Αλλο ποδόσφαιρο στην Ευρώπη, άλλο στην Ελλάδα…

Οι περιπέτειες των ομάδων και των ποδοσφαιριστών τους με τον κορωνοϊό το γνωρίζαμε πως θα ήταν έτσι κι αλλιώς ο αστάθμητος παράγοντας της εφετινής σεζόν. Ο Ολυμπιακός από το πουθενά θα στερηθεί μέχρι τον Ιανουάριο (κι ίσως κι ακόμα περισσότερο καιρό…) των υπηρεσιών του Χασάν και του Μπρούνο που παρουσίασαν επιπλοκές. Από όσο γνωρίζω αυτές ήρθαν στο φως χάρη στην τρομερή επιμονή του εξαίρετου γιατρού κ. Θέου, που υποχρεώνει κάθε αθλητή που αρρωσταίνει να περνά το σύνολο των εξετάσεων πριν επανέλθει στις προπονήσεις. Να με κάψει ο Θεός αλλά δεν πιστεύω πως η σπουδή που δείχνει ο Θέος είναι κανόνας. Και μακάρι να μη συμβούν σε άλλες ομάδες επιπλοκές σε αθλητές που ενώ ασθένησαν επέστρεψαν σε χρόνο ρεκόρ.

Χαλαρά

Μου λέγανε ότι τα πρωτόκολλα σε ό,τι έχει να κάνει με τις επιστροφές των αθλητών είναι εξαιρετικά χαλαρά. Αρκεί ένας ποδοσφαιριστής π.χ. να μη βρεθεί θετικός σε δυο τεστ και να αγωνιστεί κανονικά. Ομως κάποιος που δεν είναι πια θετικός δεν σημαίνει ότι είναι και απολύτως υγιής! Ο καταραμένος ιός μπορεί κάποιο πρόβλημα να αφήσει στον οργανισμό ακόμα και υγιέστατων ανθρώπων όπως είναι συνήθως οι αθλητές. Και οι περιπτώσεις του Χασάν και του Μπρούνο το αποδεικνύουν.

Σημάδι

Ελπίζω όσα ακούω για χαλαρότητα (ακόμα και στους ελέγχους…) να μην ισχύουν. Είναι βέβαια κακό σημάδι ότι ομάδες αργούν να προσκομίσουν τις λίστες που δείχνουν ότι οι παίκτες τους έχουν περάσει τις προβλεπόμενες εξετάσεις. Εγώ το υπογραμμίζω κι έχω τη συνείδησή μου καθαρή…

Απουσίες

Με τον Covid-19, την έλλειψη καλοκαιρινής προετοιμασίας, τις αναβολές παιχνιδιών και προπονήσεων, τις απουσίες ποδοσφαιριστών και φυσικά τα συνεχόμενα ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι πραγματικά θαύμα ότι ο Ολυμπιακός, τον οποίο όλοι κυνηγάνε στο πρωτάθλημα, δεν έχει στην Ελλάδα βαθμολογικές απώλειες. Το Σάββατο κέρδισε τον Βόλο με μια σημαντικότατη βελτίωση στο δεύτερο ημίχρονο κι αφού στο πρώτο είχε δυσκολευτεί από τον Ουάρντα, τον Δουβίκα και τους υπόλοιπους παίκτες του Λόπεθ. Χρειάστηκαν παρεμβάσεις του Μαρτίνς, κυρίως στην άμυνα αυτή τη φορά, για να αλλάξει η εικόνα της ομάδας – βέβαια όλα απλοποιήθηκαν όταν για μια ακόμα φορά ο Ελ Αραμπί πήρε το όπλο του.

Καμπανάκια

Ακούω για «καμπανάκια συναγερμού» ενόψει Πόρτο κ.λπ. κ.λπ. Η ικανότητα της αθλητικογραφίας μας να παράγει κλισέ είναι εξωπραγματική. Ολα αυτά τα υποτιθέμενα καμπανάκια που διαρκώς χτυπάνε, ο πρώτος που τα βλέπει είναι ο προπονητής Πέδρο Μαρτίνς, που προσπαθεί (και με επιτυχία για την ώρα) να παρουσιάζει δυο τελείως διαφορετικές ομάδες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Στην Ευρώπη εμφανίζεται ένας Ολυμπιακός με μεγαλύτερη προσοχή στην άμυνα και με μια σταθερή ενδεκάδα (κορωνοϊού επιτρέποντος). Στο πρωτάθλημα ο κόουτς χρησιμοποιεί τα ματς για να δώσει τη δυνατότητα σε ποδοσφαιριστές να προσαρμοστούν, να δείξουν τι μπορούν και να βρουν τον εαυτό τους. Αν στο Τσάμπιονς Λιγκ ο Ολυμπιακός έχει τέσσερις σερί ήττες (και τον περιμένει ένας τελικός με την Πόρτο) και στο πρωτάθλημα κερδίζει διαρκώς, έστω κι απλά ανεβάζοντας την απόδοσή του στο δεύτερο ημίχρονο, αυτό έχει να κάνει με τη διαφορά στη δυσκολία της κάθε διοργάνωσης. Δυστυχώς στην Ευρώπη ο όμιλός του είναι τόσο δύσκολος ώστε η καλή απόδοση δεν αρκεί πάντα: ενώ στο ελληνικό πρωτάθλημα η βελτίωση στο δεύτερο ημίχρονο αρκεί για να μοιράζει τριάρες και τεσσάρες. Ακριβώς επειδή ο Μαρτίνς χρησιμοποιεί τα πιο πολλά ματς στην Ελλάδα και για πειραματισμούς το Σάββατο πέρα από τη νίκη θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένος και με την απόδοση του Βρουσάι, του Ραντζέλοβιτς που επέστρεψε, αλλά και του Πέπε που βοήθησε για την ανατροπή και του Τιάγκο Σίλβα που σε δέκα λεπτά έδειξε πόσο μπορεί να βοηθήσει. Ο Ελ Αραμπί είναι έτσι κι αλλιώς σταθερή αξία.

