{T16}Η πρώτη επιτυχί{T16}α

Οι αυτόπτες μάρτυρες που βρέθηκαν εκείνο το απόγευμα – σαν σήμερα – την 12η Σεπτεμβρίου του 1979 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας κάνουν λόγο για πάνω από 30.000 θεατές (κόπηκαν 25.537 εισιτήρια).

Η προσμονή γενιών και γενιών φιλάθλων να δουν επιτέλους την εθνική μας ομάδα σε μια μεγάλη διοργάνωση έφτανε στο τέλος.

Το γκολ (με τρομερή προβολή αν και μαρκαρισμένος από δύο αντιπάλους) του Τάκη Νικολούδη στο 26ο λεπτό του αγώνα με τη μεγάλη Σοβιετική Ενωση ήταν αρκετό για να μας χαρίσει μια από τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία (1-0) και να στείλει την εθνική μας ομάδα στα τελικά του Κυπέλλου Εθνών – τότε – πιο γνωστό αργότερα όταν και το κατακτήσαμε το 2004, ως Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ή EURO.

To 1980 ήταν η πρώτη φορά που η ΟΥΕΦΑ έκανε την τελική φάση του τουρνουά με οκτώ ομάδες στην Ιταλία και η εθνική μας ομάδα του Αλκέτα Παναγούλια ήταν εκεί.

Αν και είχε ξεκινήσει (όπως κατά σύμπτωση και η αντίστοιχη ομάδα του Οτο Ρεχάγκελ του 2004) με δύο βαριές ήττες τα προκριματικά εκτός έδρας από Φινλανδία (3-0) και Σοβιετική Ενωση (2-0), συνέχισε με θριάμβους επί της Ουγγαρίας (4-1) και της Φινλανδίας (8-1), δεν έχασε στη Βουδαπέστη (0-0) και το «γκολ του Νικολούδη» όπως το περιέγραψε ο Γιάννης Διακογιάννης (από εξαιρετική πάσα του Δεληκάρη μετά από συνεργασία με τον Αρδίζογλου) μας έδωσε την πρόκριση.

Για την ακρίβεια έπρεπε να περιμένουμε ένα μήνα και κάτι μέχρι τις 17 Οκτωβρίου όπου η Φινλανδία ηττήθηκε στην Ουγγαρία (3-1) καθώς ήταν η μόνη ομάδα που μπορούσε να μας περάσει αν μάζευε 3 βαθμούς στα δύο τελευταία δύσκολα μεν εκτός έδρας παιχνίδια αλλά με αδιάφορους βαθμολογικά αντιπάλους (Ουγγαρία και Σοβιετική Ενωση).

«Στο ημίχρονο είπα στους παίκτες μου ότι δεν χάνεται με τίποτα το παιχνίδι, αλλά στο δεύτερο μέρος πρώτη φορά είχα νιώσει τέτοια αγωνία στον πάγκο» είχε εκμυστηρευτεί αργότερα ο αείμνηστος Αλκέτας Παναγούλιας, ο αρχιτέκτονας των πρώτων προκρίσεων της εθνικής μας ομάδας σε Euro (1980) και Μουντιάλ (1994).

Οι Ρώσοι πίεσαν είχαν και δοκάρι με τον Μαξιμένκοφ (και εμείς με τον Αρδίζογλου) αλλά κρατήσαμε τη μεγάλη νίκη.

Η σύνθεση της εθνικής μας σε εκείνο τον ιστορικό αγώνα: Κωνσταντίνου, Γούναρης (74΄ Κυράστας), Ιωσηφίδης, Φοιρός, Καψής, Δαμανάκης, Λιβαθηνός, Αρδίζογλου (64΄ Ορφανός), Νικολούδης, Δεληκάρης, Γαλάκος.