«Γρήγορες» δημόσιες συμβάσεις. Με ένα άρθρο, σε κάποιον νόμο…

Ο τελευταίος νόμος για τις δημόσιες συμβάσεις (4412/2016) υπέστη επί ΣΥΡΙΖΑ 385 τροποποιήσεις (!) Είναι ρεκόρ νομίζω. Επί Νέας Δημοκρατίας υπέστη μόλις 16 τροποποιήσεις μέχρι τώρα. Αν η Νέα Δημοκρατία θέλει να ανταγωνιστεί τον ΣΥΡΙΖΑ, «οφείλει» περίπου 370 τροποποιήσεις ακόμα στον πολύπαθο νόμο. Δύσκολο δεν είναι. Ούτε χρήσιμο θα έλεγα…

Στην πραγματικότητα το νομοθετικό πλαίσιο των δημοσίων συμβάσεων χρειάζεται άμεσα μια, πολύ κρίσιμη, βελτίωση. Αυτήν που έχει να κάνει με το πακέτο των 70 δισ. ευρώ που πρέπει να απορροφήσουμε εμπροσθοβαρώς την επόμενη επταετία. Αν λάβουμε υπόψη ότι οι διαδικασίες ανάθεσης «σέρνονται» κυριολεκτικά για χρόνια (από τη δημοπράτηση μέχρι την υπογραφή της σύμβασης), περιπλανώμενες σε επιτροπές, ανεξάρτητες αρχές και δικαστήρια επί δικαστηρίων, θα έπρεπε από χθες να έχουμε επιταχύνει την ανάθεση. Αρα αυτό που απαιτείται είναι η βελτίωση του νόμου για «γρήγορες συμβάσεις». Ακριβώς για την επιτάχυνση των διαδικασιών ανάθεσης των έργων.

Εδώ, πραγματικά, αρκεί ένα άρθρο, σε κάποιον νόμο, για να προχωρήσουν ταχύτατα οι διαδικασίες και να υπογραφούν οι νέες συμβάσεις. Γιατί ένα μεγάλο μέρος των απορροφήσεων των 70 δισ. ευρώ δεν μπορεί παρά να είναι δημόσιες συμβάσεις, κυρίως δημόσια έργα. Γιατί εδώ υπάρχει μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία τόσο του κράτους όσο και του κατασκευαστή. Γιατί στα δημόσια έργα όλες οι πληρωμές φτάνουν στην αγορά σε χρόνο μηδέν. Γιατί η αύξηση της απασχόλησης για δεκάδες ειδικότητες είναι δεδομένη και εύκολη.

Πώς θα πετύχουμε τον στόχο; Με ενεργοποίηση της διοίκησης, με επιτάχυνση των διοικητικών διαδικασιών επίλυσης διαφορών και με περιορισμό των δικαστικών διενέξεων στις απολύτως αναγκαίες και βάσιμες. Δεν είναι δύσκολο. Είναι άμεσα ζητούμενο. Συνεπώς (και αυστηρά και αποτελεσματικά):

1. Πριμ παραγωγικότητας στη διοίκηση για την ταχύτερη ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάθεσης.

2. Μία μόνο δικαστικά προσβαλλόμενη (εκτελεστή) πράξη ανά διαγωνισμό: η τελευταία.

3. Σύντμηση των προθεσμιών άσκησης προσφυγής και έκδοσης απόφασης από την Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών (5+5 ημέρες) και τριπλασιασμός του παραβόλου σε περίπτωση απόρριψης της προσφυγής.

4. Πρόβλεψη δικαστικής δαπάνης ίσης με το 1% του προϋπολογισμού του δημοπρατούμενου έργου για κάθε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που απορρίπτεται από τα δικαστήρια. Δηλαδή για κάθε αίτηση που ήταν αβάσιμη και καθυστέρησε τη διαδικασία του διαγωνισμού και την υπογραφή της σύμβασης.

Ετσι θα κοστίζει ακριβά κάθε προσπάθεια για καθυστέρηση της ανάθεσης. Και δίκαια θα τους κοστίζει ακριβά, ανάλογα με το κοινωνικό κόστος που προκαλούν.

Διαφορετικά, θα βλέπουμε τα δισεκατομμύρια να περνούν καθώς θα τροποποιούμε νόμους για να φανεί ότι κάτι κάνουμε.

Ο Ντίνος Χρ. Ρόβλιας είναι δικηγόρος, πρώην υπουργός