράτους η ενημέρωσή τους. Είναι και των φαρμακευτικών εταιρειών. Των επιστημονικών ενώσεων. Δεν καταλαβαίνω γιατί για κάθε υποκατάστατο φαρμάκου, στρατιές ιατρικών επισκεπτών σπεύδουν στα ιατρεία και καταφέρνουν να πείσουν για τη χρησιμότητα του σκευάσματος τους γιατρούς και δεν μπορεί να γίνει κάποια αντίστοιχη καμπάνια τώρα. Οσοι γιατροί δεν πειστούν, πρέπει να αποκλειστούν. Σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορώ να φανταστώ ότι το κράτος εμπιστεύεται την υγεία μου σε ανθρώπους, που μου δίνουν θεραπεία που δεν εφάρμοζαν οι ίδιοι στους εαυτούς τους…