Παραλληλισμοί

Αν και οι μέρες κινούνται σε ρυθμούς εισαγωγών στα νοσοκομεία και ανακοινώσεων διασωληνωμένων, η αχτίδα φωτός που έρχεται από τα νεότερα για τα εμβόλια δημιουργεί εύλογα αισιοδοξία. Ηδη οι αγορές πανηγυρίζουν. Τα κέρδη που καταγράφονται σε κάθε ανακοίνωση είναι κολοσσιαία. Αλλά δεν αρκούν μόνο οι αγορές. Μετά την έλευση του εμβολίου θα χρειαστούν πολλά λεφτά για να επουλωθούν οι πληγές που αφήνει ο ιός. Στην Ευρώπη, η βασική κινητήριος δύναμη έχει προβλεφθεί ότι θα είναι τα κονδύλια άνω του 1 τρισ. του Ταμείου Ανάκαμψης. Η Ελλάδα ποντάρει όλο το μετα-COVID οικονομικό της αφήγημα πάνω σε αυτά τα λεφτά.

Αυτό που σε εμάς φαίνεται αυτονόητο, σε κάποιους άλλους στην Ευρώπη δεν είναι. Οι πρώτες συζητήσεις για τον προορισμό αυτών των κονδυλίων απέτυχαν. Δύο χώρες, η Ουγγαρία και η Πολωνία, αρνούνται να συμμορφωθούν με τα αυτονόητα: τη δέσμευσή τους ότι θα τηρήσουν τις αρχές του κράτους δικαίου που έχει τεθεί ως προϋπόθεση για να αντλήσουν τα χρήματα. Με αποτέλεσμα η διαδικασία να έχει παγώσει. Τα λεφτά και για τη χώρα μας βρίσκονται στον «αέρα». Εάν δεν υπάρξει συμφωνία μέχρι το τέλος του έτους, η ΕΕ οδηγείται σε οικονομικό lockdown. Μόνο οι μισθοί των υπαλλήλων και κάποιες πληρωμές από τον προηγούμενο προϋπολογισμό θα συνεχίσουν, όλα τα υπόλοιπα θα παγώσουν.

Τα επιχειρήματα των λαϊκιστών πολιτικών των δύο χωρών, αστεία. Αλλά βρίσκουν ανταπόκριση στο πατριωτικό συναίσθημα των πολιτών τους.

«Αυτή είναι η βασική στιγμή στην ιστορία μας, πόσο αξίζει η κυριαρχία, ένα δισεκατομμύριο, αρκετές δεκάδες δισεκατομμύρια, εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ; Για εμάς είναι ανεκτίμητο» είπε ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης της Πολωνίας.

Κάτι σαν την ελληνική «περηφάνια» του 2015.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο ούγγρος υπουργός Δικαιοσύνης: «Η Ουγγαρία και οι Ούγγροι δεν συμφωνούν σε συμβιβασμούς όσον αφορά το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών μας, είτε πρόκειται για επανάσταση είτε για απλό βέτο». Και συνέχισε: «Δεν είναι η Ουγγαρία που εκβιάζει και πιέζει τις Βρυξέλλες στις συνομιλίες για τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της ΕΕ, αλλά το αντίστροφο».

Κάτι σαν τον «εκβιασμό του ευρώ» που ξεστόμισε ο πρώην πρωθυπουργός Α. Τσίπρας το 2014 ή αργότερα στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του τον Φεβρουάριο του 2015, όταν είχε πει «είμαστε μόνο η φωνή του λαού. Δεν θα διαπραγματευτούμε την υπερηφάνεια αυτού του λαού». Πόσο παραπλήσιες είναι οι σημερινές δηλώσεις των υπουργών Πολωνίας και Ουγγαρίας με τις τότε δηλώσεις του τέως πρωθυπουργού.

Μετά από τόσα χρόνια μπορούμε να δούμε με καθαρό μυαλό πώς μας έβλεπαν τότε οι Ευρωπαίοι. Πόσο παράξενο είναι να λες ότι θες να είσαι μέρος ενός οικονομικού και πολιτικού σχηματισμού, αλλά να μην τηρείς τους κανόνες του.

Οσο αυτονόητο μας φαίνεται τώρα ότι όλες οι χώρες έχουν καλώς δεσμευτεί ότι πρέπει να τηρούν τους κανόνες δικαίου και όσες δεν το κάνουν προφανώς βρίσκονται στον δρόμο για την έξοδό τους από τον σχηματισμό, δηλαδή την ΕΕ. Ετσι και τότε. Η μη τήρηση των αυτονόητων οικονομικών κανόνων μάς είχε φέρει με δική μας ευθύνη πολύ κοντά στο Grexit και τώρα Πολωνούς και Ούγγρους στο δικό τους exit…