Το φινάλε της αβεβαιότητας

Οι παραγωγοί της τηλεοπτικής σειράς House of Cards το έχουν ξεκαθαρίσει: αν τους είχε προταθεί ένα σενάριο όπως αυτό της προεκλογικής περιόδου στις ΗΠΑ, δεν θα είχε αντέξει ούτε πέντε λεπτά – τόσο απίθανο θα φαινόταν στους θεατές. O θάνατος της Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ, της θρυλικής δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι αποκαλύψεις για τις φορολογικές δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, το χαοτικό ντιμπέιτ ανάμεσα στους δύο υποψήφιους για την προεδρία, ο Covid-19 του προεδρικού ζεύγους, η νοσηλεία του Τραμπ, ο «αισθάνομαι καλύτερα από ό,τι τα τελευταία είκοσι χρόνια!» Τραμπ, όλα αυτά συνέβησαν σε ένα μόνο επεισόδιο, μέσα σε λίγες ημέρες, με τη μύγα που κάθισε για δύο ολόκληρα λεπτά πάνω στα μαλλιά του Μάικ Πενς στη διάρκεια του ντιμπέιτ των δύο υποψήφιων αντιπροέδρων σε ρόλο γκεστ-σταρ.

Από θέαμα οι αμερικανικές ημέρες προσφέρουν μπόλικο, από βεβαιότητες όσον αφορά στη συνέχεια, μόλις 23 ημέρες πριν από τις προεδρικές εκλογές, σχεδόν καμία. Δημοσκοπήσεις συνεχίζουν βέβαια να διενεργούνται και να δημοσιεύονται, και σύμφωνα με τους μέσους όρους που υπολογίζουν και παρουσιάζουν οι ιστότοποι FiveThirtyEight και RealClearPolitics, ο δημοκρατικός υποψήφιος, ο Τζο Μπάιντεν, έχει διευρύνει το πανεθνικό προβάδισμά του επί του Ντόναλντ Τραμπ στο 9,5% – 9,7%. Οπως θυμόμαστε καλά από το 2016, ωστόσο, σημασία δεν έχει τόσο να κερδίσει τη λαϊκή ψήφο όσο να επικρατήσει σε αρκετές αμφίρροπες πολιτείες για να φτάσει στον μαγικό αριθμό των 270 εκλεκτόρων. Μία ματιά στον πίνακα με τους μέσους όρους των δημοσκοπήσεων που φιλοτεχνεί η Guardian αποκαλύπτει πως ο Μπάιντεν διατηρεί σαφές προβάδισμα στην Πενσυλβάνια, το Μίσιγκαν και το Ουισκόνσιν, και οριακό προβάδισμα στη Φλόριντα, την Αριζόνα και τη Βόρεια Καρολίνα, ενώ είναι πρακτικά ισόπαλος με τον Τραμπ στην Αϊόβα και στο Οχάιο.

Οπως σημειώνει ωστόσο στη Washington Post ο αναλυτής και αρθρογράφος Ντέιβιντ Μπάιλερ, οι δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να διαχειριστούν τον σημερινό, καταιγιστικό ρυθμό των γεγονότων: «δεδομένου του πόσο γρήγορα αλλάζει η επικαιρότητα, και του πόσο πολλές έκτακτες ειδήσεις “σκάνε” ταυτόχρονα, είναι αδύνατο να αποτυπώσει κανείς με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά το κοινό σε πολλαπλά,  αλληλεπικαλυπτόμενα γεγονότα, άρα και τον τρόπο με τον οποίο θα επηρεάσει το οποιοδήποτε μεμονωμένο συμβάν τις εκλογές: ακόμα και οι καλύτερες δημοσκοπήσεις είναι ήδη παρωχημένες όταν δημοσιεύονται».

Μπορεί πάντα να αναζητήσει κανείς καταφύγιο στη βεβαιότητα του Αλαν Λίχτμαν, ενός καθηγητή Ιστορίας στο American University της Ουάσιγκτον ο οποίος προβλέπει από το 1984 με ακρίβεια, χάρη σε έναν κατάλογο «13 κλειδιών για τον Λευκό Οίκο», ποιος υποψήφιος θα κερδίσει τις προεδρικές εκλογές: ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα επανεκλεγεί, δηλώνει. Από την άλλη μεριά, λίγο να αντισταθεί κανείς στους ευσεβείς πόθους, βλέπει πως ο Τραμπ κατάφερε να διατηρήσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια την εκλογική του βάση, ό,τι και αν έλεγε, ό,τι και αν έκανε. Ο ίδιος είχε κομπάσει κάποια στιγμή πως ο κόσμος θα τον ψήφιζε ακόμα και αν άνοιγε πυρ στην Πέμπτη Λεωφόρο και σκότωνε κάποιο περαστικό: το «αστείο» δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Στην τελική ευθεία της προεκλογικής καμπάνιας, ο Τραμπ θα συνεχίσει αναμφισβήτητα να παρουσιάζει τη συνάντησή του με τον Covid-19 σαν μεγάλη προσωπική του επιτυχία, να δείχνει τα μπράτσα του του στον «κοιμήση» / «θεόμουρλο» κ.ο.κ. «Τζο», να πιέζει ώστε να επιβάλλει την υποψήφιά του στο Ανώτατο Δικαστήριο, παρότι έχουν μολυνθεί (και) αρκετοί γερουσιαστές. Και κανείς δεν γνωρίζει τι άλλες ανατροπές ετοιμάζονται. Οσο για το τελευταίο επεισόδιο, δεδομένης της σύγχυσης που θα περιβάλλει την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, έχει ήδη κατοχυρώσει τον υπότιτλο του φινάλε για γερά νεύρα.