«Δεν αγοράσαμε ρωσικούς πυραύλους για να τους βάλουμε στην άκρη»

Ο Ισμαήλ Ντεμίρ είναι πρόεδρος της Διεύθυνσης Αμυντικής Βιομηχανίας της τουρκικής προεδρίας. Και είναι το πρόσωπο στο επίκεντρο των κυρώσεων των ΗΠΑ προς την Τουρκία. Γεννημένος στο Ελαζίγκ το 1960, ο Ντεμίρ σπούδασε μηχανικός αεροσκαφών. Ανέλαβε ακαδημαϊκό ρόλο στο πανεπιστήμιο της Προύσας στο Τμήμα Μηχανικών – Μηχανολόγων καθώς και στο Τμήμα Αεροναυτικής για λίγο. Αργότερα πήγε στις ΗΠΑ για μεταπτυχιακές σπουδές. Πήρε μάστερ στην εφαρμοσμένη Μηχανική από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, από το τμήμα Διαστήματος και Αεροπλοΐας του πανεπιστημίου Περντιού, και Μηχανικής – Μηχανολογίας από το πανεπιστήμιο Washington State.

Μεταξύ 1992 και 2003, εργάστηκε σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα όπως το πανεπιστήμιο Victoria στον Καναδά, το πανεπιστήμιο King Saud στη Σαουδική Αραβία, το πανεπιστήμιο Washington State και τα ερευνητικά εργαστήρια Northwest Pacific.

Το 2003 ξεκίνησε να εργάζεται στις Τουρκικές Αερογραμμές όπου το 2005 έγινε υποδιευθυντής του τεχνικού τμήματος και αργότερα γενικός διευθυντής. Ηταν μέλος των διοικητικών συμβουλίων αρκετών μεγάλων τουρκικών εταιρειών.

Τον Νοέμβριο του 2019, λίγες ημέρες μετά τις συνομιλίες στην Ουάσιγκτον μεταξύ των προέδρων Τραμπ και Ερντογάν, είχε δηλώσει ότι «η Τουρκία αγόρασε τα ρωσικά πυραυλικά συστήματος S-400 για να τα χρησιμοποιήσει και όχι για να τα βάλει στην άκρη». Σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN Turk, ο Ντεμίρ ανέφερε ότι «δεν είναι λογικό για κάποια χώρα να αγοράζει τέτοιου είδους συστήματα απλά και μόνο για να τα βάλει στην άκρη», αλλά πρόσθεσε ότι στόχος των αξιωματούχων της Τουρκίας και των ΗΠΑ πρέπει να είναι η διευθέτηση του ζητήματος. Είχε δηλώσει επίσης ότι δεν θα πάνε στην Τουρκία ρώσοι ειδικοί για να θέσουν σε λειτουργία τα συστήματα S-400.

ΠΛΗΓΜΑ. Νωρίτερα, δηλαδή τον Ιούλιο του 2019, ο Ντεμίρ είχε εκφράσει τη θλίψη του για την απόφαση της Ουάσιγκτον να αποκλείσει την Τουρκία από το πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35, λόγω της αγοράς των S-400. Οκτώ τουρκικές εταιρείες συμμετείχαν στο πρόγραμμα παραγωγής της μαχητικών αυτών, προμηθεύοντας μέρη τους όπως συστήματος απεικόνισης θαλάμου διακυβέρνησης και εξοπλισμού προσγείωσης – συνολικά το Πεντάγωνο υπολογίζει ότι σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος η αξία των μερών αυτών θα άγγιζε τα 9 δισεκατομμύρια δολάρια. Η αμερικανική απόφαση αποτέλεσε πλήγμα για τις εταιρείες αυτές όσο και γενικότερα για την τουρκική οικονομία.