Εμβόλιο για την αποφυγή των μέτρων

Στο όχι και τόσο μακρινό 2012, ίσως την πιο σκληρή χρονιά των Μνημονίων, το δημοσιονομικό έλλειμμα είχε διαμορφωθεί στο 10% του ΑΕΠ. Το δημόσιο χρέος έφτανε το 156,9%. Χθες ανακοινώθηκε ότι το έλλειμμα που παραδίδει το 2020 στην επόμενη χρονιά, ξεπερνάει τα 18 δισ. ευρώ. Πάνω δηλαδή από το 10% ως ποσοστό του σημερινού ΑΕΠ (κάτω από τα 170 δισ.). Το χρέος θα εκτιναχθεί πάνω από το 200% του ΑΕΠ. Η εικόνα από μόνη της τρομάζει. Ειδικά όταν δεν προβλέπεται άμεση ανάκαμψη της οικονομίας, καθώς οι εκτιμήσεις για το πρώτο τρίμηνο του έτους, υπολογίζουν την ύφεση μεταξύ 10 και 15%. Η όποια ανάπτυξη εκτιμάται ότι θα κάνει την εμφάνισή της από το δεύτερο τρίμηνο και μετά. Ειδικά φέτος, που επίσης υπάρχει δημοσιονομική ευελιξία, πρέπει να καλυφθεί μεγάλο μέρος της ζημιάς του 2020. Αν αυτή που θα απομείνει στο τέλος του 2021 είναι μεγάλη, τότε ο προϋπολογισμός του 2022 είναι σίγουρο ότι θα περιλαμβάνει μέτρα.

Το οικονομικό επιτελείο κάνει όσο καλύτερα μπορεί τη δουλειά του. Καθησυχάζει και ελπίζει. Ολα τα καλά σενάρια που επεξεργάζεται, δεν περιλαμβάνουν τρίτο κύμα του ιού. Τρίτη στη σειρά καραντίνα δεν αντέχεται δημοσιονομικά. Η λήψη μέτρων ή η αναστολή κάποιων μέτρων ελάφρυνσης, θα βρεθούν στο απευκταίο αυτό σενάριο στο τραπέζι. Αρα πρέπει να γίνει ό,τι είναι δυνατό για να αποφευχθεί. Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Καταρχάς με την ταχεία ανάπτυξη του εμβολιαστικού προγράμματος. Στο σημείο που βρισκόμαστε είναι σαφές ότι ο πιο κρίσιμος οικονομικός δείκτης, στον οποίο πρέπει να στρέψουμε όλοι την προσοχή μας, είναι αυτός της ημερήσιας προόδου των εμβολιασμών. Σημαντικότερος από αυτού του χρηματιστηρίου. Υπό αυτή την έννοια, ο υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας θα έπρεπε να συμμετέχει στην επιτροπή εμβολιασμού. Να ενημερώνεται από πρώτο χέρι. Να λέει την άποψή του. Να επισημαίνει τις αργοπορίες. Να διαθέτει τους αναγκαίους πόρους για να τρέξουν τα πράγματα. Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, οικονομία και εμβόλια συνδέονται τόσο πολύ. Τα δύο πηγαίνουν χέρι χέρι. Μόνο αν πετύχει το πρόγραμμα εμβολιασμού, ανοίξει πλήρως και αναπνεύσει η οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει πιθανότητα να αποφύγουμε τα χειρότερα του 2022.

Η δεύτερη προϋπόθεση περνάει από την Ευρώπη. Χωρίς επιστροφή των τουριστικών εσόδων όσο πιο κοντά στα μεγέθη του 2019, καμία σοβαρή ανάκαμψη δεν πρόκειται να έρθει. Αρα είναι κρίσιμο, πόσο γρήγορα θα κινηθεί προκειμένου να δημιουργήσει όλες τις θεσμικές διαδικασίες που θα κάνουν το ταξίδι εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ξανά ελκυστικό. Ασφαλές τόσο για τον τουρίστα όσο και για τους εργαζόμενους στις χώρες υποδοχής. Για να τρέξουν τα πράγματα, χρειάζονται και άλλες ενέργειες πέραν αυτής του Πρωθυπουργού, με το υγειονομικό διαβατήριο. Δεν μπορώ για παράδειγμα να καταλάβω γιατί δεν θα μπορούσε να συζητηθεί το θέμα σε ένα Eurogroup. Να πάρουν πρωτοβουλία οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης τώρα, αντί να κληθούν να αποφασίσουν την υποχρεωτική λήψη δημοσιονομικών μέτρων για μια χώρα με σοβαρά ελλείμματα σε ένα χρόνο από τώρα…