Προοδευτική Συμμαχία {LF}εκτός σκηνής

Αν ρωτήσει κανείς τα στελέχη του Κινήματος Αλλαγής για τον ΣΥΡΙΖΑ, το πιο πιθανό είναι ότι θα του απαντήσουν πως η αξιωματική αντιπολίτευση απέτυχε να εγγραφεί ως κεντροαριστερή δύναμη στην ελληνική πολιτική σκηνή. Αποδίδοντας την εκτίμησή τους στις σχέσεις ανάμεσα στον κομματικό μηχανισμό του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας.

Τα μέλη της Προοδευτικής Συμμαχίας, τα στελέχη που προέρχονται από όλες τις φυλές του ΠΑΣΟΚ και υπέγραψαν έναν χρόνο πριν στηρίζοντας τον μετασχηματισμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το τελευταίο διάστημα οι πιο μετριοπαθείς εξ αυτών αναθάρρησαν βλέποντας τον Αλέξη Τσίπρα να αξιοποιεί τον Ανδρέα Ξανθό και να βγάζει μπροστά ένα πιο σοβαρό προφίλ στα ζητήματα της πανδημίας – το οποίο κατά κύριο λόγο οφείλεται στη στάση που κρατά προσωπικά ο πρώην υπουργός Υγείας. Η τάση επεκτείνεται και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, όσον αφορά το άνοιγμα στις πιο μετριοπαθείς δυνάμεις, καθώς ο Τσίπρας έχει καιρό να αντιπαρατεθεί προσωπικά με τη Φώφη Γεννηματά, ενίοτε μάλιστα κάνει προσπάθεια να πάρει υπό την προστασία του όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι αυτή δεν είναι η μοναδική «γραμμή» που επιλέγεται από την Κουμουνδούρου: χαρακτηριστικά, στο ζήτημα του Πολυτεχνείου, μέλη της Προοδευτικής Συμμαχίας επέλεξαν να μη μιλήσουν καθόλου για το κοινό κείμενο που υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25, προτιμώντας να αναφερθούν στη στάση που κράτησαν η αξιωματική αντιπολίτευση και το Κίνημα Αλλαγής. Κι αυτό παρότι η στάση των δύο κομμάτων μόνο κοινή δεν ήταν.

H AΞΙΟΠΟΙΗΣΗ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Προοδευτικής Συμμαχίας (και κυρίως των όχι και τόσο μετριοπαθών που την απαρτίζουν) έγκειται στην αξιοποίησή της. Μετά τον «μαύρο» εσωκομματικό Αύγουστο και τις ανακατατάξεις στους τομεάρχες, τα πρόσωπα που έχουν επιλεγεί να βγουν μπροστά καθόλου δεν θυμίζουν γέφυρες ή ανοίγματα. Για την ακρίβεια, στην πλειονότητά τους δεν θυμίζουν καν ΠΑΣΟΚ: πέραν της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, που είναι πια ενσωματωμένη στον κομματικό μηχανισμό, και ενίοτε παρεμβάσεις άλλων κοινοβουλευτικών με θητεία στην Κεντροαριστερά, η «πρώτη γραμμή» του κόμματος όλο και περισσότερο απαρτίζεται από στελέχη που προέρχονται από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ. Εκ των πραγμάτων, τονίζουν παρατηρητές των όσων συμβαίνουν στην αξιωματική αντιπολίτευση, η Προοδευτική Συμμαχία έχει μπει στο περιθώριο και μοιάζει σήμερα λίγο-πολύ αδρανοποιημένη – σε αυτό συμβάλλει και το γεγονός πως, οι περισσότεροι από εκείνους που την απαρτίζουν, έχουν ηλικία μεγαλύτερη των στελεχών του κόμματος που προβάλλονται ως «νέα γενιά» του ΣΥΡΙΖΑ.

Πότε τα μέλη της Προοδευτικής Συμμαχίας βγαίνουν μπροστά; Μια εκτίμηση θέλει την Κουμουνδούρου να ενεργοποιεί (ή να χρησιμοποιεί) τα στελέχη αυτά κυρίως όταν προκύπτει κάποιο  εσωκομματικό πρόβλημα – καθώς ακόμα και στη σημερινή δομή του ΣΥΡΙΖΑ, η γνώμη της Προοδευτικής Συμμαχίας μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες. Οι περισσότεροι εξ αυτών που συμμετέχουν, άλλωστε, θεωρούν εαυτούς «προεδρικούς», στηρίζοντας τις επιλογές του Αλέξη Τσίπρα. Σε αυτή τη φάση, όμως, που τα προβλήματα έχουν περιοριστεί, αναπόφευκτα έχει μειωθεί και η δημόσια παρουσία της Προοδευτικής Συμμαχίας. Ακόμα κι αν δεν βγαίνουν μπροστά, πάντως, αυτά τα στελέχη συνεχίζουν να δρουν στο παρασκήνιο, θεωρώντας πως όταν επανέλθει η κανονικότητα και το κόμμα βάλει μπρος για το συνέδριό του, θα επανέλθουν και αυτοί. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, που έχουν και περισσότερες σχέσεις με πρόσωπα της Κεντροαριστεράς, αναλαμβάνουν κατά καιρούς πρωτοβουλίες προσέγγισης. Ως τώρα, καμία εξ αυτών δεν έχει ευδοκιμήσει.

Η Προοδευτική Συμμαχία βρίσκεται, λοιπόν, σε μια περίεργη λίμπο: από τη μία, ο Αλέξης Τσίπρας ενίοτε επιλέγει να δείχνει πιο μετριοπαθής. Από την άλλη, όμως, αυτή η στροφή δεν μοιάζει ακόμα ούτε μόνιμη ούτε στρατηγική – και, σε κάθε περίπτωση, δεν δείχνει να τους συμπεριλαμβάνει, τουλάχιστον σε δημόσιο επίπεδο.