Πήγε στράφι μια καλή προσπάθεια…

Ισως να σημαίνει πολλά, ίσως και τίποτα, αλλά η Πόρτο κέρδισε τον Ολυμπιακό γιαν ένα απλούστατο τελικά λόγο: γιατί o προπονητής της Σέρτζιο Κονσεϊσάο προβληματίστηκε όχι για το πώς θα επιτεθεί, αλλά για το πώς θα περιορίσει τον πρωταθλητή Ελλάδος. Αυτό το καταλαβαίνεις από τη σύνθεσή της (αν την ξέρεις και την παρακολουθείς) αλλά και από τις επιλογές του Κονσεϊσάο στη διάρκεια του ματς. Μολονότι έχει ένα σωρό κυνηγούς ο Κονσεϊσάο έπαιξε με πέντε κανονικούς μέσους απλά για να δυσκολέψει τον Ολυμπιακό που του αρέσει να κυκλοφορεί την μπάλα. Οταν άρχισε τις αλλαγές, αντικατέστησε τρεις από τους μέσους αυτούς για να βάλει άλλους τρεις ικανούς με το τρέξιμό τους να περιορίσουν τους παίκτες του Ολυμπιακού που είχαν κερδίσει μέτρα. Επαιξε σχεδόν σε όλο το ματς για να κρατήσει το 1-0 με το οποίο η ομάδα του προηγήθηκε νωρίς. Και βρήκε σχεδόν από το πουθενά ένα δεύτερο γκολ πέντε λεπτά πριν τελειώσει το ματς.

Λάθος

Η Πόρτο άνοιξε το σκορ μόλις στο 10′ εξαιτίας ενός λάθους του Μπουχαλάκη. Ενας προπονητής κάτι τέτοιο δεν μπορεί να το προκαλέσει – οι Πορτογάλοι δεν προηγήθηκαν γιατί έκανε κάτι ο προπονητής τους. Αλλά ο προπονητής τους, με τη σύνθεση που κατέβασε, ήταν σαν να πίστευε πως ένα γκολ με κάποιο τρόπο θα το βρει κι επομένως θα πρέπει να χρησιμοποιήσει μια ενδεκάδα που να του επιτρέψει να το κρατήσει. Το παράδοξο είναι ότι δεν τον βραχυκύκλωσε τον Ολυμπιακό όπως θα ήθελε ή όπως είχε σχεδιάσει. Ο πρωταθλητής έκανε μεγαλύτερη κατοχή μπάλας, είχε πιο πολλές ευκαιρίες, πλήρωσε πολύ ακριβά το πρώτο ατομικό λάθος ενός ποδοσφαιριστή του και δεν εκμεταλλεύτηκε τις στημένες φάσεις αλλά και κάποια λαθάκια που έκαναν οι αμυντικοί της Πόρτο. Ομως ο Κονσεϊσάο θα απαντούσε πως είχε την έμπνευση να κάνει ένα κλειστό ματς και για αυτό η ομάδα του κέρδισε: αν έπαιζε πιο ανοιχτά (με τρεις κυνηγούς π.χ. όπως συνηθίζει) δύσκολα θα άντεχε την πίεση του Ολυμπιακού.

Ελλείψεις

Από τον Μαρτίνς έλειψε πάλι πολύ ο Καμαρά κι έλειψε κι ο Σουντανί, πιο πολύ από τον Μπα, τον οποίο ο συγκεντρωμένος και ψύχραιμος Σισέ αντικατέστησε καταπληκτικά. Αν ο κόουτς του Ολυμπιακού είχε τον Σουντανί δεν θα έβαζε ποτέ στο ματς τον ανέτοιμο Μπρουμά και ίσως ούτε και τον Βινάγκρε που δεν έχει ακόμα προσαρμοστεί. Και τους δυο τους έβαλε για μεγαλύτερη επιθετικότητα. Αν είχε τον Σουντανί θα έβαζε αυτόν για να φρεσκάρει τη γραμμή της επίθεσης: κι ο Σουντανί ακόμα δεν είναι στο 100% (παρότι προπονείται καιρό τώρα με την πρώτη ομάδα), αλλά γνωρίζει το παιχνίδι του Ολυμπιακού και ξέρει πώς να συνεργαστεί με τους υπόλοιπους. Πράγμα που οι νεοφερμένοι φάνηκαν να αγνοούν.

