Ανάκτορα, βίλες και εκκλησίες

Σε συνέχεια όσων έγραφα το προηγούμενο Σάββατο και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, ασφαλώς υπάρχουν και palazzi/palais/palaces που πρέπει να αποδίδονται ως ανάκτορα. Λόγου χάριν, σαφώς πρόκειται για το Ανάκτορο των Παπών ή Παπικό Ανάκτορο (Palais des Papes) στην Αβινιόν, για το Ανάκτορο Σαν Σουσί (Schloss Sans Souci) του Φρειδερίκου του Μεγάλου στο Πότσνταμ, ή για το Ανάκτορο Πέτερχοφ κοντά στην Αγία Πετρούπολη (πιο σωστά Αγιοπετρούπολη, θα επανέλθω σε αυτό).
Οσο για το πολύ κοινό Villa, που συχνά συναντάμε σε ταξιδιωτικούς οδηγούς ή/και σε περιγραφές ιταλικών και όχι μόνο πόλεων, είναι πιο δόκιμο να αποδίδεται Επαυλη (η Έπαυλη των Μεδίκων ή η Βίλα Μέντιτσι, όχι πάντως η Βίλα των Μεδίκων). Αλλωστε, το βίλα έχει και λίγο κακοπάθει παρ’ ημίν, κάπου μεταξύ νεοπλουτίστικων αρχιτεκτονικών εκτρωμάτων και «Βίλας των οργίων» του παλαιού ελληνικού κινηματογράφου. Η Επαυλη του Αδριανού στο Τίβολι λοιπόν, και όχι η Βίλα του Αδριανού που διαβάζω, λες και ο Αδριανός ήταν κάτι σαν τον Σαλιαρέλη ή τον Λαυρεντιάδη. Αργότερα βέβαια, το Villa υποδήλωνε την εξοχική κατοικία μιας πλούσιας οικογένειας, σε αντιδιαστολή προς το Palazzo που ήταν το σπίτι της στην πόλη, εξού και υπάρχει Palazzo Farnese αλλά και Villa Farnese, Palazzo Aldobrandini αλλά και Villa Aldobrandini, κ.ο.κ.
Και ένα τελευταίο, μιας και πιάσαμε τα κτίρια. Αλλο εκκλησία και άλλο Εκκλησία. Με πεζό αρχικό, το κτίσμα, ο ναός (η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, η εκκλησία των Ταξιαρχών, η εκκλησία Σάντα Μαρία ντελα Βιτόρια στη Ρώμη, η εκκλησία Σάντι Τζοβάνι ε Πάολο στη Βενετία, κ.ο.κ.). Με κεφαλαίο, η Εκκλησία της Ελλάδος, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, και γενικά η Εκκλησία ως θεσμός και ως οργανωμένο σύνολο κληρικών και πιστών, με τα σύμβολά της, τα δόγματά της, το τελετουργικό της, κ.λπ.
Η έμμηνος ρήση
Το πρόβλημα είναι ότι οι ανόητοι ξεχειλίζουν από βεβαιότητα ενώ οι νοήμονες είναι γεμάτοι αμφιβολίες.
Μπέρτραντ Ράσελ














