{T16}Η ίδρυση {LF}της Λάτσι{T16}ο

Γυρνώντας πίσω στην πόλη του, τη Ρώμη, εκείνη την άνοιξη του 1896, ο υπαξιωματικός του ιταλικού στρατού Λουίτζι Μπιτζαρέλι ήταν εκστασιασμένος από όσα είχε ζήσει στην Αθήνα, συμμετέχοντας (ως δρομέας και κολυμβητής) στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Λάτρης του ολυμπιακού ιδεώδους, ο Μπιτζαρέλι έψαχνε τρόπο να εμπνεύσει και αυτός νεαρούς συμπατριώτες του να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και σαν σήμερα στις 9 Ιανουαρίου του 1900 ίδρυσε έναν από τους αρχαιότερους συλλόγους στη χώρα, τη Λάτσιο. Ο Λουίτζι Μπιτζαρέλι, εμπνευσμένος από τους αγώνες στην Ελλάδα και θέλοντας να τιμήσει τη χώρα μας, διάλεξε για χρώματα της Λάτσιο το λευκό και το γαλάζιο. Ως σύμβολο της ομάδας διάλεξε τον αετό. Ενα έμβλημα δύναμης, νίκης, και ευημερίας. Αλλά και το ιερό πουλί του Δία, του θεού των ουρανών και του κεραυνού στην ελληνική μυθολογία.
Αρχικά ίδρυσε το τμήμα στίβου (9.1.1900) και έναν χρόνο αργότερα ιδρύθηκε η ποδοσφαιρική ομάδα που είναι και το καμάρι του συλλόγου.
Το πρώτο παιχνίδι στην ιστορία της ομάδας έγινε το 1902 κόντρα στη Βίρτους με τους Λατσιάλι να επικρατούν 3-0 με χατ τρικ του Σάντε Αντσεράνι σε ένα παιχνίδι που διεξήχθη στην πλατεία του στρατού (Piazzad’Armi) κοντά στην πλατεία Ματζίνι στη Ρώμη.
Στην πορεία του χρόνου η Λάτσιο έγινε ένας πολύπλευρος αθλητικός σύλλογος της Ιταλίας καλλιεργώντας 37 αθλήματα, μεταξύ άλλων κρίκετ αλλά και πτώση με αλεξίπτωτο!
Το 1927 οι παράγοντες του σωματείου αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην επιχειρηθείσα από το φασιστικό καθεστώς Μουσολίνι συνένωση όλων των ομάδων της Ρώμης και τη δημιουργία μιας μόνο ομάδας, της Ρόμα, που θα κόντραρε τους συλλόγους του βορρά. Από τότε χρονολογείται η κόντρα μεταξύ της Ρόμα και της Λάτσιο. Κάθε αγώνας των δύο ομάδων στην κοινή τους έδρα, το «Ολύμπικο», αποτελεί το κλασικό ντέρμπι της Αιώνιας Πόλης, με ένταση, πάθος και (δυστυχώς) πολλές φορές επεισόδια.
Το 1974 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα και το 2000 το δεύτερο και τελευταίο μέχρι σήμερα. Εχει επίσης και 6 Κύπελλα Ιταλίας (1958, 1998, 2000, 2004, 2009, 2013), ένα Κύπελλο Κυπελλούχων (1999) και ένα Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ (1999).
Η Λάτσιο αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα με τους φανατικούς οπαδούς της, τους λεγόμενους «Irriducibili» («Αμείωτοι»), οι οποίοι είναι ακροδεξιών φρονημάτων και προκαλούν συχνά με τη συμπεριφορά τους. Από τις τάξεις της Λάτσιο πέρασαν σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως οι Σίλβιο Πιόλα, Τζόρτζιο Κινάλια, Μάριο Φρουσταλούπι, Μπρούνο Τζορντάνο, Ατίλιο Λομπάρντο, Ρομπέρτο Μαντσίνι, Αλεσάντρο Νέστα, Φαμπρίτσιο Ραβανέλι, Τζουζέπε (Μπέπε) Σινιόρι, Ματίας Αλμέιδα, Ντιέγκο Σιμεόνε, Αμαρίλντο, Καρλχάιντς Ρίντλε, Γιάαπ Σταμ, Κριστιάν Βιέρι, Μαρτσέλο Σάλας, Πάβελ Νέντβεντ, Μίκαελ Λάουντρουπ και Σίνισα Μιχαΐλοβιτς.














