Ασκηση προσομοίωσης σε ένα νέο σκηνικό

Μπορεί η συζήτηση στη Βουλή, το βράδυ της Δευτέρας, να μην είχε έντονες φωνές ή χαρακτηριστικές αψιμαχίες, θα μπορούσε όμως να χαρακτηριστεί ως άσκηση προσομοίωσης. Σ’ αυτή την άσκηση, αξιωματική αντιπολίτευση δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Λόγω πρωτοκόλλου, μιας και εκείνη είχε προκαλέσει τη συζήτηση, η Φώφη Γεννηματά πήρε τον λόγο δεύτερη, σπάζοντας το δίπολο του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα, που μιλούν ο ένας μετά τον άλλο, αυξάνοντας την ένταση μεταξύ τους. Γνωρίζοντας ότι η χθεσινή παρουσία ήταν μια ευκαιρία, η Γεννηματά άνοιξε την ατζέντα της πανδημίας: παρουσίασε την κριτική και τις κεντροαριστερές θέσεις για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, κλείνοντας με αναφορές στα εθνικά. «Εσείς κυβερνάτε, εσείς έχετε την ευθύνη να λύνετε τα προβλήματα. Για μας, την υπεύθυνη αντιπολίτευση, ένας είναι ο δρόμος. Να ασκούμε σκληρή κριτική, να προλαβαίνουμε, να διορθώνουμε και να αντιπροτείνουμε με δημιουργικές εναλλακτικές προτάσεις», επεσήμανε – αυτή είναι η τακτική που φιλοδοξεί να αναπτύξει η Χαριλάου Τρικούπη από εδώ και πέρα.

ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΔΥΜΟ. Ο Μητσοτάκης έπαιξε κι αυτός στην ίδια προσομοίωση: επέλεξε να απαντήσει κατά κύριο λόγο στην πολιτική δύναμη που είχε ζητήσει να διεξαχθεί η συζήτηση – χωρίς, φυσικά, να παραβλέψει τον απαιτούμενο σχολιασμό τόσο προς τον Γιάνη Βαρουφάκη όσο και προς τις θεωρίες που αναπαρήγαγε ο Κυριάκος Βελόπουλος. Την ομιλία Γεννηματά, ο Μητσοτάκης τη χαρακτήρισε «μαξιμαλιστική», που, σε αντίθεση με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «πρότεινε και κάτι». Αυτός όμως που, παραδόξως, επέτρεψε στην προσομοίωση να συμβεί, ήταν ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος δεν θύμιζε τον κοινοβουλευτικό εαυτό του. Ακόμα και η φράση του που συζητήθηκε περισσότερο, όταν χαρακτήρισε τον Μητσοτάκη «τον μεγαλύτερο πολιτικό απατεώνα», απαντήθηκε σε χαμηλούς τόνους από τον Πρωθυπουργό, ενώ βοήθησε και τη Γεννηματά να αναδείξει την αντίθεση ανάμεσα στους δύο. Ο Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του με το κλείσιμο των καταστημάτων στις δώδεκα («πριν τα μεσάνυχτα δεν κολλάει ο ιός»), ενώ εκείνη ζήτησε καμπάνια ενημέρωσης υπέρ της χρήσης μάσκας και υπέρ του εμβολίου. Ενδεικτικό, δε, του ψυχρού κλίματος που επικρατεί ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής το τελευταίο διάστημα είναι πως, όταν ο Τσίπρας χρειάστηκε να αναφερθεί στη Γεννηματά, δεν χρησιμοποίησε το όνομά της ή τον τίτλο της, όπως είθισται συνήθως ανάμεσα σε αρχηγούς, αλλά αναφέρθηκε σ’ αυτήν ως «η προλαλήσασα». Από τη δική της πλευρά, η επιλογή να μην αναφερθεί παρά ελάχιστα στην αξιωματική αντιπολίτευση, ήταν εντελώς συνειδητή: δεν ήθελε να βάλει τον Τσίπρα ανάμεσα στην ίδια και τον Μητσοτάκη, τη στιγμή που η «προσομοίωση» της χάριζε μια ευκαιρία να τεσταριστεί ένα διαφορετικό κοινοβουλευτικό δίδυμο.

ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ. Η συζήτηση θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί συγκαταβατικά, με τον Μητσοτάκη να επιλέγει αν και με ποιον τρόπο θα απαντήσει, στη λογική «άσ’ τους να φωνάζουν» – το έχει κάνει πολλές φορές, ειδικά την εποχή πριν από την πανδημία. Αυτή τη φορά, όμως, όπως συνέβη και στη συζήτηση για τα εθνικά θέματα πριν από μερικές μέρες, ανέβηκε στο βήμα με σκοπό να απαντήσει. Και απάντησε κατά βάση όχι στον κύριο πολιτικό του αντίπαλο, αυτόν που εγείρει τα πάθη και στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Επέλεξε το τζαρτζάρισμα με το Κίνημα Αλλαγής, τονίζοντας και την πολιτική πλευρά του πράγματος. Κι ας ήταν μόνο προσομοίωση, ήταν παράλληλα μια ευκαιρία και μια παγίδα. Ο ένας προσπάθησε να την αξιοποιήσει, ο άλλος να μην πέσει μέσα.