Πρόγραμμα

Ο Παύλος Πολάκης έχει και προγραμματικές ανησυχίες. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του για την επόμενη φορά της κυβερνώσας Αριστεράς υπάρχει ανάγκη για «ένα πρόγραμμα λαϊκά κατανοητό, κοινωνικά αναγκαίο, με σύγκρουση με τη διαπλοκή και ελπιδοφόρο ιδιαίτερα για τη νέα γενιά». Οταν λέει «λαϊκά κατανοητό» τι να εννοεί άραγε; Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πρόγραμμα; Ή πως ο λαός δεν καταλαβαίνει και πρέπει να του το κάνουνε λιανά;

Σύνδεση

Είναι αντίθετος με τη μείωση του αριθμού των εισακτέων ο Νίκος Φίλης επειδή θα «εξαερωθούν» δεκάδες περιφερειακά πανεπιστήμια. Αφού τα γράφει βέβαια αυτά στην «Εποχή», στην αμέσως επόμενη παράγραφο παρατηρεί ότι «γενικότερα, η κυβερνητική επιλογή είναι χαμηλά προσόντα εργαζομένων για φθηνές θέσεις απασχόλησης. Το προβλέπει ως στρατηγική και η έκθεση Πισσαρίδη». Δεν αντιλαμβάνομαι, ομολογώ, τη σύνδεση. Γιατί οι καλοπληρωμένες δουλειές στελεχών είθισται να καλύπτονται από αποφοίτους των κεντρικών πανεπιστημίων.

Ονομασία  

Εχω παρατηρήσει πως τις τελευταίες ημέρες ο Ανδρέας Λοβέρδος προτιμά να αποκαλεί το κόμμα του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Εντάξει, ο απώτερος στόχος – των πιστών στον πράσινο ήλιο ψηφοφόρων – εξηγεί την επιλογή του. Αλλά, από την άλλη, δεν είναι απαραίτητο. Ούτε ένας δεν είχε εκλάβει έναν συνασπισμό ΠΑΣΟΚ, ΚΙΔΗΣΟ, Ανανέωσης, Κινήσεων Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία, ΕΔΕΜ, Μπροστά, Ανανεωτικής Αριστεράς και Φωνής Δημοκρατίας ως κάτι διαφορετικό από το παλιό, το ΠΑΣΟΚ, το ορθόδοξο.

Πρόστιμο

«Θα υπάρχει πρόστιμο» είπε η Ζέτα Μακρή «στα παιδιά τα οποία δεν τηρούν τους κανόνες, οι οποίοι είναι κανόνες για όλον τον πληθυσμό»  αναφερόμενη στους μαθητές γυμνασίων και λυκείων που δεν θα γυρίζουν σπίτι τους αμέσως μετά το τέλος του σχολείου. Μάλιστα. Δεν ξέρω αν εζήλωσε τη δόξα του αυστηρού Χαρδαλιά η υφυπουργός. Ξέρω όμως ότι απαιτείται προσοχή, γιατί με κάτι τέτοιες υπερβολές κινδυνεύει κανείς να γίνει καρικατούρα του δαλιανιδικού Νόμου 4000.