Η υπομονή είναι αρετή

Από τη στιγμή που απομένει λιγότερο από ένας μήνας για την πρώτη (από τις μόλις δύο πλέον τον χρόνο) κόντρα των «αιωνίων» στο άδειο ΟΑΚΑ (9 Οκτωβρίου για τη 2η αγωνιστική της Ευρωλίγκα), είναι λογικό οι φίλοι των δύο ομάδων να έχουν αρχίσει να βγάζουν τα δικά τους συμπεράσματα από τα πρώτα φιλικά.

Ακριβώς όμως εδώ είναι το ζητούμενο, ότι αυτά τα παιχνίδια γίνονται για να βγάλουν τις πρώτες εκτιμήσεις τους κυρίως οι προπονητές, τόσο ο Γιώργος Μπαρτζώκας όσο και ο Γιώργος Βόβορας, κανένας εκ των οποίων δεν πρόκειται να φύγει από τον πάγκο της ομάδας του εάν αυτή είναι η χαμένη αυτού του πρώτου ραντεβού.

Είναι δεδομένο ότι όποιος «πετάει» στα φιλικά συνήθως «σπάει» τα μούτρα του νωρίς και, αν μη τι άλλο, και οι δύο κορυφαίες ελληνικές ομάδες – ευτυχώς για τους προπονητές τους – δεν έβγαλαν μάτια στα πρώτα φιλικά προετοιμασίας.

Η φετινή χρονιά έχει μια ιδιαιτερότητα καθώς ακόμα δεν γνωρίζουμε καλά καλά εάν θα αρχίσει ομαλά η διοργάνωση στην προγραμματισμένη ημερομηνία (1η Οκτωβρίου).

Δύσκολη δουλειά

«Υστερα από μια μακρά περίοδο χωρίς αγώνες τέτοιου επιπέδου, κάτι που ισχύει για όλους, προσπαθούμε να χτίσουμε τη νέα μας ομάδα η οποία έχει εννέα νέους παίκτες. Τέτοια παιχνίδια αποτελούν μια σπουδαία ευκαιρία για να δούμε σε τι επίπεδο βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή», επισήμανε ο κόουτς του Ολυμπιακού μετά το πρώτο φιλικό της σεζόν με τη Βιλερμπάν και την αναιμική εμφάνιση των Πειραιωτών.

Ναι, πέντε μήνες απραξία και εννέα νέους παίκτες δεν τη λες και εύκολη τη δουλειά ενός προπονητή. Ισως ο κόουτς Μπαρτζώκας κρατήσει το βίντεο του συγκεκριμένου αγώνα για να το… σερβίρει πρωινό στους παίκτες του, καθώς όπως έπαιξαν οι Γάλλοι θα ήθελε να δει τους δικούς του να αγωνίζονται.

Διότι αυτή την επιθετική άμυνα ονειρεύεται, σαν της Βιλερμπάν, που υποχρέωσε γρήγορα γρήγορα τους Πειραιώτες σε 7 λάθη και τελικά 15 συνολικά, και όχι σαν αυτή της ομάδας του που απλά έφερνε εύκολους πόντους για τον αντίπαλο.

Πάντως, το ξεκίνημα του αγώνα ήταν μια εικόνα από το μέλλον, με τον Κώστα Σλούκα – που επέστρεψε σε ένα γνώριμο περιβάλλον – να καθορίζει τις περισσότερες επιθέσεις.  Από τα χέρια του θα περνάει περισσότερο από κάθε άλλο παίκτη η μπάλα και από εκεί και πέρα οι νεοαποκτηθέντες ξένοι (όπως π.χ. ο Τζέκινς) θα έχουν την ευκαιρία να δείξουν την αξία τους, με τον ελληνικό κορμό διαχρονικά να αποτελεί σταθερή αξία.

Νέα εποχή στο Τριφύλλι

Την ίδια στιγμή, επί λιθουανικού εδάφους ο Παναθηναϊκός έδινε τα δικά του σημάδια γραφής.

Σε μια χρονιά που αποτελεί μεγάλο στοίχημα, αλλά μπορεί και να βγάλει λαγό από το καπέλο του ο Γιώργος Βόβορας στο τέλος.

Που επίσης, επειδή ήταν φιλικό το παιχνίδι με την πιο αδύναμη Λιέτουβος Ρίτας, δεν ασχολήθηκε τόσο με το αν γύρισε το +21 των Πρασίνων (χωρίς πάντως να χάσουν το ματς), αλλά περισσότερο με το να χρησιμοποιήσει σχεδόν την πλειονότητα των νέων και ταλαντούχων παικτών που διαθέτει η ομάδα κρατώντας τους και την ώρα που η διαφορά ψαλιδιζόταν.

Στη μετά Γιαννακόπουλο εποχή, ο Παναθηναϊκός επένδυσε, για παράδειγμα, στον Μάρκους Φόστερ που ήδη έχει δείξει καλά στοιχεία κάνοντας – ίσως και καλύτερα σε όλο το πακέτο – τη δουλειά τού (πανάκριβη πολυτέλεια, αδυναμία του πρώην διοικητικού ηγέτη των Πρασίνων) Τζίμερ Φριντέτ.

Την ίδια στιγμή, οι πρωταθλητές Ελλάδας επένδυσαν στην εμπειρία, με τον Νεμάνια Νέντοβιτς να δείχνει με το «καλησπέρα» ότι είναι έτοιμος να ηγηθεί του νέου Παναθηναϊκού (αρκεί να μην έχει θέμα τραυματισμών) και τον Σαντ Ρος σαν έτοιμος από καιρό.

Το στοίχημα στις πιο «ψηλές» θέσεις δεν έχει να κάνει τόσο με τον Ντίνο Μήτογλου αλλά περισσότερο με το δίδυμο των Παπαγιάννη και Ογκαστ που έχουν το βαρύ φορτίο να κρατήσουν τη φροντ λάιν σε υψηλό επίπεδο.

Οπως και να έχει, και για τις δύο ομάδες χρειάζεται μεγάλη υπομονή, με τους προπονητές τους να ξέρουν καλύτερα από τον καθένα.