Το μέλλον δεν περιμένει

Στις τέσσερις, ξημέρωμα Κυριακής. Στην επιστροφή του Ολυμπιακού στου Ρέντη έπειτα από την τελευταία «δουλειά» για το double 2019-20. Δουλειά που έγινε με τρόπο ιδεατό στον τελικό με την ΑΕΚ. Που πανηγυρίστηκε δεόντως το Σαββατόβραδο στον Βόλο. Αλλά που σήμερα και όλας, στην επόμενη παρουσία των Ερυθρόλευκων στο αθλητικό κέντρο της ομάδας, παίρνει θέση στο άλμπουμ με τις αναμνήσεις. Happy end στον προηγούμενο κύκλο. Ωρα για τη season 3 στο project Πέδρο Μαρτίνς στο μεγάλο λιμάνι.

Η αφετηρία του πρωταθλήματος την Παρασκευή (18/9) στο Καραϊσκάκη με τον Αστέρα. Και αμέσως μετά στο Φάληρο, Τετάρτη (23/9) η πρώτη μάχη των πλέι-οφ του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στον νικητή της αναμέτρησης (16/8) Ομόνοια – Ερυθρός Αστέρας. Ναι, ο Ολυμπιακός δεν έχει χρόνο να σκεφτεί ό,τι προηγήθηκε. Δεν έχει χρόνο να απολαύσει το αποτέλεσμα της τέλειας εξόδου από τον τελικό Κυπέλλου. Γυρίζει άμεσα τη σελίδα. Με τη σκέψη του πλέον να διαφέρει σε σχέση με πέρσι. Τότε ήταν η κατάκτηση της κορυφής. Τώρα είναι η υπεράσπισή της. Η διατήρηση των σκήπτρων εγχώρια, έπειτα από το νταμπλ που σφραγίστηκε το Σάββατο το βράδυ. Και βέβαια αυτό το «κάτι» στο ταξίδι της Ευρώπης που απαραιτήτως περνά από την επιστροφή στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Σήμερα ο Εμβιλά

Τα νέα για τον Πέδρο Μαρτίνς είναι καλά. Ραφίνια και Χολέμπας είναι έτοιμοι να μπουν πλέον στην ομάδα δίνοντας σε πρώτη φάση το αυτονόητο της κανονικότητας στα δύο άκρα της άμυνας. Ο Ζοσέ Σα που επέστρεψε στην Ελλάδα είναι πια στο τελικό στάδιο αποθεραπείας. Ο Ρούμπεν Σεμέδο που αγωνίστηκε για λίγο στο Πανθεσσαλικό γίνεται και εκείνος κομμάτι της εξίσωσης. Απαντες πολύ σημαντικοί για την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Παίκτες-κλειδιά. Και είναι βεβαίως και τα νεότερα από τις μεταγραφές μιας και σήμερα και όλας αναμένεται να ανακοινωθεί επίσημα ο Γιαν Εμβιλά και να κάνει την πρώτη του επίσκεψη στου Ρέντη. Ο Γάλλος και ο Πέπε. Ενα δίδυμο που δημιουργεί φιλοδοξία και άλλες δυνατότητες στη μεσαία γραμμή. Εκεί που δεσπόζουν ο Μαντί Καμαρά και ο Ανδρέας Μπουχαλάκης: Καθοριστικοί και το Σάββατο όπως αποδείχθηκε.

Επιτέλους

Εχει μεγάλη σημασία πως βγήκε από το καλεντάρι αυτός ο «καταραμένος» τελικός Κυπέλλου. Οχι μόνο για την πίεση που δημιουργούσε – με τις ακατανόητες παρεμβάσεις της ΕΠΟ και τον πόλεμο νεύρων – αλλά κυρίως γιατί μπορεί πλέον το τεχνικό τιμ να αφιερώσει τον χρόνο αποκλειστικά στην προετοιμασία της επόμενης σεζόν. Οχι να μοιράζεται ανάμεσα στο «πείραμα» για τον τελικό και στα υπόλοιπα. Αποδείχθηκε βεβαίως πως ο Πέδρο Μαρτίνς βρήκε τον τρόπο αυτά τα δύο να τα παντρέψει. Αποδείχθηκε στον Βόλο. Για ποιον λόγο όμως πρέπει ένας προπονητής να παριστάνει τον «ταχυδακτυλουργό» για το καπρίτσιο μιας ομοσπονδίας; Αυτό είναι ένα ερώτημα που προφανώς κανείς δεν έχει τη διάθεση να το απαντήσει.

Κλειδί

Ο Πορτογάλος το Σάββατο έριξε το βάρος στον τρόπο με τον οποίο θα θωρακίσει τους δύο διαδρόμους του γηπέδου. Με τον Ραντζέλοβιτς (μπροστά από τον Μπρούνο) να γίνεται το κλειδί του τελικού. Οχι μόνο γιατί πέτυχε το μοναδικό γκολ, αλλά γιατί έκανε τακτικά ένα απίθανο παιχνίδι. Ο τρόπος με τον οποίο «ντούμπλαρε» στην άμυνα αναγκάζοντας τον Μάρκο Λιβάγια σε παρουσία-φάντασμα ήταν καθοριστικός. Την ίδια στιγμή με τον Μασούρα μπροστά από τον Τοροσίδη αριστερά ο Ολυμπιακός είχε ανά πάσα στιγμή οκτώ ποδοσφαιριστές πίσω από την μπάλα σε φάση άμυνας. Το «δόλωμα» για να πάρει η ΑΕΚ την κατοχή και μέτρα στο γήπεδο: Κάτι που το πλήρωσε παραδειγματικά στο transition. Γκολ, πέναλτι, τρία τετ α τετ. Εληξε 1-0 αυτό το ματς, θα μπορούσε να είναι 3-0, 4-0. Τέτοιο ήταν το εύρος της επικράτησης.

Και μεταγραφές

Μέχρι το τέλος Σεπτέμβρη υπάρχουν ακόμη δυόμισι εβδομάδες. Το καλεντάρι είναι ασφυκτικά γεμάτο. Γεμάτη όμως είναι και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα με ένα σωρό από μεταγραφικά σενάρια. Η απόφαση του Βασίλη Τοροσίδη να κρεμάσει τα παπούτσια του κάνει δεδομένη την απόκτηση δύο ακόμη ακραίων μπακ (δεξιά, αριστερά). Οπως υπάρχει πάντα στο προσκήνιο η απόκτηση τουλάχιστον ενός ακόμη winger.