Κι όμως διανύουμε μεταγραφική περίοδο…

«Εξω πάμε καλά» – δεν ξέρω πόσοι το θυμόσαστε το παλιό αυτό σύνθημα, που δεν θυμάμαι γιατί είχε κυκλοφορήσει. Μου ήρθε στο μυαλό όταν διάβασα ότι ο Δημήτρης Πέλκας πέτυχε γκολ (κι έδωσε και μια ασίστ) με τη φανέλα της Φενερμπαχτσέ κι ο Γιώργος Γιακουμάκης με τα δυο γκολ που σημείωσε στο ματς Φένλο – Βίλεμ (2-1) έγινε πρώτος σκόρερ στην Ολλανδία φτάνοντας τα 12 γκολ. Θυμίζω ότι ο Πέλκας γνώρισε χρόνια μουρμούρας στον ΠΑΟΚ κι ο Γιακουμάκης από την ΑΕΚ έφυγε γιατί δεν έπαιρνε ευκαιρίες για να αγωνιστεί.

Δύσκολα

Αδικούνται στην Ελλάδα οι έλληνες παίκτες; Σίγουρα τα καλά λόγια για αυτούς είναι πιο δύσκολα – από τους οπαδούς κυρίως. Οι οπαδοί έχουν μάθει να περιμένουν «τον ξένο που θα κάνει τη διαφορά». Τους είναι δύσκολο να πιστέψουν ότι υπάρχουν έλληνες παίκτες που μπορούν να βοηθήσουν μια ελληνική ομάδα να ανέβει επίπεδο και για αυτή τους την έλλειψη πίστης φταίει σίγουρα και ότι τα τελευταία χρόνια η Εθνική Ελλάδος έχει τα χάλια της. Απαλλαγμένοι από το άγχος και τη μουρμούρα οι έλληνες παίκτες κάνουν ευκολότερα καριέρες στο εξωτερικό: δεν είναι μόνο ο Πέλκας και ο Γιακουμάκης που διακρίνονται – μια χαρά τα πάνε κι ο Κυριακόπουλος κι ο Λυκογιάννης στην Ιταλία, αλλά κι ο Μπακασέτας στην Τουρκία. Οι καλές τους εμφανίσεις ανοίγουν τον δρόμο και για συμπαίκτες τους: η Φενέρ μετά τον Πέλκα θέλει από τον ΠΑΟΚ και τον Μιχαηλίδη, δυο ολλανδικές ομάδες παρακολουθούν τους μικρούς του Παναθηναϊκού (τον Ζαγαρίτη και τον Αλεξανδρόπουλο κυρίως), η Σταντάρ Λιέγης θέλει τον Κάιπερς και η Αντερλεχτ τον Λοβέρα δανεικό, ενώ η Αταλάντα δεν ξεχνά τον Γιαννούλη. Αυτό το ενδιαφέρον των ξένων για παίκτες από το ελληνικό πρωτάθλημα μας θυμίζει και ότι διανύουμε περίοδο μεταγραφών. Κατά τα άλλα δεν κουνιέται φύλλο – και λογικά. Με τα γήπεδα άδεια και τα έσοδα λιγότερα από τα προηγούμενα χρόνια θα ήταν παράξενο οι ελληνικές ομάδες να κάνανε πολλές μεταγραφές. Οποια ομάδα κάποιον παίκτη ψάχνει προσπαθεί να βολευτεί με κάποιο δανεικό – μόνο ο Ολυμπιακός πλήρωσε σοβαρά χρήματα για να αποκτήσει τον Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ και μάλιστα νωρίς νωρίς. Ολοι οι άλλοι αναζητούν λύσεις οικονομικές, μόνο που αυτές τον Ιανουάριο σπανίζουν.

Η αλήθεια είναι ότι παντού υπάρχουν παίκτες που περισσεύουν αλλά όποιος παίκτης δίνεται δανεικός από ομάδα αυτό τον καιρό ή έχει προβλήματα ή γκρινιάζει και θέλουν να τον ξεφορτωθούν ή πρόκειται για κάποιο τρελό που τον βαρέθηκαν. Αν έχεις χρήματα να ξοδέψεις τον Ιανουάριο μπορεί να βρεις ό,τι σου χρειάζεται γιατί γνωρίζεις τις αδυναμίες σου. Ο Ολυμπιακός π.χ. χρειαζόταν ένα αριστερό μπακ και το αγόρασε: χθες ο Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ ψηφίστηκε κορυφαίος παίκτης για το 2020 στη Μολδαβία – ο μικρός ήταν έτοιμος να κάνει ένα βήμα μπροστά και περίμενε πρόταση. Τη βρήκε κι ήρθε. Αρκετοί σπουδαίοι παίκτες ήρθαν στην Ελλάδα χειμωνιάτικα – ο Βαζέχα, ο Πρίγιοβιτς, ο Σαμπανάτζοβιτς, ο Μπελούτσι κ.λπ. Αλλά τα τελευταία χρόνια Ιανουάριο έρχονται συνήθως δανεικοί. Τα ονόματα των οποίων ξεχνάμε γρήγορα…

