Ατζέντα

Για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ η κυβέρνηση – sic – προσπαθεί και πάλι να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα σημερινά μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας – και το εργαλείο της αλλαγής ατζέντας είναι αυτή τη φορά η υπόθεση Folli Follie. Η γραμμή άμυνας των αριστερών είναι αναμενόμενη για όποιον έχει γράψει έστω και λίγες εργατοώρες σε κομματικό επιτελείο. Είναι, ωστόσο, ταυτόχρονα μια στρατηγική που δεν απαντάει σε ένα βασικό ερώτημα: πώς ξεφεύγει ένα κόμμα από τη θεματολογία που το ίδιο έχει τοποθετήσει στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης; Η λύση δεν είναι εύκολη. Το πρόβλημα per se, βέβαια, εξηγεί σε ένα βαθμό ορισμένα δημοσκοπικά νούμερα τα οποία παρότι περνούν στα ψιλά της επικαιρότητας, κεντρίζουν το ενδιαφέρον των εκλογολόγων. Οπως φέρ’ ειπείν τα ποσοστά των απαντήσεων στην ερώτηση «ποιο από τα δύο κόμματα, ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ, θα σας ενοχλούσε αν κερδίσει έστω και με μία ψήφο διαφορά στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές». Πρόκειται για έναν δείκτη που η MRB μετρά σταθερά από το 2018.

Ντεσαβαντάζ

Στο powerpoint των τάσεων της για τον Δεκέμβριο στη συγκεκριμένη διαφάνεια το 41,4 % δήλωσε «ο ΣΥΡΙΖΑ» και το 37,7 % «η ΝΔ». Η διαφορά τους δεν είναι σπουδαία – ενώ, όπως επισημαίνουν άνθρωποι που διαβάζουν προσεκτικά τις μετρήσεις, το ποσοστό εκείνων που «ενοχλεί» ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ελαφρά μειωθεί. Μένει, παρ’ όλα αυτά, αρκετά υψηλό – ειδικά για κόμμα που δεν φέρει καιρό τώρα την ευθύνη της διακυβέρνησης. Το κρισιμότερο ντεσαβαντάζ όμως για την Κουμουνδούρου κρύβεται αλλού. Το 37,7% αυτών που «ενοχλούνται» από τη ΝΔ, αυτών άρα που πολιτογραφούνται πρωτίστως ως αντιδεξιοί, μοιράζεται σε όλα τα κόμματα που βρίσκονται στα αριστερά της, από το κεντρώο ΚΙΝΑΛ μέχρι το ακροαριστερό ΜεΡΑ25. Το 41,4% των άλλων πάλι, που κατηγοριοποιούνται σαν αντι-ΣΥΡΙΖΑ, το έχει καρπωθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος του η ΝΔ. Με άλλα λόγια, ο αντισυριζαϊσμός συνεχίζει να είναι περισσότερος κι επωφελείται από εκείνον ο βασικός αντίπαλος. Είναι κι αυτά μια παράπλευρη απώλεια του να πολιτεύεσαι διαρκώς ως «αντι-»: δημιουργείς τόσο ευαίσθητα αντανακλαστικά αντίδρασης στους ψηφοφόρους ώστε καταλήγουν να αντιτίθενται και σε εσένα.