Εξελίξεις

Καλώς ή κακώς το ελληνικό πρωτάθλημα έχει μείνει πίσω από τις γενικότερες ευρωπαϊκές εξελίξεις. Το είδαμε και την Πέμπτη στα ματς του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ για το Γιουρόπα Λιγκ. Ο ΠΑΟΚ πήγε στη Λευκωσία για να κερδίσει την Ομόνοια από την οποία έλειπαν τέσσερις βασικοί. Κατάφερε να χάσει με 2-1. Η ΑΕΚ υποδέχτηκε την Μπράγκα για να την κερδίσει και να διατηρήσεις τις τελευταίες ελπίδες της για πρόκριση. Εχασε με 4-2, αλλά το πραγματικά σοκαριστικό ήταν ότι έχανε με 0-2 στο δεκάλεπτο. Οι οπαδοί και των δυο ομάδων έζησαν αυτούς τους αποκλεισμούς χωρίς καμία σχεδόν διαμαρτυρία. Στην Κύπρο οι οπαδοί της Ομόνοιας είχαν ξεσηκωθεί πριν από το ματς εναντίον του προπονητή κ. Μπεργκ γιατί αυτό που η Ομόνοια παρουσίαζε στα ματς στον όμιλο, κατά τη γνώμη τους,  ήταν ντροπιαστικό. Εδώ όλοι έχουν αποδεχτεί ότι οι ομάδες κάνουν ό,τι μπορούν κι απλά δεν μπορούν στην Ευρώπη τίποτα περισσότερο. Στην Ελλάδα παίζεται άλλο ποδόσφαιρο. Εδώ ο ΠΑΟΚ π.χ. μπορεί να κερδίσει τον Αστέρα με παίκτη λιγότερο από το 30′. Και εύκολα μάλιστα…

Μεσογειακοί

Με χαρά ανακάλυψα πως μετά την επίθεση στην ΕΠΟ που δεν στήριξε την υποψηφιότητα του Ηρακλείου για τη διοργάνωση του τελικού του Conference League, o υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης ανακοίνωσε ότι η Κρήτη θα διεκδικήσει τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2030. Η χαρά μου δεν έχει να κάνει με το ότι η κίνηση αυτή δείχνει ότι ο υφυπουργός κάπου ενδόμυχα πιστεύει πως θα είναι υφυπουργός μέχρι τότε, αλλά με το ότι η χώρα οδηγείται σιγά – σιγά σε μια νέα εποχή ευημερίας. Διότι για τον εκάστοτε υφυπουργό Αθλητισμού η εποχή της ευημερίας συνδυαζόταν πάντα με τη διεκδίκηση των Μεσογειακών Αγώνων: όπως άλλοι τρώγανε λεφτά στα μπουζούκια ή αγόραζαν Αστον Μάρτιν για να τις χαρούν στο Μπάντεν – Μπάντεν ο υφυπουργός Αθλητισμού έπαιρνε τους Μεσογειακούς.

Λεπτομέρειες

Οχι μη φανταστείτε ότι έχουμε να κάνουμε με μια σοβαρή διοργάνωση που τη διεκδικούμε, όταν λεφτά υπάρχουν, για να δείξουμε τις ικανότητές μας στη φιλοξενία, στην οργάνωση κ.λπ. Ισχύει το ακριβώς αντίθετο: οι Μεσογειακοί είναι ένα πανηγύρι που απασχολεί ελάχιστους – οι πιο σημαντικοί αθλητές των χωρών που συμμετέχουν σπανίως πλέον εμφανίζονται. Για αυτό λέω ότι η προσπάθεια ανάληψής τους είναι σήμα από τον Θεό ότι οι κρίσεις περνάνε: διότι η πραγματική σπατάλη (αυτό που στα ελληνικά που δεν υπάρχουν στο λεξικό του Μπαμπινιώτη λέμε «λαρτζιλίκι») καταγράφεται μόνο αν σκορπάς λεφτά για πράγματα που δεν ενδιαφέρουν παρά μόνο τοπικές κοινωνίες και τοπικούς εργολάβους. Παρεμπιπτόντως ακόμα θυμάμαι τις διαμαρτυρίες στον Βόλο και στη Λάρισα για την άρνηση της χώρας να διοργανώσει τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013. Το ότι είχε χρεωκοπήσει ήταν απλά μια λεπτομέρεια…