Διπλή ευθύνη

Το πρόβλημα όταν τα μέτρα προαναγγέλλονται τρεις μέρες νωρίτερα από την ημερομηνία εφαρμογής τους, είναι πως δίνεται μια παράταση στην ανοχή. Κι αυτή η παράταση, που συνοδεύτηκε από την ανάγκη για μια τελευταία βραδινή έξοδο, έγινε πολύ εμφανής πριν από λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη, στο ξέφρενο πάρτι πριν από το λοκντάουν και το Σάββατο που πέρασε στο κέντρο της Αθήνας. Μάσκες μπορεί να υπήρχαν, τουλάχιστον στα κεντρικά σημεία όπως η Πλατεία Συντάγματος, αλλά αποστάσεις δεν τηρούνταν. Και μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα, την ώρα που ξεκινούσε η απαγόρευση κυκλοφορίας, τίποτα δεν θύμιζε καραντίνα: τα μαγαζιά είχαν κλείσει, όμως οι δρόμοι ήταν μποτιλιαρισμένοι και τα πεζοδρόμια γεμάτα κόσμο.

Δεν ξέρουμε τι αριθμούς κρουσμάτων θα δώσουν αυτές οι τελευταίες ώρες πριν κλείσει η εστίαση. Ξέρουμε όμως πως οι επόμενες τριάντα μέρες είναι ιδιαίτερα κρίσιμες. Είναι πολύ εύκολο να βρει κανείς παραθυράκια στους περιορισμούς που θα ισχύσουν από την Τρίτη το ξημέρωμα. Το θέμα είναι να μην ψάξει τρόπους να ξεγλιστρήσει, να συνειδητοποιήσει το μέγεθος του κινδύνου. Η ευθύνη των πολιτών για την απόδοση των μέτρων είναι εξίσου μεγάλη με την ευθύνη της κυβέρνησης.