Χρόνος

Το ΚΙΝΑΛ χάνει χρόνο. Κρίσιμο και πολύτιμο χρόνο.

Η κυβέρνηση αρχίζει να δείχνει την ηλικία της. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε πολύπλευρη κρίση. Αλλά ό,τι κι αν συμβαίνει, το ΚΙΝΑΛ μαζεύει 5%-6% στις δημοσκοπήσεις. Με τον ήλιο τα βάζει, με τον ήλιο τα βγάζει, κάτι έχουν τα έρμα και ψοφούν.

Προφανώς τίποτα δεν είναι τυχαίο στην πολιτική. Ολα έχουν μια εξήγηση.

Αν θεωρούν ότι έχουν πρόβλημα ηγεσίας, να το λύσουν μεταξύ τους.

Αν υπάρχει πρόβλημα στρατηγικής, να αλλάξουν στρατηγική.

Αν δεν ακούγεται ο λόγος τους, να βρουν λόγο που να ακούγεται.

Αν οι παλιές συνταγές δεν δουλεύουν, να αναζητήσουν νέες συνταγές.

Αν δεν περπατούν τα πρόσωπα, να περπατήσουν κάποιοι άλλοι.

Αλλά σίγουρα κάτι συμβαίνει. Και δεν γίνεται να συμπεριφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Διότι ο χρόνος περνάει. Και ο χρόνος είναι θεμελιώδης παράγοντας στην πολιτική. Αν σου φύγει, δεν τον ξαναβρίσκεις.

Για να είμαστε ειλικρινείς, η κρίση του κορωνοϊού πάγωσε όποιες διεργασίες θα μπορούσαν να αναζητήσουν μια λύση. Λογικό. Προέχουν άλλα.

Η Φώφη ανακοίνωσε εν τω μεταξύ ότι οι διαδικασίες για την εκλογή ηγεσίας θα πραγματοποιηθούν κανονικά τον Νοέμβριο 2021. Και ότι η ίδια θα διεκδικήσει μια νέα ευκαιρία.

Αλλά δεκατέσσερις μήνες είναι πολύ μεγάλο διάστημα στην πολιτική για να τους περάσεις χωρίς να κάνεις τίποτα. Κι όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, αυτά που κάνει το ΚΙΝΑΛ μάλλον δεν αρκούν.

Ο πατέρας μου (που δεν είχε σχέση με την πολιτική αλλά ήξερε από θέατρο…) συνήθιζε να λέει πως «όταν δεν τραβάει μια παράσταση ποτέ δεν φταίνε οι θεατές. Φταίει το έργο κι ο θίασος».

Υποθέτω πως και στην πολιτική ισχύει το ίδιο.

Πριν λοιπόν πάει στην κάλπη να διαλέξει πρωταγωνιστή το ΚΙΝΑΛ πρέπει να αποφασίσει τι έργο θα ανεβάσει και με ποιον θίασο.

Προς το παρόν, το θετικό είναι ότι άντεξε την πίεση του ΣΥΡΙΖΑ κι αποτελεί μια μικρή αλλά σοβαρή οντότητα στον ευρύτερο χώρο του Κέντρου ή της Κεντροαριστεράς.

Είναι το τρίτο κόμμα της χώρας. Καθόλου αμελητέο μέγεθος.

Να θυμίσω πως το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Γκένσερ κυβερνούσε από το 1969 έως το 1992 όχι μόνο τη Γερμανία αλλά σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Ως τρίτο κόμμα και χωρίς να πάρει ποτέ πάνω από 7,8%!

Το αρνητικό είναι ότι το θετικό δεν φτάνει. Χρειάζεται καταφανώς και κάτι άλλο για να πάρει μπόι το ΚΙΝΑΛ.

Θεωρητικά έχουν δεκατέσσερις μήνες μπροστά τους για να το αναζητήσουν. Αλλά αν δεν το βρουν νωρίτερα θα είναι μάλλον αργά.