Τι πρέπει να θυμόμαστε {LF}από το «καταραμένο» 2020

Η ανθρώπινη μνήμη είναι πάντοτε επιλεκτική, φιλτράρει και κρατάει αυτά τα οποία θέλει να κρατήσει. Περιπτώσεις σαν τον Φούνες του μεγάλου αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Μπόρχες, που θυμόταν αδιάκριτα τα πάντα και βασανιζόταν, δεν υπάρχουν.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, από το «καταραμένο έτος» 2020 είναι απαραίτητο να θυμόμαστε τα ακόλουθα πράγματα:

1 Οι γιατροί του ΕΣΥ και οι «Λακεδαιμόνιοι». Καταρχήν είναι απαραίτητο – ακόμη και τώρα που άρχισαν οι εμβολιασμοί εναντίον του θανατηφόρου ιού Covid-19 – να θυμόμαστε όλους τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που έδωσαν και την τελευταία ικμάδα της αντοχής τους και θυσιάστηκαν για να μην καταρρεύσει το δημόσιο σύστημα της υγείας.

Το οποίο είχε δυστυχώς αναλάβει όλο το βάρος της νοσηλείας των ασθενών, οι οποίοι μολύνονταν από τον θανατηφόρο ιό.

Ωστόσο υπήρχαν και εκείνοι οι οποίοι με την ακατανόητη στάση τους μας θύμισαν την περίφημη φράση του Καβάφη «πλην Λακεδαιμονίων» στο ποίημά του «Στα 200 π.Χ.». Τι εννοώ;

Mε άλλα λόγια, ακόμη και σήμερα αδυνατώ να κατανοήσω τη φιλοσοφία ενός μεγάλου μέρους των ιδιωτών γιατρών που άμεσα ή έμμεσα αρνήθηκαν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των μεσαιωνικών υγειονομικών καταστάσεων, τις οποίες αντιμετώπιζε ο τόπος μας!

Παρότι ήταν άριστοι επιστήμονες!

Γιατί το έκαναν αυτό; Γιατί ήθελαν ενδεχομένως να διατηρήσουν τη «βόλεψή» τους με τις μεγάλες και χωρίς αποδείξεις αμοιβές, με τις οποίες είχαν συνηθίσει να ζουν!

Και την ίδια απαράδεκτη «ατομικιστική φιλοσοφία» είχε τηρήσει την πιο κρίσιμη περίοδο και ο ευρύτερος ιδιωτικός τομέας της υγείας (ιδιωτικές κλινικές κ.λπ.)!

Η στάση όλων αυτών ήταν κατακριτέα, γιατί νοιάζονταν απλώς για την «εγωιστική τους μικροαπόλαυση» (ενώ πολλοί Ελληνες θρηνούσαν τους αγαπημένους τους που πέθαιναν σωρηδόν)!

2 «Η διαδικτυακή διδασκαλία». Επίσης είναι αναγκαίο από το 2020 να θυμόμαστε και τα ηλεκτρονικά μαθήματα, τα οποία εξ ανάγκης υιοθετήθηκαν σε όλες σχεδόν τις εκπαιδευτικές βαθμίδες (ώστε να αποτραπεί η περαιτέρω επικίνδυνη διάδοση του ιού).

Τα μαθήματα τούτα ήταν μια λύση ανάγκης, αλλά η ενεργοποίησή τους εκκόλαψε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: αυτό δηλαδή της ανισότητας πρόσβασης στην εκπαιδευτική διαδικασία, αφού η σύνδεση με το Ιnternet διακοπτόταν συχνά και πολλοί φτωχοί φοιτητές τα παρακολουθούσαν δύσκολα, ειδικά έξω από τα αστικά κέντρα («IEEE, Due to Coronavirus Outbreak, Faculty Start Shifting to Online Learning»).

Ομολογώ πάντως ότι δεν ήμουν και δεν είμαι λάτρης των ηλεκτρονικών μαθημάτων και κρατάω πάντοτε στη μνήμη μου αυτά τα οποία αναφέρει ο μεγάλος άγγλος φιλόσοφος Τζορτζ Στάινερτ: δηλαδή ότι ένας δάσκαλος «μπορεί να παρακινήσει τους μαθητές να αγαπήσουν ό,τι αγαπά και αυτός. Να αφυπνίσει μέσα τους δυνάμεις και όνειρα που δεν είχαν καν ανιχνεύσει».

Ολα αυτά δεν πιστεύω ότι είναι δυνατό να επιτευχθούν χωρίς τη ζωντανή επικοινωνία δασκάλου και μαθητή!

3 «Απόπειρα δολοφονίας». Τέλος, από το 2020 κρατώ τη συγκλονιστική και βιωματική καταγραφή του πρώην υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα, όπου ο γνωστός συνταγματολόγος περιγράφει τεκμηριωμένα και με στοιχεία την προσπάθεια πολιτικής και «χαρακτηριολογικής» του εξόντωσης από μέλη της προηγούμενης κυβέρνησης (και κυρίως από τον πρώην πρωθυπουργό κ. Τσίπρα).

Μέσα από το σκόπιμο «στήσιμο» της υπόθεσης Nοvartis!

Το συμπέρασμα; Ας ελπίσουμε σε ένα καλύτερο 2021!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