Αυτά τα παιδιά αξίζουν φανέλα βασικού

Είχε την τύχη ο Παναθηναϊκός να βγάλει από τα… σπλάχνα του δύο παιδιά που μας απασχόλησαν πολύ την προηγούμενη διετία. Ο Τάσος Χατζηγιοβάνης και ο Γιάννης Μπουζούκης ήταν εκείνοι που ξεχώρισαν σε σχέση με τους – πολλούς – υπόλοιπους πιτσιρικάδες που το καλοκαίρι του 2018 κλήθηκαν όχι μόνο να στελεχώσουν την πρώτη ομάδα, αλλά να πάρουν και φανέλα βασικού σε αυτή. Τώρα φαίνεται πως έρχεται η σειρά των επόμενων. Βράδυ Σαββάτου στο Καραϊσκάκη, δύο τέτοια παιδιά απέδειξαν μπροστά στα μάτια όλης της Ελλάδας πως ο Παναθηναϊκός μπορεί να στηριχτεί πάνω τους.

Ο Βασίλης Ζαγαρίτης και ο Σωτήρης Αλεξανδρόπουλος έπαιξαν απέναντι στον Ολυμπιακό σαν… φτασμένοι ποδοσφαιριστές. Σαν να έχουν φάει τέτοιου είδους ντέρμπι με το κουτάλι. Κι όμως: ο Ζαγαρίτης είχε παίξει μόλις 10 λεπτά το καλοκαίρι στο ντέρμπι των πλέι οφ στο Καραϊσκάκη, o δε Αλεξανδρόπουλος είχε εμπειρία 57 λεπτών από το Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός 0-0 στο ΟΑΚΑ επίσης στα πλέι οφ. Σε αγώνες, δηλαδή, που δεν… έκαιγαν όπως αυτό του Σαββάτου.

Τα δύο Ελληνόπουλα έβγαλαν καταπληκτικό πρόσωπο. Ο Ζαγαρίτης δικαίωσε τον Μπόλονι που τον διατήρησε σε θέση βασικού και δεν προτίμησε να βάλει τον Χουάνκαρ στη φυσική του θέση, αλλά τον τοποθέτησε μπροστά του. Τα ανεβάσματά του, οι σέντρες του, οι γρήγορες επιστροφές του, το καταπληκτικό μαρκάρισμα στον Ραντζέλοβιτς και η διαγώνια κάλυψη ήταν στοιχεία που έλειπαν από τα μπακ του Παναθηναϊκού. Κάποια απ’ αυτά δεν τα είχε ούτε ο Ινσούα.

Ο Αλεξανδρόπουλος από την άλλη μπήκε στο γήπεδο στο δεύτερο μέρος και άλλαξε την εικόνα της μεσαίας γραμμής. Εκεί που ο Παναθηναϊκός πονούσε στο πρώτο ημίχρονο, αρκούσε η είσοδος του μικρού για να αλλάξει όλη την ομάδα. Μόλις στα 19 του χρόνια, παρακαλώ, τα οποία τα κλείνει σε τρεις μέρες. Δεν είναι και λίγο. Αυτά τα παιδιά αξίζουν ευκαιριών, αξίζουν συμμετοχών, πολύ περισσότερο από παίκτες ακριβοπληρωμένους που στο μεγάλο ντέρμπι κρύφτηκαν.