Σχέση ΑΕΠ {LF}και τουρισμού: {LF}μύθοι και αλήθειες…

Παράξενη είναι η επίμονη  παρουσίαση του τουριστικού κλάδου ως βασικού σχεδόν υπεύθυνου για την εφιαλτική συρρίκνωση του ΑΕΠ στο δεύτερο τρίμηνο του 2020 κατά 15,2%, η οποία φυσικά αντανακλά την πρωτοφανή επίπτωση της πανδημικής κρίσης στην εγχώρια οικονομία. Είναι αλήθεια ότι ο τουρισμός επηρεάζει πολλούς από τους 64 κλάδους της οικονομίας και ένα σημαντικό μέρος  των εξαγωγών υπηρεσιών. Αυτό προκύπτει από την κάμψη που παρουσίασαν στο πρώτο εξάμηνο του έτους οι εισπράξεις (- 87,5%) και η τουριστική κίνηση (-76,9) σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2019. Ωστόσο, η υπερεκτίμηση του ρόλου του τουρισμού στη διαμόρφωση του ΑΕΠ και η εύκολη δικαιολογία της ύφεσης ρεκόρ όλων των εποχών με την αυτάρεσκη αναφορά ότι ήταν χαμηλότερη στο ίδιο τρίμηνο από εκείνη σε άλλες χώρες, δίνει την εντύπωση ότι αποτελεί εύκολη δικαιολογία της ύφεσης ρεκόρ όλων των εποχών, για τους ακόλουθους λόγους:

Πρώτον, η συμβολή του τουρισμού στη διαμόρφωση του ΑΕΠ είναι διαφορετική σε άλλες χώρες και, σε μερικές περιπτώσεις, δυσανάλογη με την αντίστοιχη ύφεση, σύμφωνα με στοιχεία μελέτης της Alpha Bank: Στην Ελλάδα, η συμβολή του τουρισμού στο ΑΕΠ είναι 6,8%, αλλά η ύφεση το δεύτερο τρίμηνο είναι υπερδιπλάσια, στην Ισπανία  11,8%, αλλά η ύφεση σχεδόν διπλάσια (-22,1), στην  Πορτογαλία 8% και η ύφεση σχεδόν πάλι διπλάσια (-16,3%), στη Γαλλία  7,4% και η ύφεση σχεδόν τριπλάσια  (19%) και στην Ιταλία  5,9% και η ύφεση υπερτριπλάσια (-17,3%).

Δεύτερον, οι διαφορές αυτές  οφείλονται σε πολλούς παράγοντες από τους οποίους οι κυριότεροι, στην περίπτωση αυτή, είναι η διάρκεια και η έκταση της υποδραστηριότητας  κλάδων και η διαφορετική λειτουργία της οικονομίας. Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ προκύπτει ότι το 87% των επιχειρήσεων σε αναστολή λειτουργίας είναι πολύ μικρές επιχειρήσεις (0-9 εργαζόμενοι), οι οποίες είναι πιο ευέλικτες στην αντιμετώπιση τέτοιων περιορισμών.

Τρίτον, αν λειτουργούσε σωστά η οικονομία και ιδιαίτερα ολόκληρος ο  ελεγκτικός μηχανισμός, δεν θα παρουσίαζαν οι βασικοί τομείς αυτή  την αδικαιολόγητη αρνητική συμβολή  στην ύφεση και οι τράπεζες την εντυπωσιακή αύξηση των καταθέσεων στην ίδια περίοδο κατά 3,6 δισ. ευρώ! Εντύπωση μάλιστα προκαλεί η διαπίστωση ότι η συμβολή της ιδιωτικής κατανάλωσης στην ύφεση  ήταν -4,1 μονάδες, παρά την υπερδραστηριότητα του τομέα των φαρμάκων και του εμπορίου, της δημόσιας κατανάλωσης -0,7 μονάδες (οι δημόσιες δαπάνες μειώθηκαν κατά 3,2% παρά τα πακέτα μέτρων που ανακοίνωνε η κυβέρνηση!!!) και των επενδύσεων -1,2 μονάδες, παρά την εντυπωσιακή αύξηση των  επενδύσεων σε κατοικίες (34,5%!) και σε λοιπές κατασκευές (32%!). Αυτοί οι κλάδοι ή τομείς λειτουργούσαν εκτός της υπόλοιπης οικονομίας; Την απάντηση μπορεί να αναζητήσει κανείς στη διαπίστωση ότι η ελληνική οικονομία είναι πολύ ρηχή επιφανειακώς και πολύ βαθιά…  υπογείως!!!