Επιλογές

Τα θυμήθηκα όλα αυτά γιατί έμαθα πως ο Γιάννης Αλαφούζος φώναξε τον νεοφερμένο τεχνικό διευθυντή του ΠΑΟ Ντρεοσί και του ζήτησε να υπάρξει η μεγαλύτερη δυνατή προσοχή στις επιλογές: ο Παναθηναϊκός ψάχνει δυο παίκτες αλλά θέλει δυο έτοιμους και με όρεξη να μείνουν. Πέρυσι ο ΠΑΟ απέκτησε τέσσερις παίκτες στις μεταγραφές του Ιανουαρίου και ουδείς θυμάται ποιοι ήταν. Φέτος ο πρώτος στόχος των Ντρεοσί και Μπόλονι ήταν ο Λακμέλ Ζε, ένας καμερουνέζος εξτρέμ που ενώ αγωνίζεται στην Αντβέρπ πήγε στην προπόνηση της ομάδας του με φανέλα της Αντερλεχτ (!) ξεσηκώνοντας εναντίον του τους οπαδούς. Οσο καλός παίκτης κι αν είναι ο Ζε, ο ΠΑΟ δεν μπορεί να μεταβληθεί σε καταφύγιο τρελών. Πολλά προβλήματα έχει για να αποκτήσει κι άλλα…

Αξιοποίηση

Το ματς της Κυριακής στη Λεωφόρο έδειξε πως αν κάποια προτεραιότητα πρέπει να έχουν προπονητές και τεχνικοί διευθυντές του ΠΑΟ είναι η αξιοποίηση των νεαρών ελλήνων παικτών. Θα είναι πραγματικά κρίμα σε μια τέτοια χρονιά να μη δοθούν ευκαιρίες σε παίκτες όπως ο Ζαγαρίτης, ο Αλεξανδρόπουλος, ο Αθανασακόπουλος, ο Μπουζούκης, ο Καμπετσής, ο Μαυρομάτης και ο Εμμανουηλίδης για να έρθουν ξαφνικά διάφοροι δανεικοί που μέχρι να προσαρμοστούν θα έχει τελειώσει το πρωτάθλημα.

Δάκρυα

Μιλώντας για νεαρούς Ελληνες, ένας από αυτούς που έχει ο ΠΑΟ, ο Εμμανουηλίδης, συγκίνησε όλη την Ελλάδα με τα δάκρυά του για την αδικοχαμένη μητέρα του στην οποία αφιέρωσε το γκολ που σημείωσε. Η σκηνή είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή αν σκεφτείς τι έχουν στα γήπεδα οι μανάδες των παικτών από διάφορους βλαμμένους που δηλώνουν οπαδοί για να μπορούν να βρίζουν τις μητέρες των αντιπάλων ασταμάτητα. Οι δηλώσεις του Εμμανουηλίδη συγκίνησαν και τον πρόεδρο του ΠΑΟ Μάνο Μαυροκουκουλάκη που του έστειλε ένα προσωπικό sms συγχαρητηρίων, πράγμα που κάνει σπάνια. «Οι καθώς πρέπει συμπεριφορές είναι πάντα παράδειγμα για όλους μας. Είμαστε ευτυχείς που είσαι μαζί μας» έγραψε στον μικρό ο Μίστερ. Στην καρδιά του οποίου, εκτός από τον Χατζηγιοβάνη που είναι αδυναμία του, βρήκε χώρο πλέον και ο Εμμανουηλίδης…

Απόλλων

Ξένους διαιτητές σε όλα τα παιχνίδια του ζητά από τον Μαρκ Κλάτενμπεργκ ο Απόλλωνας που νιώθει αδικημένος και στο ματς με τον Αστέρα Τρίπολης. Εχει ενδιαφέρον να υποβάλει το σχετικό αίτημα μια ομάδα της οποίας ο γενικός αρχηγός είναι ένας παλιός διαιτητής, ο Γιώργος Κασναφέρης. Φυσικά το αίτημα θα απορριφθεί. Αλλά δεν χωρά αμφιβολία πως έχει ενδιαφέρον.

Λάθη

Ενδιαφέρον έχει και ο τρόπος που ο Κλάτενμπεργκ επιβραβεύει (!) διαρκώς τους διαιτητές για τα λάθη τους. Τελευταία όποιος κάνει κάποιο μεγάλο λάθος σε ματς της Κυριακής τοποθετείται αμέσως σε παιχνίδι που υπάρχει μεσοβδόμαδα! Ο τελευταίος που τυγχάνει αυτής της προνομιακής μεταχείρισης είναι ο διαιτητής Τζήλος. Αφησε ατιμώρητο τον Βιεϊρίνια που έριξε χαστούκι σε αντίπαλο την Κυριακή στο ματς ΠΑΟΚ – Βόλος και τοποθετήθηκε ως διαιτητής VAR στο Αρης – ΑΕΚ που είναι στο πρόγραμμα την Πέμπτη. Γιατί συμβαίνουν αυτά τα εξωφρενικά πράγματα; Μου λένε πως ο Κλάτενμπεργκ βγάζει όλους τους διαιτητές των παιχνιδιών από την αρχή του μήνα και δεν αλλάζει τις τοποθετήσεις παρά μόνο αν οι ίδιοι ζητήσουν να εξαιρεθούν από κάποιο ματς. Μολονότι αυτή η πρακτική είναι συνηθισμένη στην Πρέμιερ Λιγκ δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αν ισχύει, ας εξηγήσει κάποιος στον Αγγλο πως αν οι έλληνες διαιτητές δεν πονέσουν στην τσέπη, μυαλό δεν βάζουν. Αν υποθέσουμε ότι η πρόοδος της ελληνικής διαιτησίας τον ενδιαφέρει θα προβληματιστεί. Που δεν το βλέπω, αλλά λέμε τώρα…