Αναζητείται εμβόλιο… αντιπολίτευσης

Η εικόνα του Αλέξη Τσίπρα και οι δηλώσεις του μετά τον εμβολιασμό του στον Ευαγγελισμό θα μπορούσαν να συνοψίζουν όλη τη σημερινή κατάσταση στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μια πραγματικότητα που ενέτεινε η πανδημική κρίση από τον Μάρτιο του 2020 και μετά και που επικαιροποίησε μια δύσκολη εξίσωση στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Πώς λύνεται λοιπόν αυτή; Ειδικότερα, ποιο είναι το εμβόλιο για μια ουσιαστική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση; Ο Αλέξης Τσίπρας στον Ευαγγελισμό εμβολιάστηκε, ακολουθώντας μια έμμεση συναίνεση που διαπέρασε το πολιτικό σύστημα κατά του επικίνδυνου αντιεμβολιαστικού κινήματος και των αρνητών του ιού. Εκ των πρώτων που μίλησαν για το ανορθολογικό ρεύμα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, είχε και ένα πρόβλημα. Πώς θα προσέλθει συναινετικά στο πεδίο της ιεράρχησης της δημόσιας Υγείας και ταυτόχρονα πώς θα βρίσκει τον χώρο για γόνιμη αντιπολίτευση στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ολοι θυμούνται την πρώτη φάση της πανδημικής κρίσης όπου και ο ΣΥΡΙΖΑ – πέραν από επιμέρους διαφοροποιήσεις τότε – συναίνεσε στα περιοριστικά μέτρα και κατέβασε τους τόνους.

Σήμερα η συγκυρία είναι αλλιώς. Ομως ακόμη η Κουμουνδούρου αναζητά το δικό της εμβόλιο που θα ορθώσει μια πειστική στρατηγική για τον κόσμο. Την ίδια ώρα που θέλει να ενθαρρύνει έναν νέο ριζοσπαστισμό με αφορμή τη διαφαινόμενη ύφεση, θέλει να έχει και έναν θεσμικό βηματισμό που θα αποτελέσει και το λίπασμα για μια προσέλκυση της μεσαίας τάξης – κατηγορίας που δεν δείχνει πάντως να ρυμουλκείται εκ νέου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και οι συνομιλητές του Αλέξη Τσίπρα διαπιστώνουν και το μοιράζονται μαζί του πως σε καιρό πανδημίας δεν είναι εύκολο να κάνεις «πολεμική όπως σε καιρό κανονικότητας», όπως λένε. Αφενός γιατί έτσι μπορεί να υπάρξει ο κίνδυνος πως κεφαλαιοποιούν την τραγωδία. Αφετέρου γιατί λόγω μετρήσεων των τάσεων της κοινωνίας οι πολίτες θέλουν πρακτικές λύσεις πλέον από τους πολιτικούς. Αρα, το μόνον που απομένει είναι εκείνο το πεδίο όπου ο ρεαλισμός θα συναντιέται με το «άλλο σχέδιο» σε τρεις άξονες: ΕΣΥ, Οικονομία και είδος διακυβέρνησης.

Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ. Καθόλου τυχαία ο Αλέξης Τσίπρας συνδύασε τον δικό του εμβολιασμό με σκληρή κριτική για την κυβέρνηση στο κομμάτι της δημόσιας Υγείας. Βεβαίως λείπει ακόμη εκείνη η νέα κατάσταση όπου ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι τόσο πειστικός που θα συμπαρασύρει και τα πιο καχύποπτα κομμάτια της κοινωνίας μαζί του – κάτι που επισημαίνουν συχνά και αρκετοί παλιοί του κόμματος. Και στην Κουμουνδούρου βλέπουν πως καμία δυσαρέσκεια της κοινωνίας για την κυβέρνηση δεν μετατοπίζεται σε θετική γνώμη για τους ίδιους. Βλέπουν απλώς ρωγμές προς το παρόν όπως η χθεσινή, όπου σύμφωνα με την ανάγνωση του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε πίεση και κατακραυγή της απόφασης της κυβέρνησης με την οποία θα κοβόταν η δωρεάν χορήγηση φαρμάκων σε περισσότερους από 600.000 χαμηλοσυνταξιούχους από 1ης Ιανουαρίου. Και άρα η ανανέωση της παροχής και για το 2021 που ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό ήταν νίκη και δική τους.

Λείπει πάντως το μεγάλο σχέδιο. Λείπει η συνολική και πειστική πρόταση. Και οι δημοσκοπήσεις το δείχνουν – που πια στον ΣΥΡΙΖΑ τις βλέπουν με σοβαρότητα – και ο γενικός κοινωνικός παλμός. Το σχέδιο για την Οικονομία και την ανάκαμψη είναι ένας οδικός χάρτης αλλά ο φόβος είναι να μη μοιάζει με πιστοποίηση ετεροκαθορισμού (και γι’ αυτό δεν λέγεται πια τόσο συχνά σχέδιο αντι-Πισσαρίδη). Ο φόβος του δεύτερου μόνιμου πόλου, μακριά από τον πρώτο, είναι διάχυτος στην Κουμουνδούρου, όπως και ένας εκλογικός αιφνιδιασμός – οι παλιοί τον βλέπουν πιθανό. Η αναζήτηση εμβολίου αντιπολίτευσης και σχεδίου θα διαπεράσει και τις αρχές του νέου έτους.