Οι ευάλωτοι

Οι Ελληνες κρυώνουν. Οχι, δεν είναι τίτλος επιθεώρησης, ούτε λυρικού δράματος. Είναι όμως η σκληρή πραγματικότητα εν έτει 2020. Οπως θα διαβάσετε σήμερα στα «ΝΕΑ», η ενεργειακή φτώχεια στη χώρα μας κορυφώνεται.

Το 50% των νοικοκυριών αδυνατεί να ζεσταθεί στο σπίτι του, αλλά και το 65% θεωρεί ακριβή υπόθεση τη θέρμανση. Μάλιστα, το πρόβλημα είναι οξύτερο σε οικογένειες με εισόδημα κάτω των 11.000 ευρώ και ειδικότερα με επτά στις δέκα να περιορίζουν τις ενεργειακές τους ανάγκες.

Προφανώς το πρόβλημα είναι μείζον. Και πολύ περισσότερο τώρα που εισερχόμαστε στους χειμερινούς μήνες. Αν προσθέσουμε εδώ την κρίση της πανδημίας και μια σειρά ακόμη κοινωνικών προβλημάτων, αντιλαμβανόμαστε πως διαμορφώνεται ένα κρίσιμο και εύθραυστο νέο πεδίο όπου χιλιάδες συμπολιτών μας θα δοκιμαστούν. Και μαζί με αυτούς η κοινωνική συνοχή και άρα ένα εκ των βασικών επιδίκων κάθε δυτικής και προηγμένης Δημοκρατίας. Γιατί αν ως χώρα και ως πολιτεία έχουμε αποτύχει να διασφαλίσουμε μια ανθρώπινη διαβίωση στους ανθρώπους γύρω μας, έχουμε αποτύχει στον πυρήνα κάθε πολιτικής.

Η συγκυρία είναι δύσκολη και άρα θα απαιτηθεί να υπάρξει μέριμνα, αλλά και ελαφρύνσεις για τον ευάλωτο πληθυσμό. Κανείς δεν περισσεύει και δεν νοείται η πολλαπλή κρίση να μετακινηθεί στο εσωτερικό των σπιτιών που συν τοις άλλοις αυτό το διάστημα φιλοξενούν και την τηλεκπαίδευση των μαθητών. Το σπίτι τις προσεχείς ημέρες θα είναι το οχυρό για την πανδημία. Να το κάνουμε πιο στέρεο.