Γιατί να κρύβεται ο Σιόβας;

Ντόρος πολύς έγινε για τις κουβέντες του Σιόβα μετά το φινάλε του αγώνα της Εθνικής κόντρα στο Κόσοβο. Ο διεθνής σέντερ μπακ είπε μεταξύ άλλων:

«Δεν θέλω να αναφερθώ σε ονόματα, ξέρουμε ποιοι είναι οι καλύτεροι. Κι εγώ όταν ήρθα στην Εθνική πιτσιρικάς το 2014 στη Βραζιλία, με είχαν αγκαλιάσει οι έμπειροι. Ο Μανωλάς είναι ο καλύτερος έλληνας ποδοσφαιριστής».

Οι ατάκες του άσου, φωτιά. Εκαναν αίσθηση. Σε σημείο που χθες το μεσημέρι αναγκάστηκε, θέλησε

έστω, να εξηγήσει πως δεν ήταν στις προθέσεις του να ασκήσει την οποιαδήποτε κριτική στον Φαν τ’ Σιπ. Κοινώς, ο Σιόβας δεν επιθυμεί να μπλέκεται στα πόδια κανενός. Απλά, απάντησε σε ερώτηση και είπε ευθαρσώς τη γνώμη του. Γιατί να μην το πράξει; Εδώ, ασφαλώς και πρέπει να αναρωτηθούμε τι ακριβώς ζητάμε ως κοινωνία. Ποδοσφαιριστές που όταν βγαίνουν στο γυαλί ή όταν απαντούν μπροστά στα μικρόφωνα λένε τα τετριμμένα και αποθεώνουν την κοινοτοπία; Ασους με εκατομμύρια καταθέσεων που αδυνατούν να συντάξουν μια πρόταση της προκοπής; Παίκτες που φοβούνται να πουν τη γνώμη τους και άρα εφαρμόζουν το… στρίβειν δια του αρραβώνος; ‘Η μήπως παιδιά που έχοντας αποκτήσει πλέον εμπειρίες από την καριέρα τους στο εξωτερικό, υψώνουν τη φωνή τους, δεν διστάζουν να τοποθετηθούν και εν τέλει προκαλούν συζητήσεις; Εδώ, δεν ισχύει το ρητό που λέει πως τα εν οίκω μη εν δήμω. Ναι, πρέπει να έχει στεγανά μια ομάδα, ωστόσο ο Σιόβας δεν παραβίασε κάποιον κανόνα. Με παρρησία και επιχειρήματα είπε τι πιστεύει. Ανεξάρτητα με το αν έχει άριστες σχέσεις με τον Κώστα Μανωλά. Αλλωστε, ουδείς διαφωνεί πως οι έμπειροι παίκτες, όσοι δεν είναι καν βετεράνοι και παράλληλα ξεχωρίζουν σε σημαντικά ευρωπαϊκά κλαμπ, έχουν να δώσουν στην εθνική ομάδα. Αλίμονο αν είμαστε σε εποχές προγραφών. Σε περιόδους αποκλεισμών. Οποιος αξίζει ας καλείται. Αραγε, ο Μανωλάς με τα τόσα προσόντα είναι δίκαιο να μένει στην απέξω; ‘Η δημιουργούνται απορίες για τη συγκεκριμένη απόφαση των ιθυνόντων; Εδώ είναι το ζητούμενο. Οχι αν έκανε καλά που μίλησε ή όχι ο Σιόβας. Την ουσία των λεγομένων του χρειάζεται να εξετάσουμε. Και κατ’ επέκταση τις επιλογές του ολλανδού προπονητή.

Ο παίκτης, ο κάθε παίκτης, αξίζει να ακούγεται. Να παίζει… μπάλα και έξω από το χορτάρι. Αυτό θέλησε ο έλληνας αμυντικός. Ας του αφιερώσουμε λίγη έστω από την προσοχή μας. Το προτιμούν όλοι αυτό  και όχι να αποκρούει στην… εξέδρα!