Χρυσή Αυγή: {LF}Νομικά ζητήματα σε σχέση {LF}με τη μεγάλη απόφαση

^«Εκείνοι οι οποίοι ονειρεύονται την κατάργηση της δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από ένα ολοκληρωτικό (ή χιτλερικό) καθεστώς έχουν όντως περιθωριοποιηθεί, χωρίς ωστόσο να έχουν πάψει να κυνηγούν σε όλες τις χώρες της Γηραιάς Ηπείρου τις άγριες χίμαιρές τους» .

Αυτά έλεγε πριν από λίγα χρόνια ο γάλλος ιστορικός Πιερ Μιλζά σε μια μεγάλη επιστημονική του πραγματεία για τους «Μελανοχίτωνες της Ευρώπης».

Ωστόσο, μετά τη μεγαλειώδη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών η οποία καταδίκασε τον Νίκο Μιχαλολιάκο και τους άλλους για το βδελυρό έγκλημα της «διεύθυνσης της εγκληματικής οργάνωσης» (άρθρο 187 παρ. 2 ΠΚ), η Χρυσή Αυγή και τα πρωτοπαλίκαρά της δεν θα μπορούν πια να κυνηγούν τις νεοναζιστικές τους χίμαιρες (διαπράττοντας δολοφονίες και τρομοκρατώντας τους πάντες)!

Αυτή είναι η «μεγάλη εικόνα» της συγκεκριμένης υπόθεσης και δεν θα πρέπει να τη θολώνουμε ή να την ξεχνάμε ποτέ!

Από εκεί και πέρα θα ήθελα σύντομα να εκθέσω κάποιους προβληματισμούς μου.

ΕΠΙΒΛΗΘΕΙΣΕΣ ΠΟΙΝΕΣ. Δεν γνωρίζουμε το ακριβές αιτιολογικό της απόφασης και θα περιμένουμε. Ωστόσο, από μια πρώτη προσέγγιση με προβληματίζει το γεγονός ότι εναντίον του αρχηγού (Fuehrer) της εγκληματικής οργάνωσης επιβλήθηκε μια ποινή κάθειρξης 13 ετών (όπως και στον υπόλοιπο ηγετικό πυρήνα).

Οχι όμως η ανώτατη ποινή των 15 ετών την οποία προβλέπει το άρθρο 187 παρ. 2 του ΠΚ. Και κάνω αυτή την επισήμανση γιατί όλον αυτόν καιρό συζητούσαμε οξυμμένα για ποιον λόγο ο νέος Ποινικός Κώδικας είχε μειώσει αιφνιδίως και ανεπεξέργαστα την ποινή του κακουργήματος «της διεύθυνσης της εγκληματικής οργάνωσης» (που μπορούσε υπό την ισχύ του παλιού Ποινικού Κώδικα να φτάσει μέχρι και τα 20 χρόνια κάθειρξη).

Εάν έτσι έχει το πράγμα, τότε αναρωτιέμαι για ποιον λόγο κάνουμε συνεχώς αναφορά στην παλιά ποινή των 20 ετών, όταν οι δικαστές δεν επέβαλαν την ανώτατη ποινή των 15 ετών την οποία προβλέπει το άρθρο 187 του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα. Προβληματίζομαι!

ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ. Δυστυχώς και σε αυτό το επίπεδο ισχύει το άρθρο 2 του ΠΚ περί του «ηπιότερου νόμου»!

Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι οι καταδικασθέντες χρυσαυγίτες οι οποίοι θα μπουν άμεσα στη φυλακή – χωρίς αναστολή της πρωτόδικης ποινής – θα έχουν θεωρητικά τη δυνατότητα να ζητήσουν αποφυλάκιση  εφόσον θα έχουν εκτίσει το 1/3 της ποινής τους, σύμφωνα με τον Ν. 4322/2015 (και αφού βεβαίως θα έχει αφαιρεθεί προηγουμένως και ο χρόνος της προσωρινής τους κράτησης).

Κατά συνέπεια ο «αρχηγός Μιχαλολιάκος και οι άλλοι στους οποίους έχει επιβληθεί η ποινή της κάθειρξης των 13 ετών θα έχουν θεωρητικά τη δυνατότητα, κατά τους υπολογισμούς μου, να ζητήσουν υφ’ όρο αποφυλάκιση γύρω στα 3,5 ή 4 χρόνια (γιατί έχουν επιβληθεί ποινές και για άλλα αδικήματα, εκτός από τη «διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης»)!

Ομως, όπως όλοι γνωρίζουμε, η αίτηση αποφυλάκισης μπορεί κάλλιστα να απορριφθεί εάν αξιολογηθεί ότι η συνέχιση της κράτησης είναι αναγκαία για να αποτραπεί η τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων (άρθρο 106 του ΠΚ)!

Επομένως όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά!

Το συμπέρασμα; Οι ανωτέρω παρατηρήσεις δεν αναιρούν σε καμία περίπτωση ένα συνταρακτικό γεγονός! Το ότι για πρώτη φορά στα ευρωπαϊκά κοινοβουλευτικά δεδομένα θα πάνε φυλακή οι ηγέτες ενός κόμματος (πίσω από το οποίο λειτουργούσε μια νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