Ο κύριος με τα σου

Το ανέκδοτο παλιό. Η μαμά του Μπόμπου είχε παραγγείλει στο ζαχαροπλαστείο σουδάκια και, όταν της τα πήγαν στο σπίτι, ο Μπόμπος τής φώναξε «Ελα, σε θέλουν» και εκείνη ρώτησε «Ποιος;» και ο γιος της απάντησε «Ο κύριος με τα σου» και η γυναίκα νόμιζε πως εμφανίστηκε ο Χριστός στην πόρτα τους – κάπως έτσι τέλος πάντων, δεν ήταν και από τα πιο επιτυχημένα της εποχής.

Μου το θύμισε η αμείλικτη, τσεκουράτη, αδιαπραγμάτευτη, κάθετη, καταγγελτική, διαπρύσια ανάρτηση της Ζανέτ Τσίπρα (που το όνοματεπώνυμό της πολύ θα το ζήλευε ο Γιάννης Μαρής, τύφλα να έχει η «Μαργκώ Μαρσένη») για τα περί εξοχικής κατοικίας του αδελφού της. Η κυρία Ζανέτ, αν και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ από το 2016, είχε επιλέξει θέση πίσω από τις κάμερες. Τους τελευταίους μήνες είναι που σήκωσε το γιαταγάνι του πληκτρολόγιου και ροβόλησε στα διάσελα των σόσιαλ μίντια. Αρχές Οκτωβρίου κατακεραύνωσε Ευκλείδη και Κοντονή, θέτοντας τα όρια της εσωκομματικής κριτικής. Και τώρα κουνάει το δάχτυλο και τραβάει το αυτί σε κάποιον υποθετικό κύριο Γιάννη (Ζαν θα έπρεπε να τον αποκαλεί ώστε να είναι ασορτί με τη μεταποίηση του δικού της ονόματος). Σε πολάκειο λανγκάζ, με πολλά, πάρα πολλά αποσιωπητικά και ένα φινάλε καταπέλτη, υπόσχεση μαζί και απειλή. «Η δεύτερη φορά αριστερά που έρχεται …και την τρέμετε …αλλά έρχεται και το ξέρετε …θα είναι αλλιώς …όχι για εσάς αλλά προτίστως για τον λαό» (κρατάω την ορθογραφία της κυρίας Ζανέτ).

Αυτό που μου κάνει εντύπωση όμως, εξού και η αναφορά στο ανέκδοτο, είναι η φράση «…προφανώς θα αφήσετε στον πρώην Πρωθυπουργό της χώρας την ευχέρεια να απαντήσει Αυτός όποτε και όπου θέλει». Απ’ όσο ξέρω, με τη βασιλεία στην Ελλάδα έχουμε ξεμπερδέψει πριν από 46 χρόνια, οπότε το κεφαλαίο Α στο «Αυτός» αναφέρεται σε Θεό; Σε Χριστό; Σε μια άλλη θεότητα; Εντάξει, είναι κοινό μυστικό ότι μετά το δημοψήφισμα του 2015, είχε καλλιεργηθεί στον Αλέξη Τσίπρα, για να αντέξει το ψυχολογικό βάρος της κυβίστησης, ότι είναι «ο μικρός Ιησούς» αυτοπροσώπως, ο «αίρων την αμαρτία του πολιτικού κόσμου» αλλά καλό θα ήταν αυτό να μείνει ως ενδοκομματική υπόθεση. Οταν λέγεται δημόσια, αρχίζουν και ανησυχούν άλλοι επιστήμονες, ουδεμία σχέση έχοντες με την πολιτική.

Α, καλό θα ήταν η κυρία Ζανέτ να γνωρίζει ότι οι πρώην πρωθυπουργοί δεν απαντούν όποτε και όπου θέλουν. Αλλοι, ουδεμία σχέση έχοντες με την αστική δημοκρατία, τα κάνουν αυτά.

Λίγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου

Το κουτί με τις πάστες (πέντε λευκές, πέντε με σοκολάτα, δέκα το σύνολο) έλειπε για να είναι, προχθές στη Βουλή, ο Χρήστος Σπίρτζης ο απόλυτος γαμπρός που πάει να ζητήσει το χέρι της Ρένας Βλαχοπούλου σε ταινία του 1960. Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που βουλευτές χρησιμοποιούν props για να ενισχύσουν τα λεγόμενά τους λες και απευθύνονται σε ηλίθιους. Και καρβέλια θυμάμαι και γάλατα και ένα ραδιοκασετόφωνο – «γουρούνα».

Μόνο που επειδή το μπουκέτο του κυρίου Σπίρτζη είχε να κάνει με τη μνήμη του Γρηγορόπουλου, λάθος λουλουδικό διάλεξε. Σε αυτές τις περιπτώσεις κρατάμε λευκά γαρύφαλλα, τουλίπες, ίριδες, μια ντάλια, μια κάλα. Κόκκινα τριαντάφυλλα και μικγέ παραπέμπουν σε έρωτα. Εκτός και αν μετά είχε γύρισμα για το The Bachelor και μπέρδεψε τις ανθοδέσμες.

Η κυρία Μάργκαρετ

Είναι 90 ετών. Τα παιδικά χρόνια και την πρώιμη εφηβεία της την τσάκισε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μεγάλωσε σε μια εποχή που προχωρούσε με άλματα και έτρεχε να την προλάβει. Είδε τον κόσμο να αλλάζει και ίσως δεν θα μπορούσε να προσαρμοστεί πάντα στις αλλαγές. Ανάμεσα στο παρόν και το μέλλον με το παιδικό, εορταστικό Τ-σερτ και την παλαιομοδίτικη ζακέτα από πάνω η Μάργκαρετ Κίναν είναι η πρώτη γυναίκα που έκανε το εμβόλιο, εκτός κλινικών δοκιμών, στην Ευρώπη. Την αγαπάμε.