Πύραυλος, χωρίς καύσιμα!

Το είδαμε και αυτό. Την ημέρα που ανακοινώθηκε νέα παράταση του lockdown το χρηματιστήριο της Αθήνας, το οποίο προερχόταν από κέρδη άνω του 30% τον τελευταίο μήνα, συνέχισε ανοδικά. Κλειστή η οικονομία. Τζίρος σχεδόν μηδέν τα Χριστούγεννα. Πανηγύρια στον ναό του χρήματος της ιδιωτικής οικονομίας. Περίεργα πράγματα. Οι χρηματιστές μιλούν για μια τάση που έχει συνεπάρει τους πάντες. Με μοχλό, λέει, το εμβόλιο. Κανείς δεν ενδιαφέρεται τι υπάρχει από πίσω. Οι εισηγμένες εταιρείες είναι καλές; Τα κατάφεραν στην κρίση; Αντεξαν οι ισολογισμοί; Ξέρουμε ότι υπάρχουν ορισμένες πολύ καλές ελληνικές εταιρείες, αλλά δικαιολογείται η άνοδος οριζόντια σε όλες τις μετοχές;

Λένε ότι περιμένουν πολλά από τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης και τα έργα που θα ξεκινήσουν. Ωστόσο αυτά ακόμη δεν έχουν εγκριθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης και θεωρείται πολύ δύσκολο να υπάρξει συμφωνία εντός του 2020.

Η εικόνα «ξεσαλώματος» αλλά με μικρότερη ένταση είναι παρόμοια και στις διεθνείς αγορές. Ο Νοέμβριος ήταν ο καλύτερος μήνας από το 1987 για τον Dow Jones, ο οποίος, παρά τα επίπεδα ρεκόρ που άγγιξε, κατέγραψε λιγότερο από τα μισά κέρδη του ελληνικού χρηματιστηρίου. Η συνολική δε κεφαλαιοποίηση των μετοχών παγκοσμίως αυξήθηκε κατά 6,7 τρισ. δολάρια. Το χρηματιστήριο της Αθήνας ζει από τις αρχές Νοεμβρίου μέρες του «αλησμόνητου» 1997-1999, με περισσότερα από 10 δισ. να έχουν προστεθεί στην κεφαλαιοποίησή του, πετυχαίνοντας τις υψηλότερες αποδόσεις διεθνώς.

Πλέον τα χρηματιστήρια παγκοσμίως, μαζί και το ελληνικό, έχουν ανακάμψει σε τέτοιον βαθμό από την περασμένη άνοιξη που ο χαρακτηρισμός του 2021 ως έτους ανάκαμψης θεωρείται ήδη ξεπερασμένος.

Το ερώτημα που χρειάζεται απάντηση είναι εάν οι 230 μονάδες σε λιγότερο από 40 ημέρες δικαιολογούνται από τα θεμελιώδη και τις προοπτικές της οικονομίας και βέβαια τους ισολογισμούς των εταιρειών. Από την απάντηση που δίνει κάποιος μπορεί να ζυγίσει σε τι ποσοστό η άνοδος εν μέσω καραντίνας είναι «φούσκα» ή έχει στέρεη βάση.

Προφανώς στην άνοδο έχει συμβάλει το γεγονός ότι έχουμε μια στέρεη και σίγουρα φιλοεπενδυτική κυβέρνηση. Αλλά είμαστε και σε ένα άγνωστο μακροικονομικό περιβάλλον, όπου κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει πόσο γρήγορη θα είναι η επούλωση των πληγών της COVID 19.

Βρισκόμαστε επιπλέον σε ένα περιβάλλον μηδενικών αποδόσεων σε οποιαδήποτε άλλη επένδυση. Μηδέν επιτόκιο στις τράπεζες, σχεδόν μηδέν στα ομόλογα. Μόνο ό,τι έχει σχέση με αγορές μετοχών, εμπορευμάτων, συναλλάγματος προσφέρει κάποια απόδοση. Αλλά έχει και ρίσκο. Αυτό το ρίσκο είναι που προβληματίζει. Ειδικά όσο μαθαίνω ότι τις τελευταίες εβδομάδες έχουν ενεργοποιηθεί και πολλοί μέχρι πρότινος «παγωμένοι» κωδικοί «νοικοκυραίων». Ασχέτων δηλαδή με τον χώρο. Που βρήκαν αποδόσεις… και μπήκαν. Επειδή ενίοτε η Iστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, χρειάζεται λίγη προσοχή από τις αρμόδιες εποπτικές αρχές να μην επαναληφθούν τα δράματα της δεκαετίας του ’90.