Ενας άμεσος και ένας δομικός κίνδυνος για την αμερικανική δημοκρατία

Οπως και εάν εξελιχθούν τα πράγματα, η Αμερική αντιμετωπίζει δύο σοβαρούς κινδύνους: έναν άμεσο και έναν δομικό, παρατηρεί η Εντουαρντ Λουτς στους «Financial Times». Ο άμεσος κίνδυνος είναι πως η δικαστική εξουσία θα εμπλακεί προκειμένου να αποφασισθεί το αποτέλεσμα. Κάτι για το οποίο οι συνταγματολόγοι προειδοποιούν εδώ και μήνες. Και αυτό λόγω του τρόπου με τον οποίο γίνεται η καταγραφή των ψηφοδελτίων στις τρεις αμφίρροπες πολιτείες.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τα πήγε πολύ καλύτερα στους ψηφοφόρους που προσήλθαν την Τρίτη στις κάλπες, σε σχέση με εκείνους που έστειλαν επιστολικές ψήφους, εμφανίστηκε αρχικά να προηγείται με μεγάλη διαφορά σε Πενσιλβάνια, Μίσιγκαν και Γουισκόνσιν. Ενα φαινόμενο το οποίο οι πολιτικοί επιστήμονες ονομάζουν «κόκκινη οφθαλμαπάτη». Αυτό σημαίνει ότι η αρχική μεγάλη διαφορά υπέρ των Ρεπουμπλικανών μειώνεται σταδιακά καθώς μπαίνουν στην καταμέτρηση οι επιστολικές ψήφοι, οι οποίες στην πλειοψηφία τους ευνοούν τους Δημοκρατικούς. Αυτό δίνει στον Τραμπ ένα «παράθυρο» να επαναλάβει τους ισχυρισμούς που διατύπωσε επανειλημμένα τις τελευταίες εβδομάδες ότι στις επιστολικές ψήφους μπορεί να υπάρξει νοθεία και έτσι να ζητήσει να μη συμπεριληφθούν στο τελικό αποτέλεσμα.

Η επαναληπτική καταμέτρηση στη Φλόριντα το 2000 που χάρισε την προεδρία στον Τζορτζ Μπους για 557 ψήφους (είχε αντίπαλο τον Αλ Γκορ) σταμάτησε από τη λεγόμενη «εξέγερση των Brooks Brothers», κατά την οποία Ρεπουμπλικανοί διαδηλωτές (οι περισσότεροι καλοντυμένοι, εξού και η ονομασία από το γνωστό κατάστημα ανδρικών ρούχων) κατάφεραν να σταματήσουν την ανακαταμέτρηση σε μια κρίσιμη κομητεία. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει να επαναληφθούν τέτοια γεγονότα. Ο Τραμπ ήδη φτιάχνει κλίμα, λέγοντας στη χθεσινή του ομιλία ότι, με αυτόν τον τρόπο, οι εκλογές «εξαπατούν το αμερικανικό κοινό.  Είναι ντροπή για τη χώρα μας».

Ο δεύτερος κίνδυνος αφορά τη νομιμότητα ολόκληρου του συστήματος. Εάν ο Τραμπ κερδίσει το σώμα των εκλεκτόρων, θα είναι η δεύτερη φορά που το κάνει με τη μειοψηφία του εκλογικού σώματος και η τρίτη φορά που το κάνει ένας Ρεπουμπλικανός αυτόν τον αιώνα. Σε άλλα συστήματα όπου εκλέγεται πρόεδρος, ο Μπάιντεν θα είχε ήδη ανακηρυχθεί νικητής. Το σώμα των εκλεκτόρων, που δίνει υπερβολική επιρροή σε μικρές, αγροτικές πολιτείες, είναι σαν να ξερνά όλο και περισσότερη χολή σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Εάν ο Μπάιντεν επικρατήσει τελικά, θα κληρονομήσει μια βαθιά διχασμένη χώρα που θα είναι δύσκολο να κυβερνηθεί, ειδικά εάν η Γερουσία παραμείνει στα χέρια των Ρεπουμπλικανών. Εάν ο Τραμπ χάσει, θα έχει ξεπεράσει όλες τις προσδοκίες. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στο άμεσο μέλλον θα έχει μετατραπεί σε τραμπικό, σημειώνει ο δημοσιογράφος. «Πλέον είμαστε κόμμα της εργατικής τάξης. Αυτό είναι το μέλλον», έγραψε στο Twitter ο Τζος Χάουλι, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής του Μιζούρι που έχει προεδρικές φιλοδοξίες για το 2024. Ο αμερικανικός λαός μίλησε. Και είναι ένας κακόφωνος θόρυβος.