Συμπέρασμα

Αυτό είναι το μόνο ανησυχητικό συμπέρασμα από την ήττα του Ολυμπιακού: ο Μαρτίνς πρέπει να βρει τρόπο να πάρει περισσότερα από όσους αποκτήθηκαν στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου. Ο Χολέμπας, που ήταν εξαιρετικός, δεν μπορεί να παίξει 60 ματς: ο βασικός αντικαταστάτης του Κώστα Τσιμίκα στα χαρτιά ήταν ο Βινάγκρε. Επίσης ο Πέπε χρειάζεται, όχι ντε και καλά για να πάρει τη θέση του Μπουχαλάκη, αλλά για να έχει ο Μαρτίνς τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί τρεις κανονικούς χαφ και να παίζει 4-3-3 χωρίς αλχημείες ακόμα κι αν κάποιος από τους Εμβιλά, Μπουχαλάκη και Καμαρά απουσιάζει. Κι ο Μπρουμά δεν ήρθε για να παίζει ένα εικοσάλεπτο στη θέση του Ραντζέλοβιτς, αλλά για να αντικαταστήσει τον Ποντένσε. Αν αυτοί δεν βοηθήσουν, είναι δύσκολο με 13-14 παίκτες ο Ολυμπιακός να δώσει τόσα πολλά ματς μεγάλης αγωνιστικής έντασης και μάλιστα τη χρονιά του κορωνοϊού, όταν δηλαδή κάθε φορά που οι ομάδες κάνουν τεστ, πανηγυρίζουν αν δεν έχουν κάποιο θετικό. Παρεμπιπτόντως είναι τρομερό ότι η λέξη «θετικός» απέκτησε ξαφνικά στον επαγγελματικό αθλητισμό τόσο αρνητικά φορτισμένη έννοια. Κάποτε θέλαμε όλοι οι παίκτες να είναι θετικοί. Τώρα τρέμουμε στην ιδέα…

Δύσκολα

Σήμερα η μπάλα περνά στην ΑΕΚ και στον ΠΑΟΚ που στο Γιουρόπα Λιγκ έχουν πολύ δύσκολες αποστολές απέναντι στη σταθερή στην Πρέμιερ Λιγκ Λέστερ και στην πρωτοπόρο του ισπανικού πρωταθλήματος Γρανάδα. Ρεαλιστικά οι δυο ελληνικές ομάδες δεν κουβαλάνε καμία υποχρέωση νίκης. Αν έχεις χάσει 3-0 από την Μπράγκα προφανώς και απέναντι στον Βάρντι είναι εξαιρετικά δύσκολο να κρατήσεις το μηδέν κι όταν δεν έχεις κερδίσει την Ομόνοια στην Τούμπα δεν είναι πολύ λογικό να περιμένεις να κάνεις βαθμούς στην Ανδαλουσία. Ωστόσο υπάρχει μια λεπτομέρεια που μακάρι να παίξει ρόλο: και η ΑΕΚ, αλλά και ο ΠΑΟΚ, προτιμούν εφέτος να αγωνίζονται με αντιπάλους που κάνουν κατοχή μπάλας, παρά να έχουν την υποχρέωση να παίξουν ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας αυτοί. Η ΑΕΚ απέκλεισε τη Βόλφσμπουργκ περιμένοντάς την στο μισό γήπεδο, όπως επιτάσσουν οι ιταλικές συνταγές του Καρέρα. Ο ΠΑΟΚ έκανε τη σούπερ έκπληξη απέναντι στην Μπενφίκα που είχε εκείνο το βράδυ στην Τούμπα συνεχώς την μπάλα στα πόδια. Οι δυο ελληνικές ομάδες βολεύονται να κάνουν απόψε αυτό που ξέρουν, δηλαδή να παίξουν άμυνα και αντεπιθέσεις. Το ξέρουν όμως;

Αμυνα

Ο Καρέρα έχει μια ομάδα με προβληματάκια στην άμυνα και το γνωρίζει: προσθέτει ένα ακόμα αμυντικό στα δύσκολα ματς ή τραβά την ομάδα του πιο πίσω για να μη φανούν οι αδυναμίες του Χνιντ, του Σβάρνα και του Νεντελτσεάρου στο ανοιχτό γήπεδο. Ο Φερέιρα, για τον οποίο υπάρχει κάμποση δυσαρέσκεια στη Θεσσαλονίκη, παίζει με τρεις κεντρικούς αμυντικούς συνεχώς, αλλά αυτό δεν βοηθά και πολύ τον ΠΑΟΚ να κρατήσει το μηδέν. Η ομάδα του έχει δεχτεί γκολ φέτος σε όλα της τα ευρωπαϊκά ματς: όχι μόνο σε αυτά που ήταν ασταθής (με την Κράσνονταρ και την Ομόνοια στη Θεσσαλονίκη) αλλά και σε αυτά που ήταν καλός (με την Μπεσίκτας, την Κράσνονταρ στη Ρωσία και την Μπενφίκα). Ούτε το σχήμα, ούτε η διάταξη, ούτε οι διαβολιές ενός προπονητή δεν μπορεί να βοηθήσουν μια ομάδα να λύσει αμυντικά προβλήματα όταν αυτά έχουν να κάνουν με ατομικές αδυναμίες. Μακάρι οι δυο ελληνικές ομάδες να κάνουν αποτελέσματα: θα είναι καταπληκτικό δεδομένων των συνθηκών. Αλλά το πιο σημαντικό θα ήταν να δείξουν τουλάχιστον μια κάποια πρόοδο σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια τους στο Γιουρόπα Λιγκ. Για να σταματήσει η μουρμούρα των οπαδών τους και να βρουν την απαραίτητη ηρεμία για τη συνέχεια της σεζόν. Και φυσικά για να μην πληρώσουν στο ελληνικό πρωτάθλημα τις αδυναμίες τους. Αν σου μπουν στο μυαλό δύσκολα τις διώχνεις…