Κέρδη και ζημίες στη «ζυγαριά» του Πολυτεχνείου

Στο προσκήνιο ήταν όλοι εκεί, όπως είχε προεξοφληθεί από την προηγουμένη: άλλοι μόνοι με ένα στεφάνι, άλλοι ανά δεκάδες στον δρόμο με μάσκες και αποστάσεις, άλλοι στοιχισμένοι με γαρύφαλλα και άλλοι καθισμένοι με πλακάτ. Στο παρασκήνιο υπήρχαν ως την τελευταία στιγμή εσωτερικές ή ευρύτερες διαβουλεύσεις, αναθεωρήσεις στρατηγικής, έκτακτες αποφάσεις και επικοινωνιακοί ελιγμοί – όλα στην προσπάθεια της κάθε πλευράς να γείρει εκεί που θέλει την πολιτική ζυγαριά «κέρδη – ζημιές», με δεδομένο ότι η 47η επέτειος του Πολυτεχνείου μετατράπηκε για πέντε μέρες σε πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης. Το μόνο σίγουρο, ότι στη σκιά του lockdown και στα πρώτα 24ωρα μιας κρίσιμης, κατά τους επιστήμονες, εβδομάδας, καταγράφηκε επικίνδυνη πόλωση, διαφορετικές τακτικές και τόνοι, που «ζυγίζονται» ως απολογισμός πλέον από τα επιτελεία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Η στόχευση του Μαξίμου φάνηκε από νωρίς: να ορίσει στα μάτια της κοινωνίας ως μοναδική προτεραιότητα τη δημόσια υγεία, εκεί όπου στήριξε την προσήλωσή του (και) στο γενικό απαγορευτικό στις συναθροίσεις. Ούτε στιγμή δεν υπήρξε σκέψη ανάκλησης ή αναδιαμόρφωσης της απόφασης. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε και βαθύς προβληματισμός στη διαχείριση του θέματος – επικοινωνιακά και πολύ περισσότερο επιχειρησιακά.

Θετικό πρόσημο. Στη γενική εικόνα όμως στο κυβερνητικό στρατόπεδο βάζουν θετικό πρόσημο στην προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να προτάξει «μέτωπο λογικής», με ειλημμένη την απόφαση για «ανοχή» απέναντι σε πολιτικούς αρχηγούς, βουλευτές και στελέχη κομμάτων. «Δεν θα ορμήξουμε για συλλήψεις. Ομως όχι, άλλες “εκπτώσεις” δεν θα υπάρξουν» έλεγαν αρμόδιες πηγές. Κυρίαρχη εκτίμηση είναι ότι η κυβερνητική στάση έχει αντίκρισμα στο μετριοπαθές κοινό και ότι «εκτίθενται διπλά», όπως σχολίαζαν αρμόδιες πηγές, όσοι εμμένουν σε «πολεμική» ρητορική. «Η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τη μεγάλη συζήτηση που γίνεται…» ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή Μητσοτάκη, που μαρτυρά και επεξεργασία σχετικών τάσεων και μετρήσεων στην κοινή γνώμη. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος επέλεξε να σηκώσει το θέμα του Πολυτεχνείου, με κωδικό «αποφασιστικότητα». Παρότι τελικά στο παρά πέντε της επετείου κρίθηκε αναγκαία και νέα πρωτοβουλία καταλλαγής.

Αυτό σημαίνει ότι στην κυβέρνηση ανησύχησαν από τον τρόπο που δυναμιτίστηκε το πολιτικό κλίμα. Συγκεκριμένα δεν «διάβασαν» με ικανοποίηση την ανάδειξη τελικά – όχι αυτού που προσδοκούσαν – αλλά του αντιπολιτευτικού μετώπου ΣΥΡΙΖΑ – ΚΚΕ – ΜέΡΑ25, συνεπεία της κυβερνητικής επιλογής για απαγόρευση των συναθροίσεων. Και μόνο αυτή έδωσε επίσης απλόχερα πατήματα στην αντιπολίτευση να επενδύσει στα «χαρτιά» της «αστυνομοκρατίας» και της «καταστολής». Στην ίδια κατεύθυνση πάντως εκτιμούν ότι η εσπευσμένη «για μικροκομματικούς λόγους» όπως λένε στην ΝΔ ταύτιση του Αλέξη Τσίπρα με το ΚΚΕ τον απομακρύνει από το προφίλ της υπεύθυνης αντιπολίτευσης.

Επιτυχημένη συνταγή. Στροφή στη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, με ομπρέλα όμως τις πρωτοβουλίες του ΚΚΕ καταγράφουν με νόημα έμπειροι αναλυτές αλλά και την εξετάζουν όσον αφορά στις στοχεύσεις της και τα περιθώρια διεύρυνσής της. Οσο για την ανάγνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι ενδεικτική η αποστροφή Τσίπρα: «Σπάσαμε την ανόητη απαγόρευση, επιστρέψαμε στους εμπνευστές τους τα προβοκατόρικα σχέδια». Η τακτική αποτιμάται ως επιτυχημένη από την Κουμουνδούρου, καθώς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι μπόρεσαν να εγκλωβίσουν την κυβέρνηση σε στάση «αυταρχισμού». Και ταυτόχρονα κατάφεραν να προχωρήσουν στις συμβολικές εκδηλώσεις τους, χωρίς να παροτρύνουν πολίτες να αγνοήσουν τις απαγορεύσεις, και δίχως συμμετοχή σε έκτροπα. Μέλημά διαφόρων άλλων δυνάμεων άλλωστε ήταν όχι μόνο να εκθέσουν την κυβέρνηση ωθώντας την σε ακραίες αντιδράσεις.