You’ II Never Walk Alone

Η φωνή που προκαλεί ρίγη στη ραχοκοκαλιά και του πιο αδιάφορου οπαδού στον κόσμο όταν τραγουδά «You’ ll Never Walk Alone», αυτή που ενώνει χιλιάδες αγνώστους στις κερκίδες, που δημιουργεί συναισθηματικούς κρίκους και μια γλυκιά ένταση, η φωνή που τώρα, στην εποχή της απομόνωσης προσφέρει δύναμη σε νοσηλευτές και αρρώστους, σίγησε για πάντα. Ο Τζέρι Μάρσντεν απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών μετά από σύντομη μάχη με έναν ιό που φώλιασε στην αδύναμη από δύο παλαιότερες επεμβάσεις, καρδιά του.

Το ημερολόγιο έδειχνε Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 1963. Στις ειδήσεις των βρετανικών ραδιοφώνων κυριαρχούσαν οι ζημιές που άφησε πίσω του ο τυφώνας Φλόρα, η καταστροφή στην τεχνητή λίμνη Βάιοντ, 100 χιλιόμετρα βόρεια της Βενετίας, που προκάλεσε τον θάνατο 2.000 ανθρώπων και το τρίτο single των Gerry and the Pacemakers, το You’ ll Never Walk Alone που κατάφερε να σκαρφαλώσει  στην κορυφή του top 10.

Ενα τραγούδι που γράφτηκε το 1945 για το μιούζικαλ «Καρουζέλ» των Ρότζερς και Χάμερσταϊν, αλλά ο τραγουδιστής της μπάντας από το Λίβερπουλ, Τζέρι Μάρσντεν το άκουσε για πρώτη φορά στο σινεμά, στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου το 1956, το ερωτεύτηκε παράφορα και ήθελε να το κάνει δικό του.

Η σύνδεση με τους Κόκκινους

Εκείνη την εποχή στα αγγλικά γήπεδα ακούγονταν στα μεγάφωνα τα τραγούδια του top 10 ξεκινώντας από το 10 και τελειώνοντας στο ένα για να συμπίπτει με την ώρα έναρξης των αγώνων. Οταν ακούστηκε για πρώτη φορά στο Ανφιλντ το You’ ll Never Walk Alone της μπάντας του Τζέρι Μάρσντεν, γέννημα θρέμμα του Λίβερπουλ και ανταγωνιστών των Beatles στα πρώτα τους χρόνια – είχαν επίσης τον ίδιο μάνατζερ, τον Μπράιαν Επστάιν -, οι οπαδοί των Κόκκινων ένιωσαν πως απέκτησαν αυτό που για χρόνια αναζητούσαν.

Το τραγούδι ολοκλήρωσε τον κύκλο του στο top 10 αλλά οι οπαδοί συνέχισαν να το τραγουδούν στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα, γιατί τους συγκινούσαν οι στίχοι: «Οταν περπατάς μέσα στη θύελλα, κράτα ψηλά το κεφάλι σου και μη φοβάσαι το σκοτάδι».

Το καλοκαίρι του 1963 η Λίβερπουλ βρέθηκε στη Νέα Υόρκη τις ίδιες ημέρες που ήταν καλεσμένος ο Μάρσντεν στο σόου της αμερικανικής τηλεόρασης The Ed Sullivan Show. Ο τραγουδιστής μεσολάβησε και προσκλήθηκαν επίσης οι Κόκκινοι. Κατά την είσοδο του προπονητή Μπιλ Σάνκλι στο τηλεοπτικό πλατό ο Μάρσντεν είχε κανονίσει να παίζει το You’ ll Never Walk Alone. Τότε ο Σάνκλι είπε στον τραγουδιστή: «Τζέρι, παιδί μου, σου έδωσα μια ποδοσφαιρική ομάδα και εσύ μας έδωσες ένα τραγούδι».

Εκείνη τη σεζόν η Λίβερπουλ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο μετά το 1947 βάζοντας τις βάσεις για τον θρύλο της, υπό τις οδηγίες του Σάνκλι και τους στίχους του You’ ll Never Walk Alone. Ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές με τη φανέλα της Κόκκινων, ο Ιαν Κάλαχαν ο οποίος εκπροσώπησε την ομάδα την περίοδο 1960-1978 και έζησε κάθε στιγμή του φτερουγίσματος από την άβυσσο στον θρίαμβο, θυμάται: «Η Λίβερπουλ ήταν μια μέτρια ομάδα της β’ κατηγορίας όταν αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος ήρθε. Και τότε όλα άλλαξαν, ακόμα και η μουσική. Το να ήσουν μέρος όλου αυτού ήταν κάτι μαγικό».

Οι διθύραμβοι του ΜακΚάρτνεϊ

Η μπάντα διαλύθηκε το 1967 για να ακολουθήσει ο Μάρσντεν σόλο καριέρα. Η μουσική σκηνή Cavern Club από την οποία ξεκίνησαν και οι Beatles περιγράφει τον Μάρσντεν ως «μύθο» και έναν «πολύ καλό φίλο».

Ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ δήλωσε πως «ο Μάρσντεν είναι φίλος από παλιά στο Λίβερπουλ» και πως η μπάντα του «ήταν ο μεγαλύτερος μας αντίπαλος», σε τοπικό επίπεδο. «Η αλησμόνητη ερμηνεία του στο “You’ ll Never Walk Alone” και στο “Ferry Cross the Mersey” παραμένει στις καρδιές του κόσμου ως υπενθύμιση των υπέροχων στιγμών της βρετανικής μουσικής».

Η Λίβερπουλ τον αποχαιρέτησε με ένα βίντεο που τραγουδά το Ανφιλντ το You’ ll Never Walk Alone και το εξής μήνυμα: «Η φωνή του Τζέρι συνόδευε τις μεγαλύτερες νύχτες μας. Ο ύμνος του συνέδεσε τους παίκτες, το προσωπικό και τους φιλάθλους σε όλο τον κόσμο, βοηθώντας να δημιουργηθεί κάτι πραγματικά ξεχωριστό. You’ ll Never Walk Alone».