Αήττητη ανθρώπινη ανοησία

Η ιστορία χρονολογείται στον περασμένο Απρίλιο, τότε που η Ιταλία βρισκόταν ακόμα σε lockdown, την αποκάλυψε όμως μόλις πρόσφατα μέσω της La Stampa ένας γιατρός εργαζόμενος στο ιταλικό υπουργείο Υγείας, ο Σαλβατόρε Ζίκικι: εν μέσω πανδημίας, με εκατοντάδες νεκρούς εξαιτίας του κορωνοϊού καθημερινά στη χώρα, ένα ζευγάρι από τη Βενετία αποφάσισε να παραβιάσει τα περιοριστικά μέτρα προκειμένου να αποδείξει στον κόσμο όλο πως η γη είναι επίπεδη.

Βγήκαν λοιπόν παράνομα από τα όρια της περιφέρειάς τους, πήγαν στο Τέρμινι Ιμερέσε, λίγο έξω από το Παλέρμο, πούλησαν το αυτοκίνητό τους, αγόρασαν ένα σκάφος και απέπλευσαν με προορισμό τη Λαμπεντούζα – αυτό είναι το finis terrae, η άκρια του κόσμου, στα μάτια τους. Επρεπε κανονικά να αφήσουν πίσω τους το Τυρρηνικό Πέλαγος και να περάσουν από το Στενό της Μεσσήνης πριν πάρουν κατεύθυνση προς τον Νότο, αλλά προφανώς δεν το είχαν και πολύ, κατέληξαν στο νησί Ούστικα, βόρεια της Σικελίας, όπου και τους περιμάζεψαν, εξαντλημένους, οι Αρχές.

Το ζευγάρι τέθηκε ευθύς αμέσως σε καραντίνα, θεωρώντας ωστόσο πως η αποστολή τους δεν μπορούσε να περιμένει αποφάσισαν να ξεφύγουν προκειμένου να ξαναβγούν στη θάλασσα. Τους έπιασαν καθώς ανέβαιναν εκ νέου στο σκάφος, τους έθεσαν και πάλι σε καραντίνα, εκείνοι δραπέτευσαν ξανά και αυτή τη φορά, βρήκαν καταφύγιο στο σπίτι ενός μυθομανή που υποστήριζε ότι ήταν θετικός στον Covid-19 – ενώ δεν ήταν. Τέλος πάντων, οι δύο βενετσιάνοι «flatearthers» επέστρεψαν κακήν κακώς στη Βενετία και η (σφαιρική) Γη συνέχισε να γυρίζει.

Ομως σε αυτό το νησάκι των 20 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ανάμεσα στη Σικελία και τις ακτές της Τυνησίας, που δεν κατάφεραν να φτάσουν, τη Λαμπεντούζα, συνέχισαν να φτάνουν κατά δεκάδες ή και εκατοντάδες, όλη την άνοιξη και το καλοκαίρι οι πιο τυχεροί από τους επίδοξους μετανάστες που ξεκινούσαν με πλοιάρια από την Τυνησία με κατεύθυνση το ευρωπαϊκό «όνειρο». Με την υγειονομική κρίση να έχει παραλύσει, μάλιστα, τις πολιτικές αρχές, οι αιτούντες άσυλο άρχισαν να συσσωρεύονται και το βασικό κέντρο υποδοχής του νησιού, που φτιάχτηκε για 192 άτομα, έφτασε να «φιλοξενεί» τον Αύγουστο περισσότερους από 1.500 ανθρώπους. Ο κορωνοϊός δεν άργησε φυσικά να κάνει την εμφάνισή του στο κέντρο και η δυσφορία των κατοίκων, που έχουν αποδείξει κατά το παρελθόν εμπράκτως την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες, πλην όμως ζουν αποκλειστικά από τον τουρισμό, διογκώθηκε.

Βοήθησαν βέβαια και οι συνήθεις ύποπτοι: οι τρεις ακροδεξιοί δημοσιογράφοι που έφτασαν στις 10 Αυγούστου στη Λαμπεντούζα για ένα «ψευδο-σκούπ», αφηγούμενοι την ιστορία μιας γυναίκας τα σκυλιά της οποίας είχαν φαγωθεί από μετανάστες· ο επικεφαλής της Λέγκας και πρώην υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας, Ματέο Σαλβίνι, που ορκιζόταν στις 24 Αυγούστου από τo Κροτόνε της Καλαβρίας ότι μετανάστες θετικοί στον κορωνοϊό «κάνουν βόλτα ανάμεσα στους τουρίστες της Λαμπεντούζα, που κουβαλούν κατόπιν μαζί τους τον ιό στην Καλαβρία, το Μιλάνο ή τη Ρώμη». Ψέματα όλα, φυσικά: πέραν των μεταναστών που τέθηκαν σε καραντίνα, κανένας τουρίστας που πήγε αυτό το καλοκαίρι στη Λαμπεντούζα δεν βρέθηκε σύμφωνα με τη Le Monde θετικός.

Ο φόβος του ιού ήρθε όμως να προστεθεί στο πάγιο αίσθημα εγκατάλειψης των κατοίκων του νησιού και τέλη Αυγούστου, καταγγέλλοντας την «τρομακτική σιωπή» της Ρώμης (για τις Βρυξέλλες δεν γίνεται πια καν λόγος στη Λαμπεντούζα), ο κεντροαριστερός δήμαρχος του νησιού, Τοτό Μαρτέλο, απείλησε πως, αν δεν αναλάμβανε δράση η κυβέρνηση για την αποσυμφόρησή του, «ολόκληρο το νησί θα κατεβεί σε απεργία». Με τις περιφερειακές εκλογές της 20ής και 21ης Σεπτεμβρίου να πλησιάζουν στην Ιταλία, και τον κίνδυνο της Λέγκας ορατό, ο ιταλός πρωθυπουργός,  Τζουζέπε Κόντε, έσπευσε να συναντηθεί με τον Τοτό Μαρτέλο, καθώς και τον δεξιό περιφερειάρχη της Σικελίας, Νέλο Μουσουμέτσι, προκειμένου να βρεθεί μια λύση. Σημειωτέον πως ο Μουσουμέτσι είχε νωρίτερα διατάξει να κλείσουν όλα τα κέντρα μεταναστών της Σικελίας – το περιφερειακό δικαστήριο του Παλέρμου ωστόσο τον έβαλε στη θέση του.

Για να μη μακρηγορούμε, την Τρίτη, ένα 24ωρο πριν ανάψουν οι φωτιές σε αυτό το όνειδος της Ευρώπης που λέγεται Μόρια, ολοκληρώθηκε η μεταφορά συνολικά 2.500 αιτούντων άσυλο από τη Λαμπεντούζα προς την Αουγκούστα, το Τράπανι και το Παλέρμο της Σικελίας με πέντε μεγάλα φέρι-μπόουτ. Αφού παραμείνουν πρώτα σε καραντίνα πάνω στα πλοία για δύο εβδομάδες (τουλάχιστον 220 από αυτούς έχουν ήδη βρεθεί θετικοί στον ιό), θα περιμένουν στη Σικελία, ή και άλλες περιοχές της Ιταλίας, την απάντηση των Αρχών στο αίτημά τους για άσυλο (απάντηση που μπορεί να καθυστερήσει έως και δύο χρόνια).

Ηθικό δίδαγμα δεν υπάρχει. Κάτι οι ανεπάρκειες και η εθελοτυφλία των τοπικών κυβερνήσεων, κάτι (περισσότερο) η ευρωπαϊκή υποκρισία, το Μεταναστευτικό μετρά απείρως περισσότερες ήττες παρά νίκες, απείρως περισσότερες τραγωδίες παρά ιστορίες επιτυχίας. Το μόνο βέβαιο είναι πως οι ακραίοι κάνουν πάντα τα πράγματα χειρότερα – σπεύδοντας, ας πούμε, να ανεβάσουν θριαμβευτικά βίντεο όπου ακούγονται «λαθρομετανάστες να τραγουδάνε “bye bye Moria” την ώρα της φωτιάς».