Νέο πρωτάθλημα με παλιά προβλήματα

Πέρυσι στην έναρξη του πρωταθλήματος μιλούσαμε για το VAR. Ηταν η μεγάλη ελπίδα για μια καλύτερη διαιτησία, δηλαδή για να παρακολουθήσουμε ένα πρωτάθλημα χωρίς εξωαγωνιστικές εντάσεις από αυτές που προκαλεί η έλλειψη μια αίσθησης δικαιοσύνης. Αποδείχτηκε σχεδόν με το καλημέρα ότι οι απαιτήσεις μας από τους ανθρώπους που χειρίζονται στην τεχνολογία ήταν υπερβολικές. Αφού αρχικά το πράγμα γελοιοποιήθηκε από διαιτητές και τεχνικούς που παρήγγειλαν σουβλάκια σε ένα ματς Λαμία – Παναθηναϊκός, στη συνέχεια καταλάβαμε ότι έλλειπαν οι γραμμές του ελέγχου του οφσάιντ, ότι όσοι έπρεπε να το χρησιμοποιήσουν ήταν απαίδευτοι, ότι τελικά το ίδιο το μηχάνημα είχε αγοραστεί σε τιμές υπερβολικές και με τρόπους σκανδαλώδεις: η σχετική δικογραφία είναι στη Βουλή και θα δούμε κάποια στιγμή ποια θα είναι η τύχη της. Κυρίως όμως διαλύθηκε γρήγορα η ψευδαίσθηση ότι το VAR θα βοηθούσε ώστε να δούμε λιγότερα λάθη: σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε ως φερετζές «λαθών» προβλέψιμων και ανεξήγητων από όποιους δεν γνωρίζουν πώς λειτουργεί η ελληνική διαιτησία. Ωστόσο το VAR ομολογώ ότι στην περσινή πρεμιέρα του πρωταθλήματος ήταν χρήσιμο: μεγάλωνε το ενδιαφέρον του κόσμου – ήταν κάτι νέο σε ένα πρωτάθλημα όπως το δικό μας που δεν έχει εκπλήξεις και συγκινήσεις. Ξέρουμε ποιοι μπορεί να το διεκδικήσουν πριν καν ξεκινήσει – κι αυτό είναι το μεγαλύτερό του πρόβλημα, έστω κι αν δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό πλέον. Παραδόξως, μολονότι το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και φέτος, πρέπει να πω λίγο πριν από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος ότι φέτος έχουμε ένα διαφορετικό πρωτάθλημα. Κι ας μην έχει κάτι το καινούργιο, όπως π.χ. το περσινό.

Πολύ

Γιατί θα είναι διαφορετικό το πρωτάθλημα; Νομίζω το γιατί το είδαμε και στην τρέχουσα μεταγραφική περίοδο: για όλες σχεδόν τις ομάδες υπάρχει μια νέα πραγματικότητα – αυτή που δημιούργησε η πανδημία, η επιρροή της οποίας θα είναι μεγάλη. Οι ελληνικές ομάδες βρίσκονται μπροστά σε δυο αναμετρήσεις σκληρές: πρέπει να ανταποκριθούν στις όποιες απαιτήσεις των οπαδών τους και συγχρόνως να προσέξουν τα οικονομικά τους. Πρέπει κατά κάποιο τρόπο να τα πάνε καλύτερα έχοντας στη διάθεσή τους λιγότερα χρήματα. Και γνωρίζοντας πως τυχόν ανόητες υπερβάσεις θα τους στοιχίσουν μελλοντικά πολύ.

Ολυμπιακός

Φέτος το καλοκαίρι η στόχευση των τριών ομάδων που πέρυσι τερμάτισαν στις πρώτες θέσεις ήταν βασικά να μεγαλώσουν τα έσοδά τους. Τα κατάφερε καλύτερα ο Ολυμπιακός, πράγμα αναμενόμενο, αφενός γιατί έχει καλύτερη οργάνωση από όλους και αφετέρου γιατί είχε και μικρότερη ανάγκη από χρήματα. Ο Ολυμπιακός έβαλε στο ταμείο του αρκετά χρήματα, δεν έκανε τρέλες όταν έψαξε αντικαταστάτες σπουδαίων παικτών που έφυγαν (Τσιμίκας, Γκιγιέρμε, Ελαμπντελαουί κ.λπ.) και φρόντισε να πάει στα σίγουρα ποντάροντας σε παίκτες που ο προπονητής του γνωρίζει (όπως ο Πεπέ) ή που έχουν εμπειρίες και παραστάσεις ώστε να προσαρμοστούν γρήγορα (Ραφίνια, Χολέμπας κ.λπ.). Αλλά κι αυτός, παρά τις νωπές δόξες ενός πρωταθλήματος που κατέκτησε κόντρα σε όλους και όλα, έχει να αντιμετωπίσει δυσκολίες που θα δούμε πώς θα τις διαχειριστεί. Η ομάδα του άλλαξε και πολύ – και θα χρειαστεί υπομονή και χρόνο για να ρολάρει, πράγματα δυσεύρετα στην Ελλάδα. Η έλλειψη του κόσμου στο Καραϊσκάκη είναι πιθανό να έχει και κόστος αγωνιστικό, διότι ο Ολυμπιακός ποντάρει στη δύναμη του γηπέδου του: είναι άλλο να δίνεις ματς χωρίς κόσμο για δυο μήνες, όπως στα περσινά play off, κι άλλο να μη γνωρίζεις πότε το γήπεδο που τόσο σε βοηθά θα το ξαναδείς γεμάτο. Κι επιπλέον ο πρωταθλητής έχει και μια μόνιμη αντιπαράθεση με τις θεσμικές αρχές – ηρεμία και ησυχία δεν θα υπάρξει ούτε σε αυτό το μέτωπο, πόσο μάλλον όταν εκκρεμούν και δικαστικές αποφάσεις επικίνδυνες.

ΠΑΟΚ

Φυσικά, αν ο πρωταθλητής και πολύ καλά οργανωμένος Ολυμπιακός, έχει δυσκολίες φανταστείτε τι γίνεται με τους σφετεριστές του θρόνου του! Ο ΠΑΟΚ ακολούθησε το καλοκαίρι μια στρατηγική υποχρεωτικών πωλήσεων για λόγους που έχουν να κάνουν αποκλειστικά με τη μείωση των προσδοκώμενων εσόδων του και την ανάγκη μείωσης των εξόδων του: ο κίνδυνος τιμωρίας του για υπερβάσεις του Financial Fair Play επέβαλε αλλαγή στρατηγικής. Ο ΠΑΟΚ άφησε να φύγουν παίκτες με μεγάλα συμβόλαια (Μαουρίσιο, Βέρνμπλουμ, Στοχ κ.λπ.), έβγαλε στο σφυρί τους ταλαντούχους του Ελληνες και ξένους (ο Λημνιός πήγε στην Κολωνία, ο Γιαννούλης, ο Πασχαλάκης κι ο Ακπομ περιμένουν να μάθουν την τύχη τους), πόνταρε σε νεαρούς (που ίσως κάποτε αποκτήσουν μεταπωλητική αξία), έβαλε δύσκολα στοιχήματα. Στη Θεσσαλονίκη άφησαν κατά μέρους τους συναισθηματισμούς (ακόμα κι ο Βιεϊρίνια κρίθηκε αυστηρά), ποντάρουν στην πιθανότητα να βρουν χρήματα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις που μέχρι πέρυσι σνόμπαραν για να κάνουν πρωταθλητισμό στην Ελλάδα και αντιμετωπίζουν τη σεζόν όχι με βεβαιότητες που έμοιαζαν αλαζονικές, αλλά δείχνοντας προσοχή πρώτα από όλα στους ισολογισμούς.

Ενωση

Η τήρηση των ισολογισμών παραμένει πάντα και το διοικητικό δόγμα της ΑΕΚ κι ας μη συναρπάζει μια μερίδα των οπαδών της. Χωρίς βεβαιότητες ευρωπαϊκών εσόδων (ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ έχουν εξασφαλίσει τουλάχιστον την παρουσία τους στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ) ο Ιλια Ιβιτς και ο Μάσιμο Καρέρα έχουν τη δύσκολη αποστολή να εμφανίσουν στο πρωτάθλημα μια ομάδα που πρέπει να πάει καλύτερα, μολονότι οι καλύτεροι παίκτες της είναι οι περσινοί. Μετά από μια μεταγραφική περίοδο που η ΑΕΚ έψαξε αγοραστές για πολλούς παίκτες της, αλλά βρήκε (για την ώρα…) μόνο Σκωτσέζους και Δανούς (!) διαθέσιμους να πληρώσουν για τον Μπάρκα και τον Οικονόμου, η Ενωση πρέπει να κάνει πρωταθλητισμό με μπροστάρηδες όσους δυο χρόνια δεν κατάφεραν να δώσουν στην ομάδα τίποτα πιο πολύ από μια τρίτη θέση. Αν μιλάμε για στοιχήματα, αυτό της ΑΕΚ που θέλει να κερδίσει το πρωτάθλημα, μοιάζει το πιο μεγάλο. Μεγαλύτερο ίσως και από του ΠΑΟ που επιχειρεί μια νέα αρχή με υπεύθυνους δυο Ισπανούς (τον τεχνικό διευθυντή Τσάβι Ρόκα και τον προπονητή Ντάνι Πογιάτος) οι οποίοι θα παρουσιάσουν μια ομάδα ολοκαίνουργια, έχοντας τουλάχιστον χαμηλά τον πήχη των προσδοκιών: για τον ΠΑΟ ο βασικός στόχος θα είναι φέτος η έξοδος στην Ευρώπη. Κι ό,τι βγει.

Καινούργια

Η απουσία του κόσμου από τα γήπεδα, οι αδυναμίες της κυβέρνησης να καθαρίσει τον χώρο, η πάντοτε υποβόσκουσα διαφθορά που έχουμε μάθει να αποκαλούμε «παρασκήνιο», οι αγωνιστικές αδυναμίες των υπόλοιπων ομάδων (μόνο ο Ατρόμητος και ο Αρης μοιάζουν ικανοί να δημιουργήσουν προβλήματα στους αινιγματικούς μεγάλους) δεν επιτρέπουν μεγάλη αισιοδοξία: αν ήθελα να συνοψίσω σε μια σειρά το σενάριο του νέου πρωταθλήματος θα έλεγα ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτάθλημα που, ενώ δεν έχει λύσει τα παλιά του προβλήματα, θα έχει κι άλλα καινούργια! Κάτι ενδιαφέρον υπάρχει σε αυτό, αλλά δεν το λες και συναρπαστικό…