Θερινά σινεμά: τελευταία έξοδος
Εξι υπεύθυνοι και αιθουσάρχες σε 11 θερινά σινεμά της Αττικής περιγράφουν την εικόνα στη μόνη πλέον δυνατότητα για βραδινή διασκέδαση μετά την αναστολή των θεατρικών και μουσικών παραστάσεων μέχρι νεωτέρας
Είναι το τελευταίο καταφύγιο για τη βραδινή έξοδο, από τη στιγμή που οι μουσικές και θεατρικές παραστάσεις αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας. Και παρότι σε γενικές γραμμές τα θερινά σινεμά σημείωσαν πτώση στα εισιτήρια και την επισκεψιμότητα – αναμενόμενο, θα παρατηρήσει κανείς -, η εικόνα δεν διαγράφεται με τα μελανότερα χρώματα, ακόμη και από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες με τους οποίους μίλησαν «ΤΑ ΝΕΑ». Οι παιδικές ταινίες, που λειτουργούν ως διαχρονικό γκαραντί, ορισμένες καλές επανεκδόσεις που ταιριάζουν με την αισθητική της θερινής εξόδου (όπως το «Τσαϊνατάουν»), αλλά και ελληνικές παραγωγές που ξεκίνησαν με ούριο άνεμο προ κορωνοϊού – όπως η «Μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς» του Γιάννη Οικονομίδη – κράτησαν σε αρκετές περιπτώσεις τους κινηματογράφους σε ανεκτά επίπεδα.
Τη διάσταση της μοναδικότητας στη βραδινή διασκέδαση αναδεικνύει η Πέγκυ Ρίγγα των σινεμά Αθηναία, Βοξ, Ριβιέρα και Ααβόρα. «Κατ’ αρχάς πρέπει να πω ότι ντρέπομαι που τα θερινά εξαιρέθηκαν από τα μέτρα. Το θεωρώ άδικο διότι κατά την άποψή μου πάνω-κάτω τα ίδια υγειονομικά πρωτόκολλα τηρούμε όλοι και στο σινεμά και στο θέατρο και στις συναυλίες. To καλοκαίρι φέτος ήταν καλό για τα θερινά γιατί ήταν η μοναδική διέξοδος για διασκέδαση. Μέχρι τις 4 Οκτωβρίου που διαρκούν οι Νύχτες Πρεμιέρας ελπίζουμε να κάνει καλό καιρό για να μπορέσουμε να δώσουμε λίγη ακόμη διάρκεια. Φοβάμαι όμως ότι δεν θα καταφέρουμε να φτάσουμε ως εκεί. Οι ταινίες που πήγαν καλά φυσικά ήταν οι επανεκδόσεις. Ούτως ή άλλως τόσο στο Βοξ όσο και στο Ριβιέρα δουλεύουμε με αυτό το υλικό. Καλύτερη πορεία όμως έκαναν η “Περιφρόνηση” του Ζαν Λικ Γκοντάρ και “Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς” του Γιάννη Οικονομίδη. Η προβολή της άρχισε στις 4 Ιουνίου και για δύο εβδομάδες που έπαιζε ήταν γεμάτος – με τα εισιτήρια που επιτρεπόταν να κόψουμε. Την κατέβασα έπειτα από δύο εβδομάδες, γιατί έπρεπε να καλύψω άλλες υποχρεώσεις και την πήγα στο Βοξ όπου έπαιξε για άλλες τέσσερις εβδομάδες. Θα ήθελα να προσθέσω ότι ένα καλό βήμα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες ήταν η μείωση του ΦΠΑ από το 24% στο 13%. Αρχικά είχε εξαγγελθεί ότι θα ισχύσει μέχρι τις 31 Οκτωβρίου και τελικά πήρε παράταση για άλλους έξι μήνες».
Το κενό που άφησαν τα μπλοκμπάστερ
«Η μείωση στα θερινά σινεμά που παρατηρούμε εμείς είναι από 20% έως 30%» σημειώνει από την πλευρά της η Σοφία Μπεχτσή των θερινών Αλεξάνδρα και Φλερύ. «Παρ’ όλα αυτά θα καταχωριστεί στις καλές χρονιές αν σκεφτεί κανείς την καταστροφή που έπαθαν οι χειμερινοί κινηματογράφοι, οι πρώτοι που έκλεισαν». Η Σοφία Μπεχτσή εξηγεί: «Οι ταινίες που λείψανε φέτος το καλοκαίρι ήταν οι μεγάλες στουντιακές. Το πρόγραμμα το κάλυψαν οι πολλές κλασικές, παλιές έγχρωμες και ασπρόμαυρες που κάνανε επανεκδόσεις. Υπάρχει πάντα ένα πιστό κοινό κάθε χρόνο γι’ αυτό το είδος με το οποίο καλύψαμε το κενό που άφησαν τα μπλοκμπάστερ. Από αυτά που προβάλαμε πήγαν πάρα πολύ καλά το αφιέρωμα στον Μπονγκ Τζουν Χο – “Παράσιτα” – και η ανεξάρτητη αυστραλέζικη ταινία “Babyteeth”. Επίσης η ταινία “Pari” του ιρανού σκηνοθέτη Σιαμάκ Ετεμάντι. Ξεκίνησε στις 23 Ιουλίου και την προβάλλουμε ακόμη για ενδέκατη εβδομάδα. Επίσης πολύ καλά πήγε η αργεντίνικη ταινία “Ηρωικά χαμένοι” και εξαιρετικά η “Αλυτη” του Μίνωα Νικολακάκη η οποία θεωρείται από τις μικρές επιτυχίες του καλοκαιριού. Με αυτές τις ταινίες πορευτήκαμε και δεν έχουμε παράπονο. Δεν ήρθαν βεβαίως οι άνθρωποι των μεγάλων ηλικιών, τους οποίους είχαμε παραδοσιακά κάθε καλοκαίρι, αφού φοβήθηκαν όπως ήταν λογικό».
Σταθερή αξία τα παιδικά φιλμ
Στην περίπτωση των μεγάλων στούντιο, που έλειψαν, αλλά και στη διάσταση μεταξύ πόλεων και νησιών, αναφέρεται και ο Κώστας Ροθώνης, που «τρέχει» τα θερινά Αμαρυλλίς στην Αγία Παρασκευή και Αττικόν Αλσος στο Γαλάτσι. «Φέτος το καλοκαίρι θα ήταν σχετικά καλύτερο από άλλες χρονιές διότι ήταν προγραμματισμένες να βγουν αρκετές στουντιακές ταινίες. Ομως αποσύρθηκαν λόγω των εξελίξεων». Μέσα όμως σε όλο αυτό το χάος των νέων συνθηκών που επέβαλε ο Covid-19, η χρονιά αυτή πήγε κάπως καλύτερα απ’ ό,τι έδειχναν οι αρχικές προβλέψεις. «Υπάρχουν συνάδελφοι που έχουν πολύ μεγάλη πτώση ιδιαίτερα στα νησιά που δούλευαν με τουρίστες. Η μείωση μπορεί να αγγίξει και το 70%. Στην Αθήνα τα πράγματα ήταν καλύτερα. Οι ταινίες που δούλεψαν καλύτερα ήταν οι παιδικές. Το θερινό σινεμά ήταν ένας τρόπος διαφυγής με ασφάλεια για μια οικογένεια. Οι ταινίες που έκαναν καλή πορεία ήταν ο “Μαυροδόντης”, “Οι Ευχούληδες”, ενώ περιμένουμε να δούμε πώς θα πάει το “Scooby Doo”. Στην Αμαρυλλίδα έχουμε 400 καθίσματα και δουλέψαμε με 198 και στο Αττικόν Αλσος από τα 400 καθίσματα βάζαμε μέσα στο σινεμά 150 άτομα. Πολύ καλά πήγαν το “Tenet”, το “Στα μαχαίρια” και “Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς” του Γιάννη Οικονομίδη, την οποία προβάλλουμε ακόμα από τις 4 Ιουνίου».
Κλασικές ταινίες, δοκιμασμένες συνταγές
Οι κλασικές ταινίες είναι η δοκιμασμένη συνταγή για το ιστορικό Σινέ Θησείο. Και με αυτήν κατάφερε να αντέξει και το φετινό καλοκαίρι. «Οι ταινίες που παίξαμε και πήγαν πολύ καλά είναι η “Τσαϊνατάουν” του Ρομάν Πολάνσκι, η “Σαμπρίνα” με την Οντρεϊ Χέπμπορν και τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ, η “Γκαρσονιέρα” με τους Τζακ Λέμον και Σίρλεϊ ΜακΛέιν» λέει ο Θωμάς Μανιάκης. «Με αυτές τις ταινίες κρατήθηκε η Odeon χάρη σε τρία σινεμά όπου της πρόβαλλε. Είναι ταινίες που τις είχα παίξει πριν από δέκα χρόνια, τις πρόβαλα πάλι φέτος το καλοκαίρι και πήγαν πάρα πολύ καλά. Νομίζω ότι επειδή τα περισσότερα θερινά κινήθηκαν σε κλασικές ταινίες και είχαν καλά αποτελέσματα δημιούργησαν μια συνθήκη η οποία πιστεύω να επαναληφθεί του χρόνου. Οι συνθήκες βέβαια μας ευνόησαν, αλλά μέχρι τον Αύγουστο. Από τις αρχές του μήνα παίζαμε “Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές”, όταν άρχισε η αύξηση των κρουσμάτων και επέβαλαν τα νέα μέτρα. Τότε πήραμε την κατιούσα. Μέχρι τον Ιούλιο κάναμε μια πολύ καλή πορεία. Οι προβολές ήταν λιγότερες γιατί δεν έπαιξα βραδινή. Εκανα μόνο μια εξαίρεση για την “Αλυτη” του Μίνωα Νικολακάκη, που είναι νέος δημιουργός και έκανε την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία. Ηθελα να τον στηρίξω».
Προβλήματα στις δυάδες
Χαμηλές πτήσεις κατέγραψε η επισκεψιμότητα τη φετινή θερινή σεζόν στο Cine Βοτσαλάκια. Ο γνωστός κινηματογράφος της Καστέλλας στον Πειραιά άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του φέτος στις 4 Ιουνίου, αλλά ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει πρόωρα το κοινό του την επόμενη εβδομάδα. «Χάσαμε έναν μήνα στην αρχή και τώρα χάνουμε και τον Σεπτέμβριο που συνήθως πάει καλά. Ενώ υπήρχαν καλές ταινίες, είχαμε τον περιορισμό στα καθίσματα, πλέον έχουμε 60% της χωρητικότητας και νομίζω ότι είναι αποτρεπτικό το γεγονός ότι πρέπει να φοράνε οι θεατές μάσκα καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας», λέει η Ηρα Κωσταγιάννη, υπεύθυνη του κινηματογράφου. «Αυτό που ισχύει την τελευταία εβδομάδα μάς επηρέασε πάρα πολύ. Εχει πέσει πάρα πολύ το κυλικείο, που είναι το κέρδος ενός κινηματογράφου», επισημαίνει. Ανατρέχοντας στον προγραμματισμό της αίθουσας, τη μεγαλύτερη ανταπόκριση είχαν παραγωγές όπως οι «Μεταφραστές», το ισπανικό «Ηρωικά χαμένοι» και η κωμωδία «Κλαμπ των χωρισμένων». Αρκετά καλά πήγαν και επανεκδόσεις κλασικών φιλμ όπως το «Τσαϊνατάουν», οι οποίες κέντρισαν το ενδιαφέρον νεαρότερων θεατών στα Βοτσαλάκια. «Το προφίλ μας, ίσως και οι ταινίες που παίζουμε, προσελκύει μεγαλύτερης ηλικίας κόσμο. Είχαμε όμως κάποιες επανεκδόσεις που προσέλκυσαν νεαρό κόσμο», τονίζει η Ηρα Κωσταγιάννη. Το στήσιμο των καθισμάτων σε δυάδες, έφερε κάποια προβλήματα. «Οι περισσότεροι το είχαν αποδεχθεί. Ηταν λίγο τρομαγμένοι λόγω των μέτρων αλλά και λίγο χαλαροί. Αντιδρούσαν με τα τελευταία μέτρα όπου οι καρέκλες έπρεπε να είναι μόνο δυάδες. Ερχόταν μια παρέα με πέντε ή έξι άτομα και ζητούσαν να τραβήξουν τις καρέκλες. Προσπαθούσαμε να τους το εξηγήσουμε ότι δεν γίνεται αλλά αντιδρούσαν έντονα», καταλήγει η Ηρα Κωσταγιάννη.
Μόνος σύμμαχος, ο καλός καιρός
Το μη χείρον βέλτιστον είναι το μότο του κινηματογράφου Μπομπονιέρα για τη φετινή σεζόν. Στον θρυλικό θερινό της Κηφισιάς, τον δεύτερο παλαιότερο της χώρας, οι θεατές ήταν σαφώς λιγότεροι από πέρυσι αλλά υπήρχε κίνηση. «Η σεζόν κινήθηκε μέτρια. Η πτώση είναι στο 40% με 50%. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε όσο μπορούσε. Το κοινό περιορισμένο αφού οι περισσότεροι θεατές μας, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, ήταν φοβισμένοι με τον κορωνοϊό. Ο καιρός ήταν ο μόνος σύμμαχός μας γιατί δεν είχε βροχές φέτος» λέει ο υπεύθυνος του κινηματογράφου Χρήστος Λυμπερόπουλος. «Τώρα δεν πάμε να πάρουμε πρωτάθλημα, πάμε να τερματίσουμε. Αμα δεν έχεις ομάδα τι πρωτάθλημα να πάρεις; Πας να μείνεις στην κατηγορία κι έχει ο Θεός», συνεχίζει ο ίδιος. Η Μπομπονιέρα άνοιξε φέτος με περίπου 15 ημέρες καθυστέρηση και θα παραμείνει σε λειτουργία έως τις αρχές Οκτωβρίου. Αν και πλέον δεν έχει να ανταγωνιστεί τις χειμερινές αίθουσες, οι θεατές δεν αυξάνονται στις προβολές της. «Λίγο ο καιρός, λίγο ριάλιτι, λίγο ποδόσφαιρο, λίγο τα νέα μέτρα που έκλεισαν τα πολυσινεμά και δεν βγαίνουν καινούργιες παραγωγές πλέον, ο κόσμος μαζεύεται στο σπίτι του. Αυτά ήταν γνωστά τέτοια εποχή αλλά τώρα μετράνε ακόμα περισσότερο. Είναι βέβαια και οι μέρες περίεργες. Εχει βάλει ψύχρα, έχουν ανέβει τα κρούσματα, δεν έχει βγει κάτι καινούργιο», υπογραμμίζει ο Χρήστος Λυμπερόπουλος.
Πρωτόκολλα και επανεκδόσεις
Για την προστασία των θεατών, η χωρητικότητα της αίθουσας υποχώρησε στο 55% με 60%, τηρώντας παράλληλα όλα τα υπόλοιπα υγειονομικά πρωτόκολλα. «Τις προηγούμενες χρονιές κάναμε 400 με 500 εισιτήρια το Σάββατο και ήταν καλά, τώρα είχαμε 250 και λέγαμε τι καλά που ήταν. Τις καθημερινές ήταν 100 με 150. Εγώ πιστεύω πως αν ήταν καλύτερες παραγωγές, μπορεί να μην ήταν τόσο λίγοι. Θα βοηθούσε την κίνηση τις καθημερινές που είναι πάντα πεσμένες. Ο κόσμος ήρθε αλλά το προϊόν δεν ήταν τόσο καλό ώστε να έρθει περισσότερος», τονίζει ο αιθουσάρχης. Στην έλλειψη μεγάλων παραγωγών του Χόλιγουντ αποδίδει ο ίδιος ως έναν βαθμό και τα λιγότερα εισιτήρια της σεζόν. «Μια πτώση θα την είχαμε σίγουρα, λόγω του κοινού μεγαλύτερης ηλικίας που έλειπε και της χωρητικότητας που δεν μπορείς να κάνεις γεμίσματα. Αν οι ταινίες ήταν λίγο καλύτερες, με αρκετές στουντιακές που θα έβγαιναν, θα λειτουργούσαν διαφημιστικά για τον κόσμο για να έρθει», αναφέρει. Ακόμα κι έτσι, βέβαια, υπήρχαν παραγωγές που χειροκροτήθηκαν πολύ από το κοινό. «Μεγάλη ανταπόκριση είχε το “Tenet” σαν η μεγάλη στουντιακή παραγωγή που βγήκε το καλοκαίρι και μια-δυο καλές ταινίες του χειμώνα. Φέτος απ’ ό,τι είδαμε στην αγορά λειτούργησαν καλά οι επανεκδόσεις αφού ο κόσμος έβγαινε να πιει την μπίρα του και την έπινε με κάτι σίγουρο. Γιατί οι μεγάλες ταινίες των στούντιο είχαν φύγει από το πρόγραμμα», λέει ο Χρήστος Λυμπερόπουλος.














