Η Βρετανία {LF}χρειάζεται ηγέτη

Στο τέλος, η ελπίδα είναι που πονάει περισσότερο. Εάν η κυβέρνηση είχε πει στους Βρετανούς από την αρχή του Δεκεμβρίου ότι φέτος δεν θα γιορταστούν τα Χριστούγεννα όπως συνήθως, τότε προφανώς θα στενοχωριόμασταν, όμως θα είχαμε χρόνο να το αντιμετωπίσουμε. Πολλές  οικογένειες είχαν προετοιμαστεί ψυχολογικά να μείνουν σπίτι, όμως χάρηκαν όταν άκουσαν τον Μπόρις Τζόνσον να λέει ότι για πέντε ημέρες θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε επισκέψεις.

Ομως όχι. Το χριστουγεννιάτικο δώρο που έκανε ο πρωθυπουργός σε ένα έθνος το οποίο βρίσκεται ήδη σε δύσκολη κατάσταση ήταν να μας δημιουργήσει αισιοδοξία και να τη διαλύσει την τελευταία στιγμή, όταν οι οικογένειες είχαν ήδη ξοδέψει χρήματα που δεν είχαν για να αγοράσουν τρόφιμα τα οποία δεν θα φαγωθούν και εισιτήρια που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.

Αδειάστε τις βαλίτσες που είχατε ετοιμάσει για ταξίδι, μας είπε ο επιστημονικός σύμβουλος της κυβέρνησης Κρις Γουίτι. Ακυρώστε σχέδια, ξεκαλέστε ανθρώπους που επιθυμούσατε να δείτε. Ολα αυτά είναι άσχημα. Αυτή η κρίση δεν αφορά τα Χριστούγεννα αλλά τους επόμενους μήνες.

Γιατί; Διότι πλέον η Ντάουνινγκ Στριτ θα πρέπει να σταματήσει να προσποιείται ότι η Βρετανία μπορεί να τα βγάλει πέρα με ένα άτακτο Brexit, μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Χειρίζεσαι μια πανδημία με τόσο χάλια τρόπο και περιμένεις ο κόσμος να πιστέψει ότι έχεις κάποια κρυφά ταλέντα διαχείρισης κρίσεων τα οποία μυστηριωδώς έχεις επιλέξει να μη χρησιμοποιήσεις μέχρι τώρα; Μα είναι δυνατόν; Κάνε επιτέλους αυτή τη συμφωνία με την ΕΕ ώστε να αρθεί  τουλάχιστον ένα βάρος από τους ώμους μας και δώσε το ελεύθερο στο υπουργικό σου συμβούλιο να επικεντρωθεί στα ερωτήματα που προκαλούνται για την επόμενη φάση της πανδημίας, προς την οποία κινούμαστε τάχιστα.

Αυτό βέβαια απαιτεί έναν πρωθυπουργό που θα μπορεί να πείσει κατ’ αρχάς τους εξεγερμένους βουλευτές του και, δεύτερον, την εξουθενωμένη χώρα, που έχει μπροστά της έναν μακρύ και δύσκολο δρόμο. Εχει γίνει κλισέ να κατηγορούμε την προσωπική ανάγκη του Τζόνσον να αγαπηθεί για να δικαιολογηθεί η ανικανότητά του να αποδεχθεί δύσκολες αλήθειες ή να κάνει επώδυνες επιλογές. Ωστόσο αυτός ο μικρός πρωθυπουργός στέκεται στους ώμους μικρότερων ανδρών, από τους οποίους εξαρτάται για να διατηρήσει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία πιο εύθραυστη απ’ ό,τι μαρτυρούν οι αριθμοί. Δεν είναι τυχαίο ότι εκείνοι που επιθυμούσαν σφοδρά το Brexit είναι οι σκεπτικιστές για τον ιό. Δείχνουν την ίδια απροθυμία να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και την ίδια επίμονη πεποίθηση ότι εάν φωνάξουν δυνατά τότε θα κερδίσουν, ασχέτως του τι λένε. Αυτοί είναι που έβαλαν τον Τζόνσον στη θέση που έχει σήμερα και αυτοί μπορούν να τον ρίξουν αύριο. Το μέλλον της χώρας εξαρτάται από την ικανότητά τους να αλλάξουν